Halo 4 Hands-On

343 Industries heeft Halo van Bungie overgenomen. Nieuwe inspiratie, creativiteit en passie zijn in Halo 4 verwerkt wat een fris gevoel moet gaan opleveren zonder de game anders te laten aanvoelen. De grote vraag is natuurlijk hoe goed Halo 4 daadwerkelijk is? Bungie heeft met Halo 3 een einde aan de trilogie gemaakt. Het “Legendary” einde hintte naar een vervolg waar de Master Chief richting een onbekende planeet zweefde. Wij hebben de eerste en de derde missie mogen spelen en zijn positief verrast. Halo 4 lijkt de vonk weer te hebben waar vele fans op hebben gewacht.

Halo 4 is het beste te omschrijven als een ode aan de eerste paar Halo’s. De moeilijkheidsgraad is flink omhoog geschroefd, de wapens voelen elk uniek aan. Je grote rivalen, de Covenant, zijn weer net zo bruut, mysterieus en onvoorspelbaar als voorheen. In de voorgaande Halo-delen was het goed te merken dat The Master Chief steeds sterker werd ten opzichte van zijn vijanden. In dit deel hebben ze dat weer teruggedraaid. Hij is kwetsbaarder, kan minder ammunitie met zich meedragen en de verschillende wapens hebben noodzakelijke tweaks ondergaan om de balans recht te trekken. Het bekende ‘plasma pistool’ is hier het beste voorbeeld van. Voorheen was de normale schietfunctie compleet nutteloos, waardoor het een neerhalen van normale vijanden behoorlijk inefficiënt was. In dit deel is elk wapen, en dus ook het plasma pistool, in staat om iemand neer te halen. Uiteraard werkt het ene wapen beter tegen sommige vijanden dan de ander. Zo werken automatische geweren goed tegen het kleine gespuis en willen de grotere vijanden hier vaak genoeg weerstand tegen bieden om voor een andere keuze te willen gaan. Aan jou om uit te vogelen welke combinaties goed voor jou werken en wanneer je moet overwegen een ander wapen op te pakken. Het wisselen van verschillende wapens is bijna een verplichte bezigheid omdat constant te maken hebt met een schaarste aan munitie. Dit alles zorgt er voor dat het hardcore-gevoel van de eerste Halo goed terug te zien is.

Halfnaakte Cortana

Onze speelsessie begon direct bij het eerste level. Het is vier en een half jaar later. De blauwe, digitale, halfnaakte, Cortana wekt de Master Chief bij een waarschuwing in het systeem. Al snel merken onze helden dat er veel meer gaande is dan een simpele storing. De Covenant heeft het schip geënterd en schieten gericht. Vrijwel direct word je geconfronteerd met een oude bekende: de Elite. Een ras dat oorspronkelijk een wapenstilstand had met de mensheid. Wat blijkt? De Covenant is opgesplitst in verschillende splintergroeperingen en die groeperingen vechten tegen de mensheid. Deze Elite-groep, genaamd ‘Storm’, bevindt zich in het zelfde gebied als Chief en Cortana. Bij deze aanvaring maak je meteen kennis met een nieuwe gameplay mechanic. Voor het eerst in de Halo-serie wordt er gebruik gemaakt van quicktime events. Er zijn er niet veel, maar ze zijn er wel. Waar Halo Reach er een cinematic van maakte, is het in Halo 4 iets interactiever. Zeker de eerste keer maakt het een goede indruk, maar bij de tweede speelsessie haalde het wel het tempo uit de game. Deze quicktime mogen dan wel cinematisch zijn, maar het is niet mogelijk om ze over te slaan. Zo is er een scene in het eerste level waar je in een liftschaft naar boven moet klimmen terwijl er puin naar beneden valt. Door simpelweg met je pookje de goede kant op te bewegen verplaatst de Chief zich door de schaft heen. Het tempo in Halo 4 is vrij hoog en deze verplichtte, niet te skippen stukjes, zijn de eerste keer van toegevoegde waarde, maar de tweede keer geloof je het wel.

De missie vervolgt naar een kamer die veel weg had van de eerste missie van Halo 2. Grote buizen slaan hun weg door de ramen heen en het Covenant-gespuis komt massaal naar binnen uit om jouw leven een stuk zuurder te maken. Het was dit moment dat het geluid echt begon op te vallen. Geen plofgeluidjes of halfzachte explosies meer. De vijanden communiceren druk met elkaar, je hoort de voetstapjes van de ‘Grunts’ op de koude metalen vloer en de wapens klinken heerlijk. Niet alleen de audio klinkt uitstekend, visueel merk je dat de vernieuwde lichteffecten ontzettend goed naar voren komen. Meerdere malen was het genieten van de visuele pracht terwijl je hard je best deed om iedereen een vroege dood te bezorgen en zelf niet het loodje te leggen.

Vervolgens liep je naar een groot raam en ontdekte dat je uitzicht geblokkeerd was door een gigantische planeet. Deze metalen globe, genaamd Requiem, was door de Forerunners ontworpen. Met Requiem op de achtergrond baan je een weg richting het vacuüm van de ruimte. De zwaartekracht past zich hier meteen op aan en als je een vijand dood zweeft deze ook rustig door het level heen. Het doel van deze missie is om een raket te lanceren om het Covenant schip te vernietigen die de Chief en Cortana proberen te doden. Een spannende cut-scene volgt waarna we een harde sprong maakten naar het derde level.

Onvergefelijke Prometheans

Niet wetende wat er precies volgt, loopt Chief in het derde level een portaal uit. Cortana laat vrijwel direct de eerste tekenen zien van haar storing die, zoals ze het zelf zegt, veroorzaakt was door het teleporteren tussen verschillende portalen. De omgeving waar we landen is grimmig, kaal en een beetje futuristisch. Het duurt dan ook niet lang voordat de eerste tekenen van leven te zien zijn. Kleine robotachtige hondjes, genaamd ‘Promethean Crawlers’ komen in grote getallen om je heen staan en openen het vuur vrijwel direct. Hun grote vrienden, de ‘Promethean Knights’ laten dan ook niet lang op zich wachten en bewijzen hun enorme kracht op een pijnlijke manier. Ze slaan hard, zijn onvoorspelbaar en als je overmoedig een gevecht in stapt, ben je sneller dood dan je kan herladen. Deze nieuwe vijanden vereisen een compleet andere tactiek dan de Covenant. Waar je bij Covenant nog wel weg kan komen met agressief spelen, zijn de Prometheans een stuk lastiger. Ze zijn sterker, sneller en verschrikkelijk irritant al probeer je dicht op ze te komen. Dit resulteerde in een tof kat-en-muisspel waar je tactisch je aanvallen moet uitplannen.

Niet veel later mengt de Covenant zich ook in het gevecht. Terwijl de Prometheans en de Covenant heftig met elkaar in gevecht zijn, sluipt Chief het oorlogsgebied in en laat niemand overeind staan. Het viel meteen op dat het best wel lang duurde voordat de twee grote vijanden elkaar hadden gedood. Het eindeloze dekking zoeken rekte de boel dusdanig op dat je eigenlijk geen andere keuze had dan je met het gevecht te bemoeien. Gelukkig wordt dit visueel matte level opgekleurd door de toevoeging van een handjevol voertuigen, waaronder de vertrouwde ‘Ghost’. Dit snelle zwevende voertuig geeft jou al snel de overhand en laat je vlug door de grotere gebieden bewegen. Je merkt goed dat de voertuigen hetzelfde besturen als de voorgaande delen, maar net de nodige veranderingen hebben ondergaan. Zo is de boost functie sneller, maar kan je hem minder lang volhouden. Het level eindigt met een spectaculaire (en compleet onverwachte) twist. Een spoiler die je mond open doet vallen. Als je het verhaal van Halo volgt, garandeer ik je dat deze game een hele interessante wending gaat nemen.

Halo 4 lijkt te snappen wat Halo: Combat Evolved ooit zo groot maakte. Qua gameplay voelt de game als vanouds en je speelervaring wordt versterkt door de vernieuwde graphics en het overtuigende geluid. Het niveau van de game is een stuk hoger en op de ‘Heroic’ (hard) moeilijkheidsgraad merk je niet alleen dat de vijanden meer schade doen, ook qua A.I. lijken ze een stuk tactischer te spelen. Je kunt er rekening mee houden dat alle bekende units van de Covenant weer voorkomen in Halo 4. Of de Brutes en Drones de plekken in de rangorde zullen bezetten is nog niet duidelijk. Wat nog wel afwachten wordt, is of de Prometheans daadwerkelijk een geliefde positie krijgen in deze Halo game. Dit ras is niet zo veelzijdig als de Covenant en heeft nog wel eens een handje van repetitieve gameplay. Qua uitdaging zijn ze alles behalve mager, maar we zijn nog sceptisch over hun toegevoegde waarde aan het geheel.