WWE '13 Preview

Nadat THQ de UFC-rechten kwijt is geraakt aan Electronic Arts, focust het zich volledig op de WWE. Een serie die de afgelopen jaren al redelijk wat geld in het laatje wist te brengen, maar met de nieuwste editie, WWE 13, net even een stapje verder wil gaan. De grote troef in de handen van THQ is daarbij de aandacht voor de zogenaamde Attitude Era.

Attitude Era

De Attitude Era stamt uit midden jaren negentig, een tijd waarbij de twee grote Wrestling-federaties, de WCW en de WWF, head to head met elkaar gingen als het om kijkcijfers ging. In die periode besloot de WWF het soms cartooneske imago van de worstelaars in te ruilen voor een stoerder imago. Het was een tijd waarin worstellegendes als Stone Cold Steve Austin en The Rock hun intrede in de worstelwereld deden. Met grote uitspraken, agressieve blikken in de ogen en veel geweld stemden veel Amerikanen af op deze gevechten en zorgde het er uiteindelijk voor dat de WWF de WCW kon overnemen en de WWE werd gevormd. In WWE 13 kun je veel legendarische gevechten naspelen, zoals het gevecht tussen Shawn Michaels en Mankind van 11 augustus 1997.

In het gevecht heb jij als Shawn Michaels drie doelen. Het hoofddoel is om Mankind te verslaan, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Mankind lijkt tijdens het gevecht energie voor tien te hebben en als je hem in een pin wil vastleggen, slaat hij zich daar met het grootste gemak uit. De enige manier om hem te verslaan is door hem eerst een paar tikken met een stoel te verkopen en te wachten tot Michaels’ geheime wapen zijn intrede doet. Wat dat precies is, dat weet ik niet, maar ik vermoed dat op een gegeven moment een bepaald personage zijn intrede doet om de scheidsrechter af te leiden, zodat jij met zwaarder geschut op Mankind in kan rammen. Zover ben ik helaas niet gekomen, omdat ik halverwege het gevecht al zoveel klappen had geïncasseerd dat Mankind mij gemakkelijk kon pinnen…

Het vechtsysteem van WWE 13 is flink anders dan dat we gewend zijn van andere vechtgames. Het heeft geen zin om als een gek op je tegenstander in te rammen. Na een klap of twee weet de tegenstander jouw aanval te counteren, waardoor je gruwelijk op je kanes wordt gebeukt. WWE 13 is dan ook een game waarbij je goed moet opletten wat de tegenstander doet. Met de rechter trigger kun je aanvallen counteren om de tegenstander een koekje van eigen deeg te geven. Timing is daarbij van levensbelang. Een halve seconde te vroeg of te laat betekent dat de tegenstander zijn aanval door kan zetten met alle gevolgen van dien. Je moet dus over een perfecte timing beschikken en leren hoe een aanval eruitziet, zodat je weet wanneer het logo van de rechter trigger in beeld verschijnt en je dus kunt counteren. Oefening baart kunst!

Snelle Replay

Het voordeel van dit vechtsysteem is dat de game de speciale aanvallen enorm goed in beeld brengt, om er vervolgens een snelle replay van te tonen. Zo zagen we in onze speelsessie hoe één van de twee vechters gruwelijk hard het publiek in werd gesmeten, wat vervolgens vanuit drie verschillende camerastandpunten nog een keer werd getoond. Heel erg cool. Maar ook zonder de replay, zie je hoe worpen en vliegende trappen op weergaloze wijze in beeld worden gebracht.

Een uurtje stoeien met WWE 13 smaakte naar meer. Het vechtsysteem is lastig onder de knie te krijgen, maar zit als je het eenmaal door hebt goed in elkaar. Het is enorm tof hoe de gevechten uit de Attitude Era in beeld worden gebracht en dan heb ik het nog geen eens gehad over het enorm grote aantal worstellegendes. Er zijn echt tientallen worstelaars waaruit je kunt kiezen. Worstelaars die vandaag de dag nog actief zijn en helden uit de jaren negentig. En als daar niks tussen zit, dan maak je er gewoon zelf één. Genoeg te doen dus straks in WWE 13.