1. Metal Gear Survive review – Ligt aangesloten op de levensondersteuning

Metal Gear Survive review – Ligt aangesloten op de levensondersteuning

Een nieuwe Metal Gear-game is lastig om zo kort na de Kojima-controverse aan diens loyale achterban te verkopen. Konami doet er daarom goed aan enige afstand te bewaren en een nieuwe richting in te slaan. Metal Gear Survive is daardoor eerder een Metal Gear Acid dan een Metal Gear Solid: Portable Ops: een merkwaardige spin-off die zich duidelijk van de hoofdserie onderscheidt, maar het in tegenstelling tot Acid op geen enkel vlak kan evenaren.

Je kan de ontwikkelaar er echter moeilijk van betichten geen welgemeende poging te hebben gedaan. Hoewel een cynisch persoon twijfels heeft over de oprechtheid van de populaire survivalgenre-inhaker, biedt Survive veel meer dan in eerste instantie het geval leek te zijn. Liet het zich eens presenteren als een vrij oppervlakkige co-op ervaring waarin je samen golven aan zombies van je afvecht, daar blijkt het nu een robuuste singeplayer te bevatten waar ook de nadruk op ligt. Het probleem is echter dat hetgeen het te bieden heeft op vrijwel geen enkel moment boven de middelmaat uitstijgt.

Metal Gear: Fanfiction
De Metal Gear-franchise hield altijd wel van flirten met het absurde en op dat gebied heeft Survive ook de meeste raakvlakken. De game laat alle schijn varen dat het een nog enigszins coherent verhaal probeert te vertellen; een beslissing die uiteindelijk positief uitpakt. Waar Metal Gear Solid 5: The Phantom Pain in diens pseudo-realistische militaire geneuzel op onverklaarbare wijze zombies en wormgaten introduceert en vraagt er vooral niet te veel aandacht aan te besteden, daar stelt Survive de vraag “ja, maar wat betekent die onzin nou eigenlijk allemaal?”.

Bijgevolg wordt er een compleet verhaal geschreven als verklaring voor een aspect uit The Phantom Pain waar menig speler geen seconde aandacht aan heeft gegeven. Het doet denken aan amateuristische fanfiction van populaire animeseries of de buitengewoon onzinnige verhalen die je soms in de Star Wars Extended Universe tegenkomt. Maar in het geval van Survive blijkt het wonderlijk genoeg uitstekend te werken; je wilt meer over de bizarre Dite-wereld weten waar je via een wormgat bent beland. Of de vreemde zombie-achtige figuren met rode kristallen op hun hoofd die Dite bevolken en zich blijkbaar ook met de Vietnamoorlog hebben bemoeid. Het zijn dergelijke absurde verhalen - die in alle ernst via statisch dialoog worden verteld – waardoor je de neiging voelt om toch maar door te spelen.

Zenuwslopend
De rest dat Survive biedt, bereikt dat effect met grote uitzondering echter niet. Er zijn wellicht enkele indrukwekkende momenten in de game te ontwaren, maar die zijn op één hand te tellen. Zo kunnen de uitstapjes in the Dust – een soort mistachtige substantie – tot beklemmende situaties leiden omdat ze meer nadruk leggen op stealth en je lastiger de weg kunt vinden door slecht zicht en het missen van een kaart. Zo vecht je tegen de paniek dat je vrijwel lege zuurstoftank teweegbrengt, terwijl je wild op zoekt bent naar een lichtbaken als herkenningspunt zodat je uit de Dust kunt ontsnappen. Ook je eerste ontmoeting met een imposant wezen - dat direct aan Stephen Kings The Mist doet denken – zorgt voor een zeldzaam intrigerend moment, maar dergelijke situaties zijn zo spaarzaam in de game verweven dat ze compleet wegvallen bij de oppervlakkige actie dat het gros van je tijd opeist.

Hoewel stealth en wapengevechten de basis zijn van de Metal Gear-serie, legt Survive de nadruk op directe confrontatie en mêleecombat. Alleen de speel nodigt qua mêleewapens dankzij diens veelzijdigheid nadrukkelijk uit om te gebruiken. Het is namelijk het enige wapen waarmee je zombies door de vele hekken – die een essentiële basisverdediging zijn – heen kunt steken. Niet dat het een fijn wapen is om te gebruiken; het moment dat je de superieure geweren in handen krijgt, wordt namelijk onmiskenbaar duidelijk dat de mêleecombat in vergelijking veel te stroef en beperkt is. Desondanks moet je er noodgedwongen vrede mee sluiten, want de ammunitie is schaars en conflict is niet te vermijden.

De drie soorten missies die de game biedt, komen namelijk allemaal op hetzelfde uit: het verdedigen van een basis. Dit kan een variërend aantal minuten zijn in het geval van de teleporteerapparaten waarmee je fast travel ontgrendeld, of een langdurig proces – een Salvage-missie - met drie opeenvolgende golven van vijanden die een mijnconstructie proberen te vernietigen. Je bouwt obstakels zoals de eerder genoemde hekwerken, maar legt ook mijnen, plaatst turrets of diverse vallen om de aanhoudende vloedgolf aan vijanden te vertragen, of ze in een smalle gang te leiden om ze makkelijk te kunnen doden.

De eerste keer dat je tot de laatste kogel vecht en je bloeddruk gevaarlijke hoogtes bereikt, maakt het nog indruk, maar na de tiende keer is het enkel nog een zenuwslopend proces waaraan je geen voldoening overhoudt. Het succes van Metal Gear Survive staat en valt bij een degelijke gameplayloop, maar die is uiterst repetitief en geestdodend. Het beperkte online aspect richt zich ook enkel op het eindeloos herhalen van Salvage-missies – dit keer met drie andere spelers – waardoor de variatie ook daar niet te halen valt.


Metertjes en metertjes bovenop metertjes
Dat Survive daarbij niet enkel een leuk klinkende subtitel is, wordt vanaf de eerste minuut evident. De maag begint te knorren, er gaan allerlei signalen in je hudaf en je wordt op weg gestuurd om vuil water in flesjes op te vangen en onschuldige schapen met je roestige speer te prikken. Het bereidt je voor op hetgeen je vrijwel onafgebroken mee bezigt bent: het beheren van diverse metertjes en het in leven houden van de meest hongerige persoon in het universum.

Zo is je dorstmeter direct verbonden aan je stamina en je hongermeter verbonden aan je levensbalk. Het moment dat die meters naar beneden gaan – en dat gaan ze heel snel en continu – merk je dus een directe impact op je weerbaarheid. Kon je voorheen een paar aanvallen weerstaan, als je hongerig bent kan er één al fataal zijn. Tel daarbij diverse ziektes en verwondingen die je moet verzorgen bij op en je hebt een breed scala aan kopzorgen die doorlopend de aandacht vragen.

Het probleem is echter dat met name voedsel zo ontzettend schaars is dat je vrijwel constant zonder zit. Dat zorgt er niet alleen voor dat de game steeds wordt onderbroken, omdat je via fast travel naar locaties moet reizen om eten te vinden, maar ook dat elk uitstapje die je maakt ontzettend kort en beperkt is. Daarbij is de snelheid waarmee de meters naar beneden gaan zo genadeloos dat de geoogde spanning - die het zou moeten opleveren - uitblijft en het eerder voor continu frustratie zorgt. In plaats van een extra lading aan de game te voegen, ondermijnt het juist de gameplay met elke stap die je neemt en haalt het compleet de vaart uit de game. Het is de essentie van de Metal Gear Survive-ervaring: halfbakken ideeën die enkel frustreren omdat het zo veel meer potentie heeft.

Conclusie en beoordeling

4,7
Metal Gear Survive toont dat het mogelijk is om de franchise zonder Kojima voort te zetten, ondanks dat het ditmaal niet positief uitpakt. Er wordt namelijk een goede poging gedaan een nieuwe richting in te slaan. Het schiet echter uiteindelijk op te veel vlakken te kort. Zo is het survival-aspect niet goed uitgewerkt en is de gameplay te repetitief om tot het einde te overtuigen. Of Konami daadwerkelijk de serie een nieuwe kans geeft om uit de schaduwen te stappen, valt echter nog te bezien; tot die tijd ligt het aangesloten op de levensondersteuning.
  • Heerlijk absurd verhaal
  • Beklemmende momenten in de Dust
  • Survival-aspect slecht uitgewerkt
  • Mêleecombat is stroef
  • Repetitief
  • Tegenvallende co-op

Dit artikel delen

Over de auteur

Derek Taal Schrijft onder andere recensies van games die soms leuk zijn en soms niet. Zoekt momenteel een sponsor voor zijn Katamari Damacy e-sportcarrière, en het telefoonnummer van Kiryu Kazumas stemacteur.

Reacties

  • Pijnlijk.

  • en dan nog de lootboxes xD

  • Om dit recht te zetten kan Konami nog maar één ding doen,
    en dat is een Metal Gear Rising 2 produceren

  • Er is wel 1 groot voordeel bij deze game ter vergelijking met de vorige games.. Je ziet niet om de 5 seconden Made by Hideo Kojima…..

  • Maar gelukkig kan je extra saveslots kopen voor een prima spel……

  • Ik mis Hideo Kojima nu al. No more metal Gear voor mij (behalve Rising 2)

  • Nice, heerlijk om te zien dat het spel door verschillende critici de grond in wordt geboord.

  • Ach ja.. Nioh kreeg een 6,5 van deze man (wat een van de beste games van het afgelopen jaar bleek te zijn) dus deze 5- zegt dus ook niet zoveel :P

  • Ja dat was echt onbegrijpelijk.

  • Had iemand iets anders verwacht dan?

  • Laat ze maar remake maken van metal gear solid 1, met de graphics van nu

  • Deze game is aan mij voorbij gegaan als boter.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren