E3: Sonic Wildfire

Het leek eerst bijna ondenkbaar: Sonic op een spelcomputer die niet door Sega is gefabriceerd. Sinds een paar jaar gebeurt het echter regelmatig dat de spellen van Sonic op veel verschillende apparaten uitkomen. Inmiddels heeft vrijwel elke console en handheld een bepaalde versie van Sonic gehad, en nu zijn ook de drie nieuwste consoles aan de beurt. Vorige week vertelde ik nog wat over de PlayStation 3 en Xbox 360-versies, en nu is Sonic Wildfire voor Nintendo’s Wii aan de beurt.

Er werd maar heel kort voor de E3-beurs in Los Angeles bevestigd dat er een Sonic op de Nintendo Wii zou verschijnen. Ik had op de eerste dag dan ook goede hoop dat hij te zien, of zelfs speelbaar, zou zijn. Op de eerste dag was het al raak, wachtend bij Sega kon ik achter de schermen de eerste glimp opvangen van Sonic Wildfire. Helaas kon ik het toen nog niet spelen, maar net als bij vrijwel alle andere Wii-spellen kon ik bij Nintendo de volgende dag mijn gang gaan. Wachtend in de rij had ik al vele malen het introscherm, de instructies voor de Wii-controller en verschillende mensen die aan het spelen waren gezien. Het eerste dat me opviel is dat bij iedereen eigenlijk alles goed ging. Bij bepaalde punten ging het wel bij iedereen mis, zoals bij een stel ijzeren punten waardoor je wat ringen verliest, maar het leek alsof iedereen de bediening redelijk snel doorhad.

Genoeg voorbeschouwing, ik mocht eindelijk de Wii-controller in de hand nemen. Of beter gezegd, de Wiimote. Je speelt Sonic Wildfire namelijk alleen met remote, zonder de nunchuck. De remote houd je horizontaal in je handen vast, net als een ‘normale’ controller. Als je Sonic naar links of rechts wilt laten bewegen, kantel je de controller de desbetreffende kant op. Wil je dat de blauwe egel even stilstaat om de omgeving in je op te nemen en voorwerpen of vijanden te zoeken, dan kantel je de controller naar achteren. De titel van het spel, Wildfire, lijkt te slaan op een andere beweging die Sonic uit kan voeren. Als je genoeg energie hebt verzameld, kun je namelijk een soort turbo boost krijgen waardoor je veel sneller dan normaal over het parkoers raast. Om dit uit te voeren houd je de Wiimote met beiden handen vast en schud je hem naar voren en naar achteren.

Buiten deze bewegingen is er nog welgeteld één knop op de Wiimote die je in het spel gebruikt. Dat is de 2-knop, één van de twee ronde knoppen op de controller. Deze gebruik je om te springen. Als je de knop even indrukt maakt Sonic een normale sprong, waarmee je bijvoorbeeld over een stuk rots heen zou kunnen springen. Als je in de lucht bent kan Sonic zich automatisch op de dichtstbijzijnde vijand richten. Door middel van het bewegen van de controller kun je dan de vijand verslaan. Als er meerdere vijanden bij elkaar in de buurt zijn kun je die op deze manier achter elkaar verslaan. De manier waarop dit gebeurt is even wennen, het ging bij mij ook meermaals verkeerd, maar het is een leuke manier om de Wii-controller te gebruiken. Als je de 2-knop overigens wat langer ingedrukt houdt, maakt Sonic een soort supersprong.