1. Pokémon – Liefde op het eerste gezicht

Pokémon – Liefde op het eerste gezicht

Met Pokémon X & Pokémon Y voor de deur duurt het niet lang meer voordat miljoenen trainers weer aan de slag gaan om de beste te worden. Ruilen, broeden, trainen en nog veel meer. Iedereen heeft wel iets waarom ze uitkijken naar X & Y. Om de pijn te verzachten leek het ons leuk om in plaats van vooruit te kijken, juist terug te kijken naar voorgaande delen. Met een aantal leden van InsideGamer kijken we terug naar de oorsprong van onze liefde voor de serie. Heb je zelf een verhaal dat je wilt delen, laat het ons weten in de reacties.

Wes

Ik herinner me alleen nog dat het november 1999 was. De exacte drijfveer achter de Pokémon-hype is me tot op de dag van vandaag niet duidelijk. Iets in mij zorgde ervoor dat ik verliefd werd op dit fenomeen. Wie weet was het de animatieserie of waren het juist de ruilkaarten. De game had ik in ieder geval nog niet gezien, maar toen ik hoorde dat die er was moest ik het hebben. Een ritje naar de lokale speelgoedwinkel leverde uiteindelijk een groene Game Boy Color en Pokémon Blue op. Mijn zwaar verdiende spaargeld was op, maar ik heb er wel iets verschrikkelijk moois voor terug gekregen en dat had ik nooit willen missen.

Galaxy_Samurai

Ik kwam het eerst in aanraking met de Pokémon-games bij mijn neef. Hij had een Game Boy Pocket met Pokémon Red en dat was in mijn kinderogen ongelofelijk vet. Op mijn zesde verjaardag kreeg ik een Game Boy Color met Pokémon Yellow en ik beschouw dit nog steeds als één van de beste cadeaus die ik ooit heb gekregen. In het begin was het wel flink lastig, ik kende zowel de gameplay als de Engelse taal niet. Hulp van mijn ouders was in het begin wel noodzakelijk, maar al snel stapte ik zelfstandig door de prachtige fantasiewereld. Elk centje zakgeld werd opgespaard voor de volgende Pokémon-game en heb van elk deel ontzettend veel genoten. Ik vrees dat ik mijn spaar-Tepig binnenkort weer zal moeten plunderen om een Nintendo 3DS en Pokémon X en Y te kopen, maar ik doe het met plezier!

Middeleeuwen

Bij mij begon het allemaal toen ik naar mijn twee grote neven ging, ik was toen nog zeven. Zij hadden een Snorlax knuffel en ook een Game Boy Advance met Ruby en Sapphire wat ik toen een keertje mocht spelen. Ik was meteen verkocht en vroeg of ik er eentje mocht lenen. Thuis kwam ik erachter dat ik geen Advance had, dus toen ik drie jaar later een Nintendo DS kreeg kon ik eindelijk weer spelen. Niet veel later kocht ik Pokémon Platinum en ging zo verder. De namen van de eerste 493 beestjes gaan mij nu in ieder geval makkelijker af dan wiskunde.

Henky-VII

Bij mij begon het eigenlijk met de cartoon. Ik werd gehersenspoeld en MOEST die game hebben, net als mijn buurjongen. We besloten om beide een andere versie te kopen. Ik Blue en hij Red. In de winkel was alles echter uitverkocht. In een kleine winkel vond ik uiteindelijk nog een aantal rode versies. Ik heb Red toen gekocht terwijl ik eigenlijk Blue zou kopen. Toen ik thuis kwam bleek dat mijn buurjongen alleen maar Blue kon vinden, dus dat kwam goed uit! Ik wist totaal niet wat ik moest verwachten en begon het avontuur als Ash. Ik vond het jammer dat Misty en Brock niet mee op reis gingen en dat Jesse, James en Meowth waren vervangen door generieke Team Rocket-leden. Buiten dat vond ik de game geniaal. Pokémon-kaarten, T-shirts, alle afleveringen opnemen van Fox Kids, niets was te gek voor mijn verslaving.

