1. Pokémon the movie: I Choose You review – Een onsamenhangende nostalgiereis

Pokémon the movie: I Choose You review – Een onsamenhangende nostalgiereis

Vorig jaar bestond Pokémon twintig jaar en dat hebben we geweten. Pokémon Go kreeg hordes gamers en niet-gamers de deur uit om als een malle achter de beestjes aan te rennen, en de 3DS vloog over de toonbank dankzij Pokémon Sun en Moon. Deze games werden ook nog eens gegoten in een gloednieuwe animeserie. Het enige wat bij ons nog ontbrak was de nieuwe film, Pokémon: I Choose You. Die hebben we nu eindelijk gezien.

I Choose You is tegen verwachtingen in niet het eerste seizoen van de originele serie in filmformaat. In plaats daarvan is het een reboot van de serie, waarin de tienjarige Ash Ketchum begint aan zijn reis om de beste Pokémaster van de wereld te worden. Tijdens deze reis ontmoet hij nieuwe personages, reist hij door gebieden uit verdere regio’s dan Kanto en komen pokémon van alle regio’s voorbij om Ho-Oh te ontmoeten.

Nostalgiemeter
Met vijf volwassenen een Pokémon-film bezoeken is een bijzondere ervaring. Aan de ene kant is het overduidelijk dat de film is gericht op kinderen, maar anderzijds zit de film propvol met momenten waardoor de nostalgiemeter door het plafond gaat. De eerste ontmoeting met Pikachu is even grappig en schattig als altijd en we werden bijna emotioneel tijdens het ‘Butterfree-moment’. Veel van de memorabele gebeurtenissen uit de anime worden met een twist gepresenteerd, zodat ze in ieder geval niet saai worden.

Ook keert een flink aantal personages terug, waarvan Ash uiteraard de belangrijkste is. Vergeleken met de serie en andere films maakt Ash een interessante ontwikkeling door met betrekking tot wat het betekent om pokémontrainer te zijn. De boodschap ligt er veel te dik bovenop, maar het moment dat Ash zijn keuze voor Pikachu als eerste pokémon in twijfel trekt raakte ons recht in het hart. Des te spijtiger is dat weinig andere personages de ruimte krijgen om hun verhaal te vertellen. Verity en Bonzi sluiten zich aan bij Ash om de regenboogveer aan Ho-Oh te brengen, maar hebben niet de komische karaktereigenschappen van Misty en Brock. We hadden toch graag nog een keer gezien hoe Brock zich laat opsluiten door Agent Jenny.

We kunnen daarnaast niet het gevoel onderdrukken dat de film ook is gemaakt om de nieuwe games te promoten. Pokémon uit Sun en Moon zijn samen met de originele generatie pokémon prominent aanwezig en voor en na de film worden we er een aantal keer aan herinnerd dat er ook Pokémon-games bestaan. Desondanks komt de mix van nieuwe en oude pokémon goed uit de verf. Verschillende legendarische pokémon worden neergezet als de mystieke wezens die het horen te zijn en de altijd schattige Piplup tovert met zijn gepiep een glimlach op ons gezicht.

Prachtige animatie
Verder valt op dat I Choose You de mooist geanimeerde film tot nu toe is. De stijl van de oude serie is uitstekend overgenomen en oogt haarscherp en ontzettend kleurrijk. Vooral momenten van zonsondergang of de schilderachtige manier waarmee de regenboogveer Ash en zijn vrienden de weg wijst zijn nog nooit zo mooi geweest. Ook de soundtrack van Shinji Miyazaki is dik in orde. Hij nam eerder vrijwel de gehele serie onderhanden. Wel hadden Nederlandse bioscopen de Engelse versie van het wereldberoemde themanummer op mogen zetten, want de Nederlandse versie is niet om aan te horen.

Concluderend is Pokémon: I Choose You geen goede film. Het verhaal springt van hot naar her en de meeste personages zijn zo oppervlakkig als een Mantine. Nee, het gaat om de fijne nostalgische momenten die talrijk aanwezig zijn. In moeilijkheden raken door een groep wilde pokémon, schuilen voor de regen in een grot en pokémon ontmoeten die alleen in legendes voorkomen. Mocht je niet voor jezelf naar de film gaan, doe het dan voor je kleine neefje. Want kinderen van nu worden net zo in de film gezogen als wij twintig jaar geleden.


Door Jacco Peek.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • De games vind ik nog steeds tof, maar ben de anime ontgroeid. Vond sowieso de eeuwige formule per aflevering als kind al vrij eentonig worden. Ook die twinkelende emotionele oog momentjes en cheesy life-lessons waren nooit zo mijn ding.

