Final Fantasy Tactics: The Lion War

In 2002 ben ik begonnen met het schrijven over computerspellen en mijn allereerste artikel dat ik schreef kan ik me nog heel goed herinneren. Voor GBADome publiceerde ik een impressie van Final Fantasy Tactics Advance, waarbij ik er toen nog vanuit ging dat het een port zou zijn van Final Fantasy Tactics. Deze game is op Final Fantasy VII na de mooiste game die ik gespeeld heb en ik vond het eigenlijk jammer dat de Advance-variant uiteindelijk een compleet nieuw verhaal bleek te zijn. Ik had namelijk best wel zin om mijn geliefde Tactics in draagbare vorm altijd bij me te hebben. Gelukkig komt die wens nu in 2007 uit, want in oktober van dit jaar verschijnt Final Fantasy Tactics: The Lion War op de PSP.

Maar ook dit kun je geen port noemen. The Lion War is namelijk meer een remake van het originele Tactics met wat biedt extra’s. Visueel gezien is het beeld aangepast naar een 16:9-breedbeeldresolutie, zodat het spel op de PSP er lekker strak uit komt te zien. Daarnaast zal het spel meer tussenfilmpjes bevatten, waar in een tekenfilm-achtige stijl de belangrijkste evenementen voorbij trekken. Verder zijn er een paar nieuwe jobs toegevoegd, zoals de Onion Knight en tot slot kent The Lion War nog wat extra missies, die het verhaal wat uitdiepen.

Het verhaal staat zonder extra’s overigens al als een huis. De speler neemt de rol aan van een jonge prins van een klein rijk binnen Ivalice. Hij is de jongste van drie broers en belandt ongewild in een enorme machtsstrijd. In die strijd zitten veel plotwisselingen, ontrafel je een steeds groter geheim en word je steeds dieper in het verhaal gezogen.

Zoals eerder gezegd speelt het spel zich af in Ivalice. Inderdaad, dezelfde fantasiewereld als in FF Tactics Advance en Final Fantasy XII. Maar waar je in die twee games rassen als Bangaa’s en andere fantasiebeesten hebt, vind je in The Lion War alleen maar mensen terug, die zich in een soort van Middeleeuwen bevinden. Door deze setting kun je jouw personages jobs als ridders, tovenaren en ninja’s geven en zul je qua wapens allemaal wapens van uit die tijd kunnen gebruiken. Binnen de jobs kun je ervaringspunten verdienen. Hiermee stijg je in joblevel en kun je nieuwe vaardigheden aanleren. Heb je een bepaalde job vervolgens gemasterd, dan krijg je toegang tot nieuwe en vaak betere jobs. Denk daarbij aan een Samurai of een Summoner.

Elke job heeft natuurlijk zijn eigen voor- en nadelen en het is aan jouw tactische brein om de perfecte party samen te stellen. In mijn geval was dat meestal een stuk of twee Ninja’s, een Holy Knight en een White Mage. Met de Ninja’s schakelde ik dan snel de zwakke vijanden uit. De Holy Knight was voor de sterkere mannen en de White Mage voor de gevallen dat je klappen ontvangt.

Het tactische aspect in Final Fantasy Tactics komt tijdens de gevechten het beste naar voren. De game speelt zich af in een 3D-speelarena, waarbij je rekening moet houden met de verschillende hoogtes in de arena. Als je namelijk iemand van bovenaf raakt, dan veroorzaak je meer schade. Daarnaast is het ook verstandig om iemand van achteren een mep te geven, want op die manier kan de vijand jouw aanval nooit blocken of counteren.

Het zijn de bekende ingrediënten die we in andere Tactical-games ook vaak tegenkomen, maar ze zijn in Final Fantasy Tactics naar mijn gevoel echt perfect uitgewerkt. Ik heb het origineel dan ook drie keer uitgespeeld en dan nog kan ik vol verwachting naar deze PlayStation Portable-versie uitkijken. De game komt in oktober in Europa uit, maar als het aan mij ligt zul je voor die tijd nog meer over deze game gaan lezen. Ik heb namelijk genoeg plannen voor een aantal leuke achtergrondartikelen, maar daarover in de toekomst meer.