Nozomi

Ik kende Pokémon al van de tv-serie op Fox Kids en in die tijd kocht ik ook elke maand Nintendo Official Magazine, waar destijds een heel groot artikel in stond over Pokémon Red & Blue. Daarin stond onder andere welke starter je kon kiezen en hoe je het avontuur zou beginnen. Ik was daar zo van onder de indruk dat ik het artikel wel tien keer heb gelezen en helemaal had uitgedacht met welke Pokémon ik zou beginnen. Ik keek ontzettend uit naar die games en toen ik eindelijk Pokémon Red in mijn bezit had, kon ik mijn geluk niet meer op. De games die daarna zijn uitgekomen waren ook goed, maar hebben nooit meer zo'n indruk op me gemaakt als Red & Blue. Ik hoop dan ook ten zeerste dat X & Y mij dit gevoel weer kunnen laten herbeleven.

P.E.T.E.R

De eerste Pokémon die ik zag was Ponyta op een ruilkaart. Ruilkaarten waren erg populair op mijn school en ik deed daar natuurlijk volop in mee. In die tijd keek ik ook naar de tekenfilm, maar met de handheld games ging ik nooit echt aan de slag. Mijn allereerste Pokémon-game was dan ook Pokémon Stadium in plaats van Red & Blue. Met Rental Pokémon kwam ik altijd behoorlijk ver, maar ik had stiekem wel zin om mijn eigen team te trainen. De Game Boy-games speelde ik dan ook op de N64 en ook Sapphire speelde ik via de Game Boy Player. Op het moment dat ik mijn klasgenoten zag spelen via de Game Boy Advance wilde ik meedoen. Ik kocht een SP en daarvan ben ik meer van gaan houden dan ik dacht en sindsdien ook een enorme fan van handheld gaming geworden.

Sadist

In één of ander gaming magazine stond er een artikel over de nieuwste monster hit (see what I did there?) die na Japan ook Amerika aan het veroveren was. De games in kwestie waren Pokémon Red & Blue. Pikachu werd als boegbeeld gepresenteerd en in het artikel werd besproken welk monstertje je aan het begin van het avontuur zou krijgen. Daarnaast zou het een grote RPG op zakformaat zijn waardoor het klonk als een game die het geld wel waard is. Op 10 oktober 1999 stond ik in de rij voor Pokémon Red. Een hele goede beslissing, want ik heb echt maanden gestoken in Red. Eerst een uur ploeteren voordat je een Pikachu in Viridian Forest had gevonden om hem vervolgens te laten fainten. Tot twee keer toe. Vervolgens zo'n beetje ieder hoekje van de game uitgekamd, inclusief de legendarische Missingo! Ik had op een gegeven moment zelfs alle 150 originele beestjes gevangen, waarna ik toen mijn savefile heb gewist. Zucht.

Ketchup

Ik weet het nog wel. Ik was op het schoolplein aan het praten met een vriend van me. We waren beiden ongeveer zes á zeven jaar oud en hadden het over een serie die we toevallig hadden gezien op Fox Kids. Best een leuke serie, vooral die Pikachu met zijn ''Pika! Pika!''. Afijn, meer en meer mensen gingen de serie kijken en de hype was snel compleet. De tv-serie, kaarten, knuffels, ik moest en zou ze allemaal hebben. Toen het eind van het jaar naderde en Sinterklaas om de hoek kwam kijken wist ik wel wat ik wou hebben: Een Pokémon spel! Het werd Pokémon Red, en ik begon gelijk met mijn Charmander, want die evolueert tenslotte in een fucking draak (ook al is die Flying/Fire). Daarmee begon het avontuur, en natuurlijk de verslaving. De hele buurt was in de ban van die kleine Pocket Monsters. En, eerlijk gezegd, is die verslaving nooit meer weggegaan.

Y@nnick

De eerste keer dat ik in aanraking kwam met Pokémon, was tegelijkertijd ook de eerste keer dat ik in aanraking kwam met games. Het was op nieuwjaar dat ik een Game Boy Color en Pokémon Blue kreeg en al snel was ik verkocht. Die avond, terwijl iedereen op de dansvloer aan het genieten was of kreeft at, zat ik non stop te gamen op mijn Game Boy. Ik kende geen Engels, en had dus veel moeite met verder komen. Ik herinner me dat ik niet in de gym van Vermillion City geraakte omdat er een boompje mijn weg blokkeerde. In het wazige Engels zag ik een oude man een 'Fearow' vermelden en ik veronderstelde dat ik een Fearow moest hebben om over het boompje te vliegen. Bleek dat je gewoon Cut nodig had. Resultaat: mijn Pokémon waren toen al level 40 terwijl ze meestal in die gym rond de 20 zijn. Uiteindelijk niets dan fantastische herinneringen aan deze serie, het bracht me dus ook in het gamen, het leerde me Engels aan en ik speel nu nog steeds al de games met plezier. Ik kan niet wachten op X en Y!

Doomtrain

Ik kwam in aanraking met de games na het kijken van de serie. Daarna ben ik direct begonnen met sparen en heb ik zowel Red als Blue gehaald en later anderen. Red & Blue zijn beide nog in perfecte staat en gesigneerd door de makers, wat wil je nog meer! Tijdens Diamond & Pearl ben ik meer gaan ruilen en uiteindelijk in de competitieve hoek terecht gekomen, waar ik hopelijk met X & Y nog steeds deel vanuit maak.

wii freak

Het begon al héél erg vroeg bij mij. Ik was amper twee jaar toen ik in het bezit was van de eerste video cassettes van Pokémon. Ik was meteen in de ban van Pokémon en het duurde niet lang voordat ik kennis maakte met het spel. Helaas kon ik geen Engels en bleef ik haken. Een paar jaar later kwam ik in het bezit van Pokémon Sapphire en bleek mijn Engels goed genoeg te zijn om het spel uit te spelen. Sindsdien heb ik elk spel gespeeld en alle Pokémon gevangen waardoor ik de slogan ‘’gotta catch ‘em all’’ waar heb gemaakt.

THUD!!

Ik weet het nog goed, ik had Pokémon Red gevraagd voor kerst. Na het uitpakken was ik in de wereld van Pokémon aan het duiken. Als klein jochie had ik geen idee waar ik in kwam, ik had geen flauw benul wat ik moest doen. Alles voelde aan als een groot avontuur. Turend naar het kleine scherm, beestjes vangen, trainen en ze zien evolueren. De serie heeft mij meer Engels geleerd dan ik via school heb opgepakt. Daarna heb ik de populariteit van de serie, flippo's (en dergelijke) en het ruilen meegemaakt en tot op deze dag speel ik Pokémon nog met veel plezier.

Swiep

Als tien jarig jochie ben ik voor het eerst in aanraking gekomen met Pokémon. Een klasgenootje had Blue gekregen voor zijn verjaardag maar daar snapte hij niet zoveel van. Samen probeerden we het spel te ontrafelen en het duurde niet lang voordat ik het ook wilde hebben. Ik had net een Game Boy Color gekocht van mijn spaargeld dus ik moest veel te lang wachten voordat ik genoeg geld had gespaard om Pokémon Red te kopen. Snel gingen Charmander en ik het grote avontuur aan en dat magische gevoel van samen een wereld doorkruisen en nieuwe dingen ontdekken is nooit meer verloren gegaan. Ook straks met Pokémon X zal dat kleine jochie zich weer melden om samen met Chespin een nieuw avontuur tegemoet te gaan!

Dit artikel delen

Over de auteur

Wes Rijckaert Fan van games. In vrijwel elke vorm dan ook. Enorme zwakte voor alles wat zijn eigen naam kan uitspreken.

Reacties

  • Leuk artikel! Ik weet nog heel goed toen ik mijn Pokémon Red kreeg. Ik heb hem gespeeld op de N64 via Pokémon Stadium! Ik vond het zo tof om op een (toen nog) grote scherm te spelen! Later kreeg ik een Gameboy Color, waarop ik dan verder speelde. Uiteindelijk beide Gold en Silver gekocht. Ik mocht er eerst maar één kiezen van me moeder, maar uiteindelijk beide gekregen en ook daarop veel gespeeld. Later weer een Gameboy Advance gekregen en Pokémon Ruby. Dit spel was echter gestolen nadat het in mijn DS was. Een kennis van me moeder was op bezoek en had mijn DS gestolen, die gast hebben we ook nooit meer teruggezien.



    Diamond & Pearl zorgde ervoor dat ik competitief begon te spelen, met goede oude Garchomp die later gebanned werd naar übers. Ik noemde mijn Garchomp dan ook: IEatSwords, omdat ik altijd de Swords Dance/Outrage combo deed. Black & White 1 en 2 heb ik als minst leuk ervaren. De pokemons vond ik echt ongeïnspireerd op een paar na dan. (Haxorus) Zoals het er nu uit ziet, maken Pokemon X en Y dat wel weer goed!



    De beste tijden die ik heb meegemaakt waren dat ik mijn eigen clan had in de Diamond & Pearl generatie. Ik had hem genoemd naar de Final Fantasy game CrisisCore, met als clantag {CR}. Deze clan bestond langer dan een jaar en ik had meer dan 100 leden op mijn forum. En dat als 13/14-jarige!



    De site bestaat nog trouwens: http://www.crisiscore.co.nr/



    Dit is dus mijn ervaring en geschiedenis met pokemon. Ik vond het leuk om dat van de anderen te lezen, dus ik dacht: "Waarom ik dan ook niet."

  • Leuk om dit te lezen. Ik ben eerst verslaafd geraakt aan de tv serie, vervolgens zag ik tot mijn grote verbazing de games in een Bart Smit krantje staan. Heb uiteindelijk pokemon Blue gehaald en ben er enorm aan verslaafd geraakt. Later Pokemon Yellow gehad voor Sinterklaas. Daar heb ik dik 100 uur in zitten

  • 100 uur? Dat kan beter met X en Y he!

  • Nou, wie weet…..maar op die leeftijd heb je daar meer tijd voor he, het is alweer 10 jaar geleden dat ik yellow heb aangeraakt

  • Ik ging op Emerald al wel richting de 300 uur :$

  • Jup, ik speelde elk spel ongeveer 60-80 uur voor ik ermee klaar was. Een enkele uitzondering was denk ik Silver of Diamond; daar ging meer dan 100 uur in zitten xD

  • Pure nostalgie dit. Pokémon was geen deel van mijn jeugd, het was mijn jeugd. Duizenden kaarten, tientallen poppetjes, alle games voor elk platform, ik was er gewoon aan verslaafd, maar het was het waard. Ik was er eigenlijk een beetje mee gestopt (heb Black & White 2 nooit gekocht) maar ik heb er zin in om met X en Y weer een frisse start te maken.

  • Ik weet nog goed dat ik als kind van een jaar of 5-6 mijn tv om ongeveer 8:10 's ochtends had aangezet en ineens een serie te zien kreeg die ik nog nooit had gezien. Kadabra was volgens mij de eerste pokemon die ik zag en ik viel toevallig net in, midden in een pokemon gevecht (het was het gevecht in de 4e gym tegen Sabrina). Ik was meteen verkocht. De volgende dag zorgde ik dat ik om 8 uur beneden zat zodat ik weer kon gaan kijken.



