The Darkness - multiplayer

Zie je het al voor je? Acht mensen rennen door nauwe gangenstelsels, sparen voor The Darkness-krachten en slaan elkaar verrot met reusachtige tentakels. Ondertussen sturen ze tientallen computerbestuurde Darklings op elkaar af en veranderen ze zelf in een slang om door kleinere tunneltjes te kruipen. Je hoeft Brain Training niet gespeeld te hebben om te begrijpen dat zoiets gewoon niet werkt.

De Zweedse ontwikkelaar Starbreeze is één van die ontwikkelaars die rustig nadenken over concepten en niet met een bord voor hun kop aan de slag gaan met dingen die een game verpesten. En toch kondigden ze een multiplayer-modus aan voor het schietspel The Darkness. Ik had mijn bedenkingen toen ik dat hoorde. Het kon mijn inziens twee kanten op gaan. Of ze zouden tevergeefs de idiote bovenstaande situatie voor elkaar proberen te krijgen, óf ze zouden een simpele multiplayer ontwikkelen die toch niemand zou spelen. Misschien moet ik dan toch maar eens beginnen aan Brain Training, want oh wat had ik het mis.

In de singleplayer-modus zijn de grappige en obscure Darklings een absolute meerwaarde. De makers hebben vervolgens goed nagedacht over hoe ze die grappige wezentjes op een positieve manier konden gebruiken in de multiplayer-modus. Het resultaat is dat je ze in die modus niet inzet om samen met je te vechten, maar dat je in een Darkling kunt transformeren. Inderdaad, met één simpele druk op de knop verander je in zo’n grappig, snel en klein wezentje. En ja, dat is iets wat niet in de singleplayer-modus kan! Op deze manier wordt The Darkness dus eigenlijk een totaal andere game als je het tegen vrienden speelt.

Maar waarom zou je in godsnaam veranderen in zo’n Darkling? Simpel, de wezentjes zijn niet alleen zeer snel, ze kunnen ook tegen muren klimmen en in het donker kijken. Met als logische gevolg de volgende situatie. Ik speelde als mens en besloot in een klein kamertje alle lichten uit te schieten zodat ik geen hand voor ogen meer zag. Vervolgens veranderde ik naar een Darkling, klom ik omhoog tegen de muur en bleef ik hangen aan het plafond. Als een ware camper bleef ik daar een paar minuten hangen, tot een menselijke tegenstander het waagde naar binnen te komen. Hij zag uiteraard helemaal niets, dus ik liet me snel vallen en begon als een wilde Darkling om me heen te slaan en te krabben. Voor mijn tegenstander ook maar één kogel af kon vuren was zijn levensbalk al leeg en veranderde ik weer terug in een mens om mijn jacht voort te zetten.

Alleen al voor deze ervaring moet elke shooter-fanaat de multiplayer-modus van The Darkness eventjes proberen. Dat neemt echter niet weg dat ook de rest van de modus gewoon lekker aanvoelt. The Darkness is in de singleplayer-modus al een erg snelle shooter en dat vertaalt zich ook door naar de multiplayer-variant. Vliegensvlug ren je door de zes verschillende levels terwijl je al schietend en springend soms ervoor kiest te veranderen in een Darkling. De balans was daarbij zelfs in deze vroege versie al goed uitgewerkt; zowel de mensen als de Darklings hebben hun voordelen. Zo kunnen alleen mensen wapens hanteren, maar zijn Darklings zo verdomde snel dat je wel goed moet kunnen mikken om ze te raken. Als een Darkling echter met zijn klauwen aan wil vallen, moet hij wel dichterbij komen en dan zijn enkele kogeltjes al voldoende.

The Darkness biedt spelers vier verschillende opties in de multiplayer-modus. De eerste drie daarvan zijn vrij standaard: Deathmatch, Team Deathmatch en Capture the Flag. In alledrie die standaard modi kun je ervoor kiezen om Shapeshifters te spelen, waarin je dus allemaal kunt transformeren naar een Darkling. Maar je kunt uiteraard ook alleen met mensen spelen, alleen met Darklings spelen of bijvoorbeeld één team met mensen vormen en het andere team met Darklings. Afwisseling genoeg dus, maar zeer bijzonder en opzienbarend is het allemaal niet.