The Witcher

Polen is een land waarvan je niet zo snel verwacht dat men daar bezig is met het maken van games. Toch blijkt dit wel zo te zijn. Er is al een aantal Poolse studio’s geweest die een paar aardige games op de markt heeft gebracht en de toekomst ziet er ook redelijk zonnig uit. De toekomst brengt namelijk The Witcher. In deze game ga je met een krijger, een Witcher, met bovennatuurlijke krachten op pad om met al het kwaad in de wereld af te rekenen.

Echt blij met zijn superkrachten is onze Witcher niet. Het liefst wil hij gewoon een normaal leven leiden, met alle normale beslommeringen die daar bij horen. Dat zit er voor hem niet in, maar dat is eigenlijk alleen maar goed. Anders was je waarschijnlijk snel op de game uitgekeken. Gelukkig begint de game meteen goed. Je basiskamp wordt aangevallen, waarbij je bewusteloos wordt gerost en je vervolgens je geheugen kwijt bent. Snel komt The Witcher erachter dat kwade krachten achter de aanslag zitten. Deze krachten zijn zelfs zo slecht dat de wereld er door bedreigd wordt.

Afijn, vanaf dat moment trek je de wijde wereld in om ervoor te zorgen dat alles goed komt. Dat klinkt een beetje standaard, maar The Witcher heeft genoeg elementen die de game uniek maakt. Zo heeft het een vreselijk fijne duistere setting. Ja, je komt allemaal elfen, dwergen en andere Tolkien-achtige figuren tegen, maar in tegenstelling tot je gewend bent zijn de elven bijvoorbeeld vreselijk slecht. Zo speelde ik een missie waarbij ik een bepaald monster moest vermoorden dat een aantal onschuldige burgers zou hebben vermoord. Eenmaal bij het monster aangekomen vertelde het beest me doodleuk dat een paar elven ze hadden ontvoerd, maar dat ze nog wel leefden. Vervolgens kwam The Witcher bij de elfen aan en die vertelden mij dat het inderdaad klopte dat zij de burgers hadden ontvoerd. Bovendien lieten ze mij weten dat als ik ze niet snel zou redden, ze dan door een groot monster werden opgegeten. Ja, het zijn lieverdjes die elfen.