    Van de games op de gameboy had ik nog nooit gehoord, terwijl ik wel zelf een gameboy color had. Gelukkig kwam ik op vakantie een jongen tegen die wel een pokemon game had en op dat moment wilde ik nog maar 1 ding na thuiskomst: pokemon kopen! Ik kocht pokemon blue en het was uiteraard fantastisch. Ik heb mezelf veel Engels kunnen aanleren en omdat andere jongens bij mij in de buurt ook snel pokemon hadden, konden we elkaar helpen wanneer we vastliepen.



    Mijn hele jeugd stond in het teken van pokemon. De games, tv-serie, kaarten en flippo's; alles keek, speelde en spaarde ik, samen met de jongens in de buurt.



    Ik heb een mooie jeugd gehad en pokemon is hier een groot onderdeel van geweest. Het heeft mij prachtige herinneringen bezorgd die ik voor geen goud had willen missen en mijn dank gaat uit naar de makers voor hun creativiteit.



    Pokemon 4 ever!

  • Dit zijn herinneringen die ons nooit meer gestolen kunnen worden. Een schande dat dit niet gegund wordt voor de kinderen van de huidige generatie…

  • De eerste Pokémon film op VHS. So. Good.

  • Wist je dat de versie die hier in de EU in de bios draaide en op VHS uit kwam 8 minuten minder heeft dan de US versie?



    Het beginstuk hoe Mewtwo is ontstaan. Een heel stuk van het "cloning" proces is weg gelaten.

  • Kijk eens, weer wat geleerd.

  • en de dvd? (die heb ik) heb de film overigens ook in de bios gezien…..aaah jeugd :)

  • Toch grappig dat als we aan Pokemon denken we automatisch aan onze jeugd denken en vice versa. Good times!

  • @BigPapie,



    In België was dat stuk er wel gewoon bij:)

  • Jammer eigenlijk dat ik 'te oud' was toen de rage Pokemon los ging in Nederland. Ik was in die tijd 14-15 (rond de brugklas) en op die leeftijd was het toen not done om 'pokemon-fan' te zijn. Als je op de middelbare school zat was je te oud voor dergelijke rages. Dan ging je stappen op die leeftijd. Eigenlijk ben je te jong om te stappen en mooi op leeftijd voor zulks.
    Als ik zie wat iedereen een plezier heeft beleeft aan die serie, is het eigenlijk jammer dat ik die boot gemist heb. Misschien nu, als 30-jarige, me er toch maar eens wagen en een Gameboy aanschaffen, want het idee spreekt me wel aan.
    Daarentegen heb ik wel de Atari's, Commodores, Amiga's, Msx'en de eerste generatie Mario's (NES en Gameboy) en zelfs de Phillips 2000 (de fossielen op de site zullen hem kennen) volop gespeeld en dat is weer iets wat de 'jongere' gamers hebben moeten missen.

  • Bitch please, je bent nooit te jong voor Pokemon, van tijd tot tijd spelen ik en mijn laatste jaars klasgenoten nog wel eens wat Emerald of Firered op onze Android telefoons met emulators.

  • Maar dat komt dan weer omdat jij er zo te horen mee groot geworden bent (net als ik trouwens). Dan is het voor een deel nog 'cool, want nostalgie'. Al zit ik zelf ook alweer te turven, de pre-order staat al uit en ik baal er van mezelf van dat ik teveel heb meegekregen op internet…

  • Bij mij op de middelbare school was het juist "not done" als je geen Pokemon-fan was. :P Hoe dan ook, je bent nooit te jong of te oud om een Pokemon-game te spelen. ;)

  • Krypton
    Achteraf gezien heb je gelijk, maar als je die leeftijd hebt zie je dat toch echt anders.
    Ik heb nu die emulator, en moet een 'rom'(het spel) laden. Welke Pokemon game is de beste voor dit groentje?

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren