Call of Duty 4: Modern Warfare - Het spel

De cosmetische ingreep op Call of Duty 4: Modern Warfare heeft niet direct iedereen kunnen overtuigen. Liefhebbers van Tweede Wereldoorlog-schietspellen zijn bang dat Call of Duty zich teveel distantieert van haar prominente concurrenten: Brothers in Arms, Medal of Honor en het aankomende Hour of Victory. Wat dat betreft zijn we toch nog steeds een stelletje apen als het er op aankomt; bang voor elke verandering in onze leefomgeving en te huiverig om hier direct aan te wennen. Dit terwijl Call of Duty inhoudelijk niet veel anders in elkaar steekt in vergelijking met de eerste drie delen.

Want ondanks de technologische snufjes van het Amerikaanse en Britse leger bevat Call of Duty 4: Modern Warfare precies dezelfde lineaire spelelementen die we van de serie gewend zijn. Geen revolutionaire vernieuwingen, maar wel dezelfde toegankelijkheid waