Supreme Commander - Deel 2

N.B. Dit is het tweede deel van onze impressie van Supreme Commander. Het eerste gedeelte kun je hier vinden: Gespeeld: Supreme Commander - Deel 1.

De regering viel door de Infinite War uit elkaar en drie grote partijen bepalen sinds het begin van de oorlog het lot van het voortbestaan van het universum. Er zijn dan ook drie verschillende facties waar je mee aan de slag kunt: de United Earth Federation, de Cybran Nation en de Aeon Illuminate. Elke partij moet in het begin eenheden met vrijwel dezelfde functie bouwen om over voldoende energie, massa en vuurkracht te beschikken. Nadat de basis is gelegd en kun je je gaan richten op het uitbreiden van je technologische mogelijkheden. Het opbouwen van je basis begin je met het maken van energiecentrales en massa opwekkers (mass extractors) die geplaatst kunnen worden op specifieke plekken,

waarvan er meestal vier zich om je basis bevinden. Vervolgens is het verstandig om je basis alvast te verdedigen; zo zorgen de land- en airdefense turrets ervoor dat je in het begin veilig bent voor aanvallen.

De wijze waarop je je basis inricht is sowieso van groot belang. Je zult na een tijdje namelijk gebruik moeten gaan maken van energieschilden die je belangrijke gebouwen beschermen voor projectielen. Bouw je je basis teveel uit elkaar, dan zal het moeilijk zijn om meerdere gebouwen onder een energiekoepel te krijgen. Daarnaast is het handig om gebouwen naast elkaar te bouwen. Dit omdat de aanliggende gebouwen voorzien worden van enkele bonussen. Zo kan een fabriek op die manier bijvoorbeeld sneller eenheden produceren of massa opwekken. Tricky is echter dat aanliggende gebouwen, mochten ze vernietigd worden, weer veel schade toedienen aan de andere gebouwen dat het makkelijker voor een vijand is om een basis onder één energie koepel te vernietigen dan een verspreidde basis. Bij de inrichting van je basis zul je de voor- en nadelen dus tegen elkaar moeten afwegen en uiteindelijk bepalen wat voor jou de ideale weg is.

Naar mate de gevechten vorderen kom je op een gegeven moment op een kritiek punt. Op dat moment is het namelijk een goed plan om met de bouw van een experimental weapon te beginnen. Deze wapens kosten heel wat en de ontwikkeling duurt lang (minimaal een half uur). Elke factie heeft drie unieke wapens. De United Earth Federation beschikt over de ‘Mavor’ Strategic Artillery, de ‘Fatboy’ Mobile Factory en de ‘Atlantis’ Submarine Aircraftcarrier. De Aeon hebben de ‘Tempest’ Submersible Battleship, de ‘Czar’ Flying Fortress en de ‘Galactic Colossus’, een gigantische robot met zwaartekrachtklauwen. De Cybran beschikken over de ‘Monkeylord’, een gigantische spinachtige robot met een dikke laser, de ‘Soul Reaper’ Gunship en de ‘Scathis’ Rapid-Fire Mobile Artillery. Ieder van deze experimentele eenheden verschilt van elkaar en hebben hun eigen sterktes en zwaktes. Leuk om te zien was dat deze eenheden ook echt gigantisch zijn en ze kleinere eenheden, gebouwen en bebossing zonder enige moeite plat weten te stampen. De meeste gevechten bereiken dan ook het hoogtepunt als meerdere experimental units elkaar treffen op het slagveld. Wie zal het gaan winnen?

De meeste gevechten komen ten einde als de Armored Command Unit, de Supreme Commander, wordt vernietigd. Gelukkig is deze voorzien van heel wat vuurkracht en kan hij sterker worden door zichzelf uit te breiden met nieuwe wapens en extra functies. De United Earth Federation heeft zelfs als enige de mogelijkheid om de Armored Command Unit de voorzien van nucleaire wapens. Het is noodzaak deze in leven te houden en niet in het heetst van de strijd mee te laten vechten. In het begin kun je er wel enkele vroege aanvallen van de tegenstanders mee afslaan, wat ervoor zorgt dat je niet in het begin overlopen wordt door de vijand.

Een ander waar spektakel en een belangrijk punt in de gevechten, zal het gebruik van de nucleaire wapens zijn. Net als de experimental units kun je op een gegeven moment nucleaire rakketen maken. Nu zijn deze ook niet bepaald goedkoop en duren ze ook lang om gemaakt te worden. Mocht je er echter één klaar hebben, dan mag de tegenstander hopen dat hij anti-nuke raketten heeft gebouwd. Heeft hij deze niet, of op de verkeerde plek staan dan kun je na het bouwen van een nucleaire raket tevreden uitzoomen en de gigantische paddestoelvormige wolk bekijken en de vernietigde kracht die deze achterlaat.

Supreme Commander kan in totaal met acht spelers in de multiplayer gespeeld worden. Er kan gekozen worden om enkele computer tegenstanders te laten meedoen en de manier waarop deze zullen spelen is te bepalen. Zo kun je er natuurlijk altijd voor kiezen om ze een willekeurige strategie te laten volgen, maar je kunt er ook voor kiezen de computer eerst langzaam een grote basis te laten bouwen, om je vervolgens met gigantische legers te bestoken. Alle mappen waarop je in de multiplayer speelt, zijn zo ontworpen dat ze geheel symmetrisch zijn. Op deze manier beschikt elke speler over dezelfde bronnen en over hetzelfde stuk land en zorgt de positie waar je begint niet voor een betere uitgangspositie: een van de vele pluspunten die Chris Taylor meegenomen heeft uit Total Annihilation.

Omdat er in het begin veel aanvallen afgeslagen kunnen worden is er geen sprake van korte potjes. Men heeft er heel bewust voor gekozen zich niet te richten op de zogenaamde casual-gamer, maar op de hardcore strategiefanaten. De meeste potjes die er gespeeld werden duurden dan ook minimaal een uur. Zo kwam het meerdere malen voor dat ik na 40 minuten verslagen werd en een 40 minuten later hoorde dat er een winnaar was.

Na heel wat gevechten te hebben gevoerd in Supreme Commander wil ik eigenlijk