X06: Gears of War

Eigenlijk had de X06 ook X0-Gears of iets dergelijks kunnen heten. Het Microsoft event stond weliswaar bol van de topgames, maar één game stak er qua entourage en aandacht toch bovenuit: Gears of War. Deze shooter is dé 360-game van eind 2006 (17 november) en daar liet de uitgever op de X06 geen misverstand over bestaan. Het spel was niet alleen flink vertegenwoordigd in de games hal, maar had op het feestje op de eerste dag zelfs een eigen plekje gekregen. En terecht.

Toch is het gevaarlijk om zonder nadenken lyrisch te zijn over Gears of War, want laten we eerlijk zijn: Microsoft doet heel goed zijn best een flinke hype te creëren rond die game. Maar niet zonder reden. Het is al vaker gezegd en ik kan slechts bevestigen: Gears of War is grafisch top. De charactermodels, het design, de actie, de emoties en uitdrukkingen op de gezichten van de personages en natuurlijk de scherpte zijn een lust voor het oog. Maar Epic kan behalve mooie dingen ook goede dingen maken. Dat werd wel duidelijk toen we zelf – na maanden en maanden jaloers te zijn geweest op Jaap, Kris en Marvin, die op de E3 al konden spelen – met de game aan de slag gingen.

Op de X06 werden alle facetten van het spel belicht. Op de showvloer was de singleplayer speelbaar en in een meeting room kon er lekker tegen elkaar geknald worden. Geen van beide heeft een duidelijke voorkeursbehandeling gekregen, waardoor beide kanten van het spel meer dan de moeite waard zijn.

In de singleplayer begin jij, Marcus Fenix, in de cel, waar je door het leger waar je nu voor vecht bent ingegooid. Je wordt door een vriend (genaamd Dom) bevrijd en begint je strijd tegen de The Locusts, rare wezens die van onder de grond komen (voor de details kun je de eerdere impressies nog even doorlezen). Vanaf dat moment is het een komen en gaan van actiemomenten. Het is echter niet zo dat je alleen maar aan het rondrennen en knallen bent: Gears of War vraagt wel enig tactisch inzicht van de speler. Zo kun je met de A-knop makkelijk van dekking naar dekking gaan. Dit is echt een must, want dekking is letterlijk je leven in het spel. Dat je daarbij af en toe een tikkie oploopt omdat je wel erg hard tegen een muurtje aanknalt met je lichaam, moet je dan maar voor lief nemen. Cliff Bleszinski, oftewel CliffyB: “Als ik een shooter speel, dan gaat alles me te langzaam. Ik loop naar een muur toe en druk dan op een knop om dekking te zoeken, maar ‘in het echt’ zou ik dan allang dood zijn. Als er kogels op mij afvliegen, duik ik liever als een gek tegen het dichtstbijzijnde punt van dekking aan.” Die benadering zie je goed terug in Gears of War en mede dankzij de relaxede en simpele besturing werkt dat heel goed.

Sowieso zit Gears of War controller-technisch goed in elkaar. Neem bijvoorbeeld de Y-knop. Door een druk op die knop, kijk je automatisch naar je ‘point of interest.’ Dat kan bijvoorbeeld een deur zijn waar je heen moet of een vijandelijke heli die overvliegt, maar ook een van je metgezellen die gewond op de grond ligt en die jouw hulp nodig heeft. Het is een handig trucje om de gamer duidelijk te maken waar hij op dat moment mee bezig is – dat wil in het heetst van de strijd nog wel eens wat op de achtergrond raken. Een handig hulpstukje dus, zeker voor mensen die niet dagelijks een shooter spelen. Overigens maakt Gears of War daar zelf een scheiding in. In plaats van makkelijk, normaal en moeilijk kun je kiezen voor Casual of Hardcore (en Insane, maar die is niet direct beschikbaar), corresponderend met de ‘status’ die je jezelf zou toekennen als speler van shooters.