1. Fire Emblem Ranked - De 5 beste Fire Emblem-games

Fire Emblem Ranked - De 5 beste Fire Emblem-games

Met Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia in de schappen, is het tijd om deze serie eens goed in het zonnetje te zetten. Eén van de manieren om dat te doen: een Top 5 beste Fire Emblem-games aller tijden! Of misschien beter gezegd, een Top 5 Fire Emblem-games die een shout-out verdienen om wat voor reden dan ook. Want ja, over smaak valt niet te twisten!

Fire Emblem: The Sacred Stones (2004)
De tweede FE-game die tot binnen de Europese landgrenzen wist door te dringen en misschien ook wel meteen de beste. In voorloper Fire Emblem (in Japan bekend als Fire Emblem: The Sword of Flame) maakten ‘we’ voor het eerst kennis met de tactische serie en toegegeven, die ervaring was niets minder dan fantastisch. Maar The Sacred Stones had iets ongrijpbaars dat het meer memorabel maakte. Misschien zijn het de hoofdpersonages Eirika en Ephraim en hun beider reizen. Misschien is het de gehele cast wel, waar net iets meer persoonlijkheid in zit. Of de multiplayer-modus. Of de veel moeilijkere, optionele X-missies. Misschien was Fomortiis toen wel de coolste bad guy, of Knoll de tofste good guy. Wie het weet mag het zeggen. Wat we wel weten is dat Fire Emblem: The Sacred Stones de warmste herinneringen oproept als we de serie in zijn geheel bekijken.

Fire Emblem: Awakening (2012)
Awakening moet hier natuurlijk staan omdat, als je iets objectiever kijkt, dit waarschijnlijk de beste game in de serie is. Het is de Fire Emblem die het grootste publiek voor zich won en waar eigenlijk niemand negatief over was en is. Awakening introduceerde de verregaande sociale relaties onderling en de manier waarop het uitbouwen van deze relaties grote gevolgen heeft voor de acties van je personages in gevechten. Daarnaast kun je personages laten trouwen, waarna hun kinderen uit de toekomst komen om jouw leger te versterken. En je bepaalt zelf wie met elkaar trouwen, waardoor de mogelijkheden talrijk zijn; echt onwaarschijnlijk vet gedaan. En aan elk personage dat we nooit tot leven hebben gebracht omdat we je moeder aan iemand anders koppelde dan je vader: het spijt ons. Soort van. Want we kregen er vast een ander gaaf personage voor terug.

Fire Emblem: Genealogy of the Holy War (1996)
Dit vierde deel is ongetwijfeld het meest invloedrijke deel uit de serie, maar helaas een van de delen die we hier in Europa nooit gezien hebben. Toch is het de moeite waard om ergens een fanvertaling op de kop te tikken als je kan. Het verhaal is vet, want verdeeld in twee stukken over twee generaties. Ook cool is het gegeven dat beslissingen vroeg in een map gevolgen kunnen hebben voor wat er later in het gevecht gebeurt. Maar de claim to fame van dit deel is natuurlijk de uitvinding van de wapendriehoek. Een lans is sterk tegen een zwaard, een zwaard sterk tegen een bijl, een bijl sterk tegen een lans. Het bleek een gouden tactische greep die nooit meer uit de serie zou verdwijnen en die ongetwijfeld heeft bijgedragen aan het succes dat Fire Emblem inmiddels geniet. En laten we eerlijk zijn, zou een game met een gruwelijke titel als ‘Genealogy of the Holy War’ hier mogen ontbreken? Nee, gekkie, natuurlijk niet.

Fire Emblem: Path of Radiance (2005)
Ja, we moesten er even op wachten totdat Fire Emblem de derde dimensie ging verkennen, maar sommige series (kuch, Pokémon, kuch) wachten nog steeds op die behandeling. Dus dank je wel, Path of Radiance, dat je bestaat. Dit had een gevalletje kunnen zijn waarin de overzetting naar 3D óf gepaard ging met allerlei rare nieuwe ideeën die niet werken óf dat het ten koste was gegaan van verhaal en karakter. Bleek godzijdank allebei niet waar te zijn want Path of Radiance heeft én een dijk van een verhaal én het blijft fijntjes trouw aan wat Fire Emblem nou zo fijn maakt. Bovendien pakt hier het gebruik van een basis en sociale relaties uitstekend uit. Het gaat niet zo ver als in Awakenings, dat er echt de focus op legt, maar een pietlut die daarom knaagt. Path of Radiance is ook meteen de reden dat we zo uitkijken naar die aangekondigde Switch-versie. We weten namelijk dat het werkt, deze serie in 3D. Afsluitend: we love you, Ike!

