Super Lucky’s Tale hands-on preview – Schittert in zijn eenvoud

Artikel | -

Laten we eerlijk zijn: de Xbox One kan elke kleurrijke platformgame die het kan krijgen, goed gebruiken. Super Lucky’s Tale heeft gelukkig ook de potentie een heel goede platformer te zijn, zo merkten we tijdens onze speelsessie op Gamescom.

Geen virtual reality meer
Super Lucky’s Tale is het vervolg op het vorig jaar verschenen Lucky’s Tale, een game voor Oculus Rift. Het is absoluut geen vereiste dat je het origineel hebt gespeeld voor wanneer je dit tweede deel opstart, maar ben je er bekend mee dan valt het gebrek aan virtual reality natuurlijk als eerste op.
Dit is echter geen groot gemis. De vr in Lucky’s Tale beperkte zich door de spelwereld dicht bij je ogen te houden, wat een soort kijkdooseffect opleverde. Het had verder op geen manier invloed op de gameplay van het spel, dus een vervolg kan nagenoeg hetzelfde in elkaar steken.

Toch is het goed te zien dat er meer aandacht aan de presentatie van dit vervolg is besteed. De graphics ogen wat ‘voller’ en minder als een veredelde smartphonegame in vergelijking met het origineel. Mogelijk hangt dit ook samen met het feit dat de helft van een computerprocessor in dit geval niet bezig is met vr-ondersteuning. Op de Xbox One X waarop we de game speelden kwamen de mierzoete graphics echt goed tot hun recht.

Graven met Lucky
In Super Lucky’s Tale werk je met vos Lucky diverse levels af. Deze levels zijn, voor zover we hebben gezien, niet echt wijds van opzet. In plaats daarvan bieden ze redelijk lineaire ervaringen met hier en daar meerdere routes. Zo moesten we in het demolevel drie batterijen verzamelen om een gigantische robot aan de praat te krijgen. We konden tussen drie verschillende paden kiezen, met aan het eind van elk pad een puzzel om de batterij te verkrijgen. Je komt op die manier dus overal, maar wel op je eigen gekozen volgorde.

Die puzzels lijken vooralsnog relatief simpel, maar maken aardig gebruik van de moves van Lucky. Zo kan hij een hol in de grond graven en er door voortbewegen. Op die manier kun je bijvoorbeeld onder een kooi geraken waar de sleutel van kwijt is en de inhoud stelen. In een andere puzzel moeten we met een batterij in onze armen – waardoor we niet kunnen springen of in het rond kunnen meppen – een lang pad afleggen met diverse bewegende platforms, vijanden en vuurballen, wat nog best uitdagend blijkt.

Het platformlevel werd afgesloten met een eindbaasgevecht, waarbij een vijand de inmiddels werkende robot overnam en ons bestookte met vele vuurballen, terwijl we met de staart van Lucky een aantal rotsblokken richting de robot knalden. Uiteindelijk gebruikten we de verslagen robot om omhoog te klimmen naar een nieuw level, waar de demo helaas eindigde.

!)(@(_)*%* camera!!
Hoewel deze gameplay weinig origineel is en zeker niet al te uitdagend – in ieder geval in dit level – voelde de ervaring wel van hoge kwaliteit. Dit is hoe we vroeger 3D-platformgames op de Nintendo 64 en PlayStation speelden. Het is dat Rare dit soort spellen niet meer maakt, anders hadden we vermoed dat Super Lucky’s Tale uit de koker van de Britse studio kwam. Het enige dat – godzijdank – ontbreekt is de overdreven nadruk op verzamelobjecten, al zijn er wel muntjes en letters verstopt om optioneel te grijpen. Een level in de game doorlopen voelt over het algemeen als een ontspannen, ongedwongen wandeltocht met hier en daar een leuke uitdaging in het verschiet.

Als we dan toch ergens kritiek op moeten uiten, dan is dat op de camera. Waar in de originele Lucky’s Tale de camera automatisch beweegt, daar zijn spelers er in het vervolg zelf verantwoordelijk voor, en het leveldesign is daarop aangepast. Je moet diverse richtingen op en soms weer terug naar waar je vandaan kwam. Helaas lijkt de camera soms geen zin te hebben om te draaien, waardoor je maar moet gokken wat er zich voor je bevindt. Ook kunnen we de camera niet met één zwiep naar links of rechts bewegen. In plaats daarvan beweegt de camera zich in ‘tikjes’ naar links en rechts, waardoor je telkens opnieuw de analoge stick moet bewegen. Een opvallend irritante designkeuze die hopelijk nog voor release wordt aangepast.


Buiten dat euvel lijkt Super Lucky’s Tale een erg fijne platformer te worden die niet pretendeert het wiel opnieuw uit te vinden, maar in zijn eenvoud wel schittert. Zeker op de Xbox One valt het spel in een ondergeschoven genre, maar met deze game zou de console weleens een erg goede representatie van de platformer in handen kunnen hebben.


Plaats een reactie


Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.