TGS: Lair

Artikel | -

Als jij bij het horen van draken, tilt-sensor en Middeleeuwse-setting een glimlach op je gezicht krijgt, dan kan Lair voor jou wel eens een game worden om naar uit te kijken. Lair was een van de vele PlayStation 3-games die op de Tokyo Game Show speelbaar was. Bovendien is Lair het spel wat ik als eerste op de beurs heb gespeeld, omdat hij op de E3 ontbrak. De hoogste tijd dus om te zien of Lair interessant wordt.

De TGS-demo bestond uit twee aparte stukken. In het eerste deel maak je kennis met de controller. Dit is even wennen, omdat Lair uitgebreid gebruik maakt van de tilt-mogelijkheden die de PlayStation 3-controller rijk is. In ‘normale taal’ betekent dit dat je jouw draken kunt bewegen door de controller te kantelen. Naar voren is naar beneden vliegen, naar achter is omhoog en naar links en rechts kantelen spreken voor zich. Lair deed me denken aan de goede oude tijd van de Wingman-joystick, die je vroeger gebruikte voor het spelen van een vliegspel.

Nadat ik mijn draak door een aantal ringen in de lucht wist te manoeuvreren, was het tijd om wat vijanden te doden. Ook hier speelt de tilt-sensor een rol. Je moet er namelijk klappen mee uitdelen. Doe je dat niet op tijd, of niet in de goede richting, dan ontvang je een klap van de vijand. Gevechten krijgen hierdoor een tactisch sausje over zich en mede daardoor vond ik het best wel leuk om te doen.

Hierna kwam het tweede deel, waarin een stuk van een missie gespeeld kon worden. Op mijn draak was het mijn taak een groot leger op de grond bij te staan. Door vijanden uit te schakelen konden de troepen voort marcheren, met als einddoel een vijandige basis in te nemen. Oh wacht, zei ik enkel basis? Ik bedoel eigenlijk een LOTR-achtig bouwwerk met enorm veel detail, dat bewaakt wordt door een enorm leger, dat ook nog eens gesteund wordt door vliegende draken.

Naast het feit dat dit enorm vet klinkt, ziet Lair er grafisch ook goed uit. Het biedt gewoon alles wat je van een PlayStation 3-game mag verwachten: een stabiele framerate, veel vijanden bij elkaar en prachtige vuur- en lichteffecten. Tenminste, zolang je door de lucht blijft vliegen. Vanaf de grond is Lair een stuk minder spectaculair. Ik vond vooral het vuurspuwen van de draak behoorlijk matig ogen en de details van de soldaten mag je ook mager noemen.

Bovendien bleek al snel dat de controller tijdens de grondgevechten niet lekker werkte. Zo steeg ik op bepaalde momenten weer op, terwijl ik dat helemaal niet wilde. Wat bleek? Ik kantelde de controller in alle chaos een klein beetje naar achter. Op die manier was ik meer met de controller aan het stoeien, dan dat ik daadwerkelijk mijn leger aan het ondersteunen was.


Plaats een reactie