Fire Emblem: Shadow Dragon and the Blade of Light (1990)
Eigenlijk wilden we deze titel niet op de lijst hebben, want de remake van dit deel op DS (Fire Emblem: Shadow Dragon) is echt een karige klap in het gezicht van de mensen die juist zo genoten hadden van de meer uitgebreide delen op GBA. Maar goed, als grootvader en de start van deze serie mag Shadow Dragon and the Blade of Light uiteindelijk toch niet ontbreken in de Top 5. De wapendriehoek bestond nog niet, maar het Fire Emblem dat we nu kennen is er absoluut in te ontdekken. Zo kunnen personages meerdere wapens dragen, zijn er classes en huisjes en heeft het daadwerkelijk invloed of je in bossen of op stevige ondergrond staat. We moeten deze titel dankbaar zijn voor wat het is, maar vooral voor wat er uit ontstond. En de meest kekke box art aller tijden doet al snel vergeten dat Marth op z’n in-game portret een raar emo-kapsel met een paarse lok over zijn rechteroog heen heeft.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Qua verhaal vind ik Fire Emblem (eerste deel voor de GBA) beter dan The Sacred Stones. Maar de landkaart met mogelijkheden voor trainen was wel fijn. Ik hoop dat Genealogy of the Holy War hier ooit nog uitkomt.
    Path of Radiance heeft wel een speciaal plekje voor mij. Dat was mijn eerste Fire Emblem die ik zo'n 11 jaar geleden kocht en sindsdien ben ik niet meer weg te slaan van die games.

  • Qua verhaal vind ik Fire Emblem (eerste deel voor de GBA) beter dan The Sacred Stones. Maar de landkaart met mogelijkheden voor trainen was wel fijn. Ik hoop dat Genealogy of the Holy War hier ooit nog uitkomt.
    Path of Radiance heeft wel een speciaal plekje voor mij. Dat was mijn eerste Fire Emblem die ik zo'n 11 jaar geleden kocht en sindsdien ben ik niet meer weg te slaan van die games.

  • 1. Fire Emblem
    2. Fire Emblem: Path of Radiance
    3. Fire Emblem: Radiant Dawn
    4. Fire Emblem: Sacred Stones
    5. Fire Emblem: Shadow Dragon
    6. Fire Emblem: Awakening
    7. Fire Emblem: Fates



    De jap-only FE's heb ik niet gespeeld. Fates en Awakening zijn verschrikkelijk. SoV lijkt weer een stap in de juiste richting te zijn.

  • En waarom zijn fates en Awakening nou weer verschrikkelijk volgens jouw?

  • Qua verhaal vind ik Fire Emblem (eerste deel voor de GBA in het Westen) beter dan Sacred Stones. Maar de landkaart met de mogelijkheid tot extra exp en geld verdienen was wel fijn in SS. Nu maar hopen dat Genealogy of the Holy War ooit hier nog eens uitkomt.



    Path of Radiance heeft een speciaal plekje bij mij. Zo'n 11 jaar geleden kocht ik die game en sindsdien kan ik deze serie niet meer wegdenken. Regelmatig ga ik nog wel op de DS of op de Wii een potje spelen.

  • Awakening was mijn eerste fire emblem en vond hem erg vet, fates vond ik daarbij een stuk minder pakkend, moet conquest en revelations nog uitspelen maar de wil is er gewoon niet.



  • Ik hoop dat er ooit nog eens een nieuw deel in de Shining Force serie komt (de Fire Emblem van Sega).
    Vind ik persoonlijk leuker dan Fire Emblem, eenvoudiger van opzet maar o zo verslavend :D



    Maar de beste Fire emblem die ik gespeeld heb is Awakening.

  • Shining Force is zeker tof. Mijn eerste kennismaking met SRPG's.

  • De GBA delen zijn nog steeds mijn favoriet, zeker qua presentatie. Sinds de Game Cube spellen zijn de animaties volledig bergafwaarts gegaan. Fates heb ik nog niet gespeeld, maar Awakening stond me ook een beetje tegen vanwege het avatar character, en dat vage bruinfilter.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren