IG Q&A: Welke game in 2017 bleek tóch veel toffer dan je dacht?

Artikel | -

Je kunt een enorm goede indruk hebben van bepaalde games en zeker weten dat je deze wilt spelen. Soms slaat een game voor je gevoel echter de plank al mis bij de trailer en denk je het spel nooit aan te zullen raken. Toch kunnen die eerste indrukken soms bedriegen en kan wat stront lijkt toch een klompje goud zijn. Ook dit jaar zijn goede games uitgekomen die ons niet altijd even goed leken. Vanwaar de vraag aan onze redactie: Welke game in 2017 bleek tóch veel toffer dan je dacht?

Bert de Vries
Skyrim op de Switch. Honderden uren heb ik in de game gestopt toen 'ie voor het eerst uitkwam op de PC. Daarna weer tientallen uren in de remastered versie op de PC. Toen Skyrim voor de Switch werd "aangekondigd" bij de presentatie van de Switch zelf, wist ik dat ik die game weer moest hebben. Hoewel ik er sinds de eerste beelden al zin in had, vroeg ik me wel af of het nog wel leuk zou zijn. Ik had immers mijn hoofd al meer dan honderd keer op dat hakblok gelegd... Ik kan na ruim honderd uur melden dat ik de Switch versie by far de fijnste versie vind. Het gebrek aan mods is jammer maar ik vermaak me prima met de handheld Skyrim. Zelfs na al die uren vind ik nieuwe dingen om te doen. Heerlijk!

Dennis Mons
Voor mij was het een game die ik op papier te belachelijk vond voor woorden: Mario+Rabbids: Battle Kingdom. Sowieso ben ik nooit echt fan geweest van cross-over-games zoals die Nintendo en Sega vaak maakte, of dat Marvel vs. Capcom-gebeuren (waar ik best op terug gekomen ben). Maar die Rabbids: altijd een pleureshekel aan gehad. De enige reden waarom ik toch ben gaan spelen is omdat het genre me wel ligt. En tsja, voor hetzelfde geld is het dan toch een uitgekiende game. Dat bleek ook wel, want hij staat voor mij in mijn persoonlijke top 3 voor 2017. Had je me dat in januari gevraagd, dan had ik je recht in je gezicht uitgelachen.

Michel Musters
Voor mij is dat zonder twijfel Assassin's Creed Origins. Ik had gewoonweg geen al te hoge verwachtingen, mede omdat ik ook niet echt een groot fan van de reeks an sich ben, al heb ik mij wel vermaakt met Black Flag. Maar Origins is absoluut de leukste AC-game die ik ooit heb gespeeld, met een enorm indrukwekkende open wereld die ik maar al te graag verkende. Tegen het einde begon ik het riedeltje van hoofd- en zijmissies afwisselen en nieuwe gebieden verkennen langzaamaan een beetje beu te raken, maar daar zijn vele tientallen uren aan vermaak aan vooraf gegaan. Petje af, Ubisoft!

Simon Zijlemans
Ik had echt amper vertrouwen in Nioh. Niet gek ook, want de game zat al dertien jaar in development hell en de uiteindelijk ontwikkelaar (Team Ninja) staat sinds het vertrek van topman Itagaki ook niet bepaald meer garant voor succes. Godzijdank voor iedereen was er begin dit jaar de demo die mijn interesse wekte en de uiteindelijke game bleek één van de tofste games van dit jaar te zijn. De combat, het lootsysteem, de bosses; Nioh is een gruwelijke game die dit gruwelijke game-jaar bij mij niet voor niets op de 3e plek in m'n top 10 belandde. Nooit gedacht dat ik dit zou zeggen, maar misschien wil ik wel liever een Nioh 2 dan een Ninja Gaiden 4. En dat zegt heel veel, komende van iemand die Ninja Gaiden de beste actiegame aller tijden vindt.

Eline Oosterloo
Ik dacht voor ik Persona 5 ging spelen dat ik het gewoon te weeaboo zou vinden. Veel mensen denken dat als je Japans hebt gestudeerd dat je over het algemeen anime en manga heel leuk vindt, maar dat is in mijn geval niet waar. Ik kan niet ontkennen dat ik me de eerste paar uur gestoord heb aan de stijl en manier van communicatie van de game en dat ik bang was dat het zoals Tokyo Mirage Sessions #FE (mijn eerste Persona-achtige game) zou zijn. Toch heb ik me er overheen kunnen zetten en kan wel zeggen dat Persona 5 waarschijnlijk mijn favoriete game is van 2017. De combat is goed, het verhaal is meeslepend en de personages zijn interessant. Blij dat een vriend van mij me heeft kunnen overtuigen het te spelen.

Jacco Peek
Ik had Life is Strange: Before the Storm even laten liggen, omdat niet iedereen er positief over was. Pas geleden heb ik de game toch gekocht, en ik ben er net zo onder de indruk van als het origineel. Het is bizar hoe deze game je in de schoenen zet van een lesbisch tienermeisje en speelt met allerlei gevoelens. De ellende die Chloe en Rachel meemaken is meeslepend, spannend en uitstekend geschreven, en ik heb meerdere malen naar mijn scherm geroepen bij belangrijke keuzes. Zeker als je de eerste Life is Strange hebt gespeeld, dan komt het einde aan als een baksteen in je gezicht. Before the Storm is voor mij een van de verrassingen van 2017.


Plaats een reactie


Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.