Guild Wars 2 - World versus World

De eerste Guild Wars was het schoolvoorbeeld van een geweldige Player versus Player (PvP)-MMO: het vechten tegen andere spelers en guilds stak zo mogelijk nog beter in elkaar dan het verhalende gedeelte (PvE). Met Guild Wars 2 geeft ArenaNET de standaard PvP-actie in MMO’s wederom een nieuwe impuls. Ditmaal met het ambitieuze World versus World versus World-systeem.

De naam van de modus geeft natuurlijk al een beetje weg dat WvW (zoals het in-game gemakshalve wordt afgekort) niet om lullige teamgevechtjes draait. WvW stelt je in staat om één van de vier gigantische slagvelden in ‘The Mists’ te betreden. In zo’n gebied is een constante strijd gaande tussen drie facties. Maar omdat Guild Wars geen facties kent zoals bijvoorbeeld The Alliance en The Horde in World of Warcraft, zijn het in WvW gehele servers die het tegen elkaar uitvechten.

Toegankelijk

Wil je je server (World) vertegenwoordigen in The Mists, dan kost dat verrassend weinig moeite. Je kunt op ieder willekeurig moment een menuutje oproepen en jezelf zo transporteren naar een van de vier WvW-gebieden. Na het laadscherm en een eventuele wachttijd (als de WvW-server vol zit), beland je in het startkamp van jouw factie, waar een van de vriendelijke NPC’s je op verzoek met een korte tutorial wegwijs maakt.

Maar erg nodig is die uitleg niet, want het principe is zo simpel dat je het na een kwartiertje spelen al door hebt. Over een gigantisch slagveld liggen torens en basissen verspreid die door ieder factie overgenomen kunnen worden, wat vervolgens weer War Points oplevert. Uiteindelijk wint de server die in twee weken tijd het meeste van die points heeft verzameld. Wat gunstig is voor iedereen in de winnende server, want ook degenen die zich alleen met het PVE-gedeelte bezighouden ontvangen beloningen zoals meer ervaringspunten.

De toegankelijkheid staat hoog in het vaandel en het mooie is dan ook dat het level van je personage een verwaarloosbare rol speelt. Iedereen in The Mists is level 80 en draagt level 80-uitrusting, dus van groot onderscheid is niet echt sprake. Een andere gunstige bijkomstigheid is dat je gewoon experience voor je personage ontvangt, waardoor je ook in het PvP-segment van de game kunt levelen. Sommige mensen laten het PvE-gedeelte zelfs voor wat het is en focussen zich geheel op de WvW-gevechten. Je kunt er immers net zoals in ‘de gewone wereld’ aan kleine dynamische quests deelnemen en gebieden verkennen, wat je weer ervaringspunten oplevert.

Groots

De WvW-servers zijn dus niet voor niets druk bezet en wachten op een plek is daarom aan de orde van de dag. In totaal kunnen er 2000 spelers (die dus verdeeld zijn over drie servers) rondlopen in één WvW-strijdveld, al is ArenaNET niet helemaal duidelijk over hoeveel dat er in deze beginfase van de game zijn. Sowieso krijg je van deze grote aantallen weinig mee: omdat de map zo fors is, worden veel confrontaties uitgevochten door ‘kleine’ groepjes van veertig à vijftig personen.

Wanneer er ergens op het strijdveld zo’n confrontatie tussen spelers van verschillende servers plaatsvindt, wordt dat op de kaart met een symbooltje aangeduid. Zo hoef je nooit lang individueel rond te dwalen, want je weet altijd waar je medespelers bezig zijn een punt aan te vallen dan wel te verdedigen. En mocht je onverhoopt in je uppie op een uitkijkpost staan (wat door de vele mensen in je server onwaarschijnlijk is), dan kun je via de chat aan iedereen van je World laten weten dat je in de verte een meute onvriendelijk ogende tegenstanders aan ziet komen.

Nog grootser

Maar zo relatief kleinschalig als sommige gevechten zijn, zo groot zijn andere weer. Zo staat er in het middenpunt van één van de vier WvW-gebieden (de Eternal Battlerounds) een gigantische toren, waarvan de bezetting je server veel punten oplevert. De strijd om dit punt is constant gaande, wat botsingen tussen teams oplevert van een onwerkelijke schaal. Zodra de barrière rondom het fort is doorbroken, rennen er tientallen, wellicht zelfs honderden spelers tegelijkertijd het fort binnen via deze ingang. Het regent bij binnenkomst van de buitenste muren vijandelijke pijlen en lukt het je het middenpunt van het gebouw te bereiken, dan vindt daar een onnavolgbare strijd plaats.

Vuurballen heen en weer, teleporterende Thiefs en meestrijdende ‘pets’: er is geen touw aan vast te knopen, maar dat maakt het schouwspel dat zich in de toren afspeelt niet minder spectaculair. De bevrediging is dan ook groot als het ondanks de chaos lukt het toppunt van de toren te bereiken en de ‘eindbaas’ met een groot voetleger te verslaan. Het enige nadeel is dat de hoeveelheid spelers een desastreus effect heeft op je framerate. Natuurlijk is dat afhankelijk van je systeemspecificaties, maar ons laptopje met een I7-processor, leuke videokaart en 8GB aan intern RAM-geheugen trekt het grote speleraantal soms echt ternauwernood.

Episch

Los van deze (logische) technische problemen, die natuurlijk te verhelpen zijn met betere hardware, is WvW een steengoede toevoeging en de meest logische denkbare samensmelting van PvP en PvE. Het is echt heel tof om met een hecht team rond te trekken en alles op je pad te verwoesten en veroveren. Iedereen weet in zo’n geval wat hem te doen staat: blijf bij elkaar en blijf vooral aanvallen. Dat je daarnaast ook aan je personage levelt, is enorm handig. Eigenlijk staat niets je in de weg je in deze gigantische veldslag te mengen, die bij vlagen terecht ‘episch’ genoemd mag worden.