1. We Happy Few hands-on preview – Game met een grimlach

We Happy Few hands-on preview – Game met een grimlach

We Happy Few tovert gelijk een glimlach op veel gezichten. De compleet gestoorde wereld waarin een volledige Engelse stad gelukzalig onder invloed is van drugs waardoor álles mooi is – tot aan een kapot geknuppeld knaagdier aan toe – spreekt meteen tot de verbeelden. De game wordt vanwege deze sterke ambiance al regelmatig vergeleken met BioShock. Een hele eer, maar na het spelen van de game hebben we toch zelf ook een beetje Joy nodig om die vergelijking nog te maken.

Blije bubbel
De vroege versie die onlangs uitkwam op de pc en Xbox One bevat een proloog en een glimp van de rest van de game. Die proloog is hetzelfde stuk gameplay dat werd gedemonstreerd tijdens Microsofts persconferentie op de E3 en inderdaad, dat stuk is simpelweg geniaal. In enkele minuten zet Compulsion Games de krankzinnige wereld van We Happy Few onwijs sterk neer. De lichtelijk depressieve Arthur Hastings zit achter zijn bureau nieuwsartikelen te redigeren. Alleen blije berichten komen door de selectie heen, want sinds de hele stad met een collectief trauma kampt – tijdens de Tweede Wereldoorlog pleegden de inwoners van Wellington Wells gruweldaden om de nazi’s buiten de stadspoorten te houden – is er geen plek meer voor welke vorm van negativiteit dan ook. De mensen zúllen lachen met zijn allen en ze zijn dan ook massaal aan de blijmakende drug Joy, die de wereld in een euforische orgie van regenbogen, snoep en verzadigde kleuren verandert. Eén nieuwsbericht triggert echter een herinnering in de al wankelende Hastings, die hem doet besluiten de Joy niet meer te nemen.

Leuk detail overigens is dat je er ook voor kunt kiezen de Joy wél te nemen, waarop je vrolijk in je blije bubbel blijft zitten en de game direct eindigt. Kies je er echter voor de drug niet te nemen, dan wordt je ineens wakker in een suikerspinzoete nachtmerrie. Spontaan ziet Hastings dingen die niet kloppen. Die ene collega is al veel te lang op vakantie. Het kantoor verkeert in verdraaid slechte staat. En je collega’s staan vrolijk om een piñata heen om deze kapot te slaan voor snoep – in werkelijkheid blijkt het een rat te zijn en doen ze zich genoegen aan het bloed en de ingewanden van het onfortuinlijke dier. De toon is gezet en als Hastings verschrokken gezicht verraadt dat hij al even geen Joy meer heeft genomen, is het vluchten geblazen.

Onfortuinlijke mix
Daarna begint echter de ‘echte’ game en dat is nu juist een onderdeel dat nog veel minder tot de verbeelding spreekt. Hierbij willen we wel expliciet vermelden dat de vroege versie echt alleen droge gameplay bevat. Deze versie mist bijvoorbeeld alle verhalende elementen, zoals tussenfilmpjes. Maar dan nog. We Happy Few is een mix van roguelike-, rpg- en survivalelementen, maar dat lijkt meer kwaad dan goed te doen. De rpg-opzet is duidelijk. We lopen met dezelfde nieuwsgierigheid door de platgebombardeerde wijk net buiten Wellington Wells als door de ruïnes van Boston in Fallout 4. Quests leiden ons van A, naar B, naar C. Om een bar te bezoeken, moeten we eerst een lokale dorpsgek omkopen met honing. Maar om die honing te stelen uit een bijennest, hebben we eerst een beter pak nodig en om die te kunnen craften hebben we weer allerlei items nodig. Afijn, je krijgt een beeld: uren later hebben we eindelijk de gewenste naaigaren bemachtigd en kunnen we met een dikker pak aan de honing stelen om daarna eindelijk die mafketel bij de brug om te kopen.

Het probleem is dat dat ontdekken van die aansprekende wereld wordt tegengewerkt door de roguelike- en survivalinvloeden. Je personage krijgt honger, dorst en slaap en dat beperkt de actieradius. Permadeaths zijn daarentegen wel uit te schakelen, dus wie liever (enigszins) onbezorgd verkent krijgt de optie, terwijl inschakelen uiteraard voor een extra spanning zorgt.

Misschien is het grootste minpunt wel dat de wereld iedere keer opnieuw gegenereerd wordt - anders zou zo’n permadeath nogal suf zijn. Dat zorgt er natuurlijk voor dat de game het herspelen waard is, maar het maakt de spelwereld tegelijkertijd generiek en een tikkeltje saai. We kunnen het gevoel dan ook niet onderdrukken dat deze melodramatisch blije wereld – die wereld die iedereen zo spontaan aansprak tijdens de E3-presentatie - zoveel beter tot zijn recht had kunnen komen wanneer elk detail met zorg en liefde door de ontwikkelaar op zijn plaats was gezet. Nu gaat het zoals gezegd nog om een vroege versie waarin bovendien geen verhalende elementen inzitten, dus het is te hopen dat juist de ontbrekende puzzelstukjes de potentie van de fascinerende dystopische wereld benutten. Afgaande puur op deze droge gameplay lijkt We Happy Few het net niet te zijn, en loopt de titel ironisch genoeg het risico vooral te slaan op de hoeveelheid mensen die blij worden van de game.

Dit artikel delen

Over de auteur

Lars Cornelis Heeft een grote liefde voor grootse virtuele avonturen. Hecht evenveel waarde aan environmental storytelling als aan lore en heeft thuis een kast vol gameboeken en comics. Steekt per saldo waarschijnlijk toch de meeste tijd in de Master League van PES.

Reacties

  • De eerste alpha beelden deden me al niks en deze Preview is niet veel beter. Dit heeft niks met de Bioshock reeks te maken en ik haat survival bullshit en randomized levels.

  • De Jim Sterling had er ook al een rant aan besteed en hij heeft nog wel zijn stem aan de game verleend als geeft hij zelf toe dat het maar de vraag is of de makers 'm erin houden. Hij was overigens een stuk minder mild over de game dan hier beschreven. Jammer want het concept was veelbelovend en zag er uit als een intelligente game.

  • Heb de gratis proef gespeeld. Vond de eerste trailer heel tof. En het idee is tof. Maar tot nu toe. Is het bagger. Het werkt niet lekker.

  • Early Access vind ik een slechte keuze voor deze game. De game wordt in de markt gezet als verhalende game a la Bioshock. Vervolgens sloop je al die elementen uit de build (logisch, je wil niet te veel weg geven) en laat dat mensen spelen. Tuurlijk is dat een compleet andere ervaring en dat valt tegen, zeker als het dan ook niet echt goed werkt.



    Dat doet meer verkeerd voor je game dan dat het goed doet.

  • Toen de game met gameplay op of iets voor de E3 getoond werd (weet het niet meer precies) vond ik het al goed zichtbaar dat het gameplaywise nogal matig en clunky uitzag. Het leek op de beelden al niet al te soepel te verlopen. Jammer want het verhaal spreekt wel aan.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren