Een lesje voor Gran Turismo 6: GT5

Artikel | -

Gran Turismo 6 werd vorige week aangekondigd en verschijnt nog dit jaar op de PlayStation 3. Het meest verrassende gedeelte van die zin is misschien wel het getal ‘3’. Want als dan ook al de PlayStation 4 in de rekken ligt, is het dan nog wel verstandig om die game op de dan ‘oude’ PS3 uit te brengen? Wij pakten Gran Turismo 5 er nog eens bij om te kijken wat Kazunori Yamauchi en co. nog kunnen, nee, moeten aanpassen om GT6 alle bestaansrecht te geven. Want er valt een hoop te leren van de vorige ‘real driving simulator’.

Echte simulator; ‘op gevoel’ spelen

Er wordt weleens gezegd dat je alleen maar leert van de fouten die je maakt. Als we naar Gran Turismo 5 kijken, valt er echter ook een hoop te leren van de goede dingen – en dingen die door de jaren heen verbeterd zijn. Het aller, allerbelangrijkste dat sinds jaar en dag hét fundament van de serie is, is de ongelooflijk realistische rijervaring. Om dat optimaal te kunnen waarderen moet je echter even de controller aan de kant gooien en een stuur (zoals de Logitech Driving Force GT of de duurdere Logitech G25/G27) aan je tafel monteren. Kost iets meer geld en moeite, maar dat betaalt zich terug met een rijervaring die nauwelijks onderdoet voor het echte werk.

Dat Gran Turismo 5 zich in combinatie met een goed stuur met recht de ‘real driving simulator’ mag noemen, zit ‘m in zoveel kleine dingen. De manier waarop je stuur schudt en trilt als je over het slechte asfalt van Madrid scheurt, de wereld van verschil die het maakt of je op gewone bandjes of echte racerubbers langs de haarspelbochten van Eiger Nordwand rijdt, het slipperige, onbetrouwbare gedrag van achterwiel aangedreven auto’s, het simulatie-gedeelte van Gran Turismo 5 is tot in de puntjes uitgewerkt. Dit leidt ertoe dat je de game echt ‘op gevoel’ kunt spelen, ook al mis je nog de trillingen in de pedalen en uiteraard het gevoel dat je in je stoel wordt gedrukt bij hard optrekken.

Waar je bij games doorgaans even de specifieke gamemechanieken onder de knie moet krijgen, rijdt iemand met een rijbewijs in zijn portemonnee zo weg in Gran Turismo. En dan bedoel ik niet alleen dat je weet hoe je moet gas geven, sturen en schakelen. Het moment dat ik in mijn blitse Suzuki Swift Sport volledig op gevoel alle geadviseerde snelheden en versnellingen die in beeld stonden negeerde, veel te snel door de laatste bocht scheurde, hangend aan het stuur m’n slippende wagen over het gras nét om mijn voorganger wist te zwiepen en zo in pole position over de finish scheurde, dat is iets dat ik niet snel zal vergeten.

En dat was geen goed geluk, die manoeuvre kon omdat de auto precies zo reageerde als dat ik verwachtte. Precies zoals ‘ie in het echt ook zou reageren.

Maar autoliefhebbers worden niet alleen op het circuit bevredigd. Ook naast het asfalt weet Gran Turismo 5 voortdurend weer de speekselklieren te activeren. Je wilt een bepaalde auto? De kans is groot dat je droomauto tussen de ruim duizend bolides zit. Van een schattige Suzuki Cappuccino, tot beesten als de Nissan Skyline en onbereikbare supercars als de Ferrari Enzo en vrijwel alles hier tussenin. En het aantal wagens is door de jaren alleen maar uitgebreid. De Spec 2.0-update voegde bijvoorbeeld diverse NASCAR-wagens toe. Voor elke volgende race is er geen ‘ideale auto’. Je moet gewoon bij jezelf bedenken “en nu wil ik in een BMW Z4 rijden” en deze dan gewoon kopen. Dan snap je ineens waarom sommige mensen Gran Turismo ‘autoporno’ noemen. Je bedenkt het, je zoekt het, je vindt het.

Maar zelfs bij de standaard auto’s houdt Gran Turismo niet op. ‘Tunen’ betekende tien jaar geleden dankzij Need for Speed Underground nog dikke velgen, neon en nitro, maar Gran Turismo laat je tunen zoals dat er in het echt aan toe gaat. En ook op dit gebied leverde Polyphony Digital geen half werk af. Chiptunen, een turbo aan je motor hangen of betere bandjes eronder is één ding, maar wist je dat je de performance van je auto ook kunt verbeteren door de olie te vernieuwen? Het is ongelooflijk hoe realistisch, uitgebreid en diep Gran Turismo 5 is. Behoudt alsjeblieft ál deze features voor GT6, meneer Yamauchi. Dit is zondermeer de drijvende (paarden)kracht achter Gran Turismo, inderdaad de ‘real driving simulator’!

Progressieve idioterie

Maar Gran Turismo 5 was niet perfect. Verre van zelfs. Zo goed als het simulatie-gedeelte was, zo matig was het game-gedeelte van GT5. Welke krankzinnige heeft bijvoorbeeld bedacht dat schade en artificiële intelligentie progressief toenemen? Wáárom moet ik eerst tientallen uren rijden met auto’s die als botsautootjes reageren bij fysiek contact – wat er veelvuldig is door de stompzinnigheid van mijn tegenstanders die met religieuze bezetenheid de ideale lijn blijven volgen – voordat schade een rol speelt? Kijken we verder, dan blijkt ook deze idioterie progressief te zijn. Bij elke volgende laag van de game laat GT5 zich weer van zijn slechtste kant zien.

Welke mafkees is er bijvoorbeeld verantwoordelijk voor die scheiding tussen Premium en Standard auto’s? Oké, het verschil tussen Premium en Standard is iets teruggebracht door cockpitcamerastandpunten toe te voegen en met updates en DLC is het aantal Premium-wagens bovendien alleen maar uitgebreid, maar toch blijft het een zotte verdeling. Bij de Premium auto’s zijn zowel de buitenkant, als het interieur tot in de kleinste details nagemaakt en vliegen (mits je dus een hoog genoeg level hebt bereikt) de carrosserie-onderdelen in het rond bij een flinke botsing, terwijl de minder gedetailleerde Standard auto’s met hun volledig zwarte interieur hooguit wat deukjes en vlekjes oplopen. En goed, dat dan de zoveelste Honda Civic iets minder gedetailleerd is, oké, maar sinds wanneer zijn auto’s als de Buggati Veyron en de Lamborghini Countach het stempel ‘Standard’ waardig!? Van een autoliefhebber als Yamauchi zou je toch iets meer liefde voor auto’s verwachten.

En dan hebben we het nog niet over de installatietijden, updatetijden, wachttijden, pauzetijden, opzettijden en nog veel meer-tijden. Allemachtig, je wacht in Gran Turismo meer dan je racet. En zelfs tijdens het racen is er sprake van een zeker ‘wachten’, namelijk wachten tot je de eerste plek inneemt. Door rubber banding waar zelfs Mario Kart zich nog voor zou schamen ben je eigenlijk nooit écht aan het racen, maar is het meer afwachten of je wel snel genoeg bent om de nummer één van het zooitje in te mogen halen. Echt racen is er door de zwakke, afwachtende, op de ideale lijn gefixeerde AI die nooit stuur- of remfoutjes maakt, nauwelijks bij. Gran Turismo-races zijn meer een soort Time Trials waar andere auto’s dienst doen als de te kloppen tijden.

Maar goed, de game noemt zichzelf dan ook de real driving simulator. Over racen wordt nergens gesproken.

Licht aan het eind van de tunnel

Maar, mede autoliefhebbers die Gran Turismo 5 soms ervoeren als een ware tantaluskwelling, Gran Turismo 6 belooft beterschap. Een nieuwe engine en verbeterde interface moeten van Gran Turismo 6 een veel snellere en intuïtievere ervaring maken waarbij je niet eindeloos zit te wachten. Bovendien zouden bijna alle auto’s te customizen zijn. Lees ik daar tussen de regels door dat er veel meer Premium auto’s zijn of dat dat onderscheid zelfs verdwenen is, of is dit slechts wishful thinking van mij? Dan zijn die 200 nieuwe auto’s (in totaal meer dan 1200 auto’s), zeven nieuwe locaties met 19 nieuwe tracks en beloftes rondom DLC wat mij betreft bijzaak; als die fundamentele fouten die van Gran Turismo 5 zo’n wispelturige bende maakten maar worden aangepakt!

Want hoewel Gran Turismo 5 een goede game is, is het nooit de topgame geworden die werd verwacht. De legendarische racefranchise van weleer stond net teveel stil om anno 2010 nog de handen unaniem op elkaar te krijgen. Wil Yamauchi dat in 2013 nog bewerkstelligen, terwijl de next-generation consoles al op de markt zijn of in ieder geval op de drempel staan, dan moet er eenheid zijn. Geen matige circuits met blokkendozen langs de kant en lowres auto’s met zwart interieur, tussen de oogstrelende natuurlandschappen en tot in detail nagemaakte supercars. Geen ellenlange laadtijden en installatiebestanden van twee cijfers. En pak alsjeblieft ook even dat kruimeldiefgeluid aan, dat de meeste auto’s maken!

Als dat gebeurt, dan laat ik mijn Logitech Driving Force GT dit najaar pontificaal in m’n woonkamer staan, of er nou al een PS4 onder m’n tv ligt of niet.

De screenshots gebruikt in dit artikel zijn afkomstig uit Gran Turismo 5. Beelden van Gran Turismo 6 vind je hier.


Plaats een reactie


Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.