  • De games vind ik nog steeds tof, maar ben de anime ontgroeid. Vond sowieso de eeuwige formule per aflevering als kind al vrij eentonig worden. Ook die twinkelende emotionele oog momentjes en cheesy life-lessons waren nooit zo mijn ding.

  • Vind de games nog steeds tof, maar ben de anime ontgroeid. Vond de standaart formule in iedere aflevering als kind al vrij vermoeiend. De cheesy life-lessons ook trouwens. Was qua serie veel meer Digimon liefhebber, epische shit was dat.

  • Mee eens Benjamin. Ik speel de games ook nog regelmatig, maar de serie en dit soort films kan ik echt niet uitstaan. Een tijdje geleden zag ik een aflevering langskomen op TV en toen dacht ik echt: wat een troep is dit. Achja, voor de kinders is het leuk

  • Tot en met seizoen 4 trok ik pokémon nog daarna is het zwaar bergafwaarts gegaan. Digimon was idd net iets interessanter

  • Het is die typische anime-shit die ik soms ook gewoon niet trek : twinkelende oogjes en kreuntjes bij een emotioneel moment, overdreven reacties, super cute shit met sparkles, verwijfde mannen en typische luiheid in animatie. Anime is niet echt mijn ding. Wel genoten van de Netflix Castlevania, al was dit geen echte anime. Het had er wel kenmerken van,maar liet het meeste van wat ik hierboven noem achterwege. Dan trek ik een animatie-serie best goed eigenlijk.

  • Digimon ftw. Stiekem zijn sommige Digimon ook gewoon beter dan de Pokémon games. Digimon World 3 voor de PS1 is al sinds jaren wat ik van Pokémon wilde zien. En dat krijgen we nu pas, met de Switch - waarschijnlijk.

  • Fun fact: Dennis kan Pokémon en Digimon niet uit elkaar houden :) Heb Digimon zelf niet gekeken vroeger, want dat was niet cool bij mij op school.

  • Dan heb jij op een slechte school gezeten :P



    Op mijn school was Dragon Ball Z het gene wat men moest kijken om er bij te horen, terecht natuurlijk.

  • @benjaminben ziet er naar uit dat je alleen anime hebt gezien voor een wat jongere doelgroep. Probeer "Monster" eens uit. Gaat over een Japanse man die als dokter werkt in Duitsland en dan wordt hij geframed voor een moord en moet de moord dan oplossen.

  • Ik heb de allereerste film op Laserdisc. Heerlijk om van tijd tot tijd opnieuw aan te zetten.

  • ik heb alles (voor zover ik kon) gevolgd wat betreft de films en de serie. En ook na ruim 20 jaar vind ik dat de Pokémon franchise heerlijk in elkaar zit. De main-games spelen geweldig, en ondanks dat er hier en daar wat tweaks zijn geweest, voelt het nog steeds alsof ik de allereerste versie speel, ook al speel ik niet meer sinds de serie op de 3DS is gekomen (geen 3DS, maar dat komt tezijnertijd wel). de spin-offs, zoals Pokémon Ranger en de Mystery Dungeon serie waren wat minder naar mijn mening maar dat maakt voor de rest niet uit. Ergens vind ik het wel jammer dat de animatie serie en de films (vanaf film 16) hier niet (meer) op DVD/Blu-ray uitkomen. Spijtig. Nintendo en Pokémon Company, als jullie dit lezen, please, doe hier iets aan.



    Maar om terug te komen op de 20ste film(alweer 20 films zeg, wauw), ik wil wel zien hoe dit als "reboot" is. veel jongere gamers en pokemon fans weten niet hoe de band tussen Ash en Pikachu echt is gegroeid en door dit nu in een film variant terug te zien, lijkt het me wel een mooi gebaar naar alle Pokémon fans op de wereld.

  • Zijn jullie nou echt zo dom of doen jullie maar alsof? Miyazaki's muziek is voor bijna 99% uit deze film verwijderd en vervangen door troep gemaakt door ene Ed Goldfarb. Oh ja dat gedeelte waarin staat dat een flink aantal personages terugkeren is trouwens ook een leugen. Die paar shots in de credits tellen namelijk niet mee.

  • Inderdaad over de muziek. Tenzij ze de Japanse versie hebben gezien, heeft de Westerse versie gewoon andere muziek die nergens op die van de games of oude serie lijkt.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren