Super Mario Odyssey hands-on preview - E3 2017

Artikel | -

Er zijn veel halve waarheden geschreven over de nieuwe Mario, zelfs na de onthulling van de game. “Het is een open wereld-game!” Nou, dat is niet zo. “De game heeft een multiplayer-modus!” Nee, maar je kunt ‘m met een tweede controller co-op spelen, waarbij iemand de pet van Mario bestuurt. Geen competitieve of online modus dus. Zoveel fake news, terwijl je over Odyssey maar één ding hoeft te weten. Lees daarvoor deze preview.

Op de E3-booth van Nintendo mochten we aan de slag in twee heel verschillende levels: het levendige en op New York gebaseerde New Donk City én het met ice shards verregende woestijnlevel Sand Kingdom. New Donk City is ongekend detailrijk en voelt meer aan als een hub. De stad staat in het teken van verkenning – waarschijnlijk is daardoor de verwarring over een ‘open wereld-game’ ontstaan, terwijl het Sand Kingdom-level vooral stoeit met platformpuzzels en hoe die elkaar in rap tempo afwisselen.

Te beginnen met het laatste level, dat een throwback is naar alles waarom we zo van Mario houden. Wie bijvoorbeeld Super Mario Galaxy (1 of 2) heeft gespeeld is al bekend met het concept. Iedere wereld heeft een eigen insteek en de rappe afwisseling aan spelmechanieken maakt dat het platformen nooit aanvoelt als een nodeloos kwaad, maar als de voornaamste bron van spelplezier. Dat is knap, want springen en timen is an sich niet zo heel erg vermakelijk, zo weten we uit veel andere games.

Rillen in de woestijn
Sand Kingdom is zo’n level waarin het platformen centraal staat. De woestijn is getroffen door een regen van ijskristallen. Het is een nogal raar contrast, ook omdat er veel Mexicaanse invloeden zijn: als Mario stilstaat rilt hij van de kou, terwijl op de achtergrond Toads met een sombrero op met sambaballen staan te zwaaien. Het level opent gelukkig bij een winkeltje waar we de koddige loodgieter kunnen voorzien van een fedora en zwart maatpak. Hij kijkt weer vrolijk.

In het midden van de woestijn staat een grote toren. We lopen er omheen, gezien er duidelijk wordt geïnsinueerd dat de toren van belang is, maar snappen niet helemaal wat de bedoeling is. Aan de achterkant van de toren zien we een groene Warp Pipe. We lopen erin en zonder enige vertraging wordt Mario een tweedimensionale sprite – incluis fedora en maatpak – die als het ware wordt ‘geprojecteerd’ op de toren, die nu is verworden tot een ronde platformpuzzel. De toren zelf is een tweedimensionale spelwereld in een driedimensionale spelwereld geworden.

We moeten op Bullet Bills springen om steeds hogerop te komen en uiteindelijk lukt het ons de bovenkant van de toren te bereiken. Zonder enige vertraging floept Mario in driedimensionale vorm de wereld weer in, waarna zich een nieuwe platformmechaniek aandient: een zwevend platform loodst ons langs muntjes terwijl we onze pet, die als een soort van boomerang fungeert, op bommen gooien die de door gesteente gestremde weg voor ons vrijmaken.

Genieten in de stad
Je pet is in Super Mario Odyssey een heel belangrijk wapen – je kunt verder enkel springen, maar daarmee doen we Cappy, zoals de pet (in ons geval fedora) heet, echt te kort. Cappy stelt je ook in staat om vijanden, mensen, dieren of dingen te worden. Je gooit je pet erop en ziet vanzelf wel of je datgene overnemen kunt – en het kan verrassend vaak. Zo hint de game er in de woestijn vrij duidelijk naar dat we op een gegeven moment een Bullet Bill moeten worden om zo op een hoger gelegen platform te komen.

We gooien onze pet op de vliegende zwarte kogel, Mario werpt zich in de vijand en we hebben nu de volledige controle over de vijand. We besluiten hem eerst in een grote wand te sturen: verrek, een collectible openbaar zich. Later in het level wordt ’t helemaal bizar als we onze pet op een Batadon gooien. Stel je even een Paaseilandbeeld voor met een Mario-pet, een zonnebril en gouden oorbellen. We rollen nog net niet over de grond van het lachen.

Met name in het volgende level, New Donk City, blijkt dat Cappy zowel een superinteressante spelmechaniek is als een hele, hele vermakelijke gadget. New Donk City barst à la New York van de taxi’s en hoge gebouwen. We krijgen van Nintendo vijftien minuten de tijd om een beetje rond te dolen. We ontmoeten de vriendelijke burgermeester Pauline, sporen wat verloren jazzmuzikanten op en rijden rond op een scootertje. Het level is absoluut niet groot, maar het oog voor detail is dat des te meer.

Je kunt praatjes maken met bewoners of een van de winkeltjes inlopen om je muntjes uit te geven. Je kunt ook op zoek gaan naar de Super Moons, die net als de Seeds in Zelda je nieuwsgierigheid belonen. Zo treffen we een Moon bovenop een steunbalk, zwevend boven het hoogste gebouw in Net Donk City. Maar we ontdekken ook een Moon in een Jazzcafé als we in rappe vaart middels een Warp Pipe tussen tweedimensionale puzzels naar driedimensionale puzzels wisselen.

De pet blijft ons prikkelen, want wat kunnen we allemaal worden? We zien iemand racen met een rc-autootje. We gooien onze pet op de meneer en jawel, we hebben nu de controle over het autootje, ook al hebben we daar niets aan. Vervolgens gooien we onze pet op een taxi. Het taxibordje op het dak maakt nu plaats voor een mariopet. We zijn een taxi. We gooien onze pet op een raket aan de zijkant van het level en schieten naar een verborgen platform.

We gooien onze pet op een monorail en schieten via de kabels naar de andere kant van het level.


Vrolijk
Om ons heen staan mensen te kijken naar onze speelsessie in New Donk City en ze lachen. De pr-medewerker van Nintendo lacht. Tja, wij lachen eigenlijk al de hele tijd. Super Mario Odyssey stemt alle partijen vrolijk op de persbooth van Nintendo, zoveel is overduidelijk. Nintendo mag in zijn handjes wrijven omdat de Switch er naast Zelda wederom een systemseller bij krijgt. Gamers en journalisten zijn gelukkig omdat Super Mario Odyssey alle potentie van een klassieker heeft.

Het uiterlijk, de koddige animaties, de veelzijdigheid in spelmechanieken, de speelsheid, de diepgang in het platformen, de verrassingen. Wat hebben we hier ongekend veel zin in. Dit is onze game of the show, zonder enige twijfel.


Plaats een reactie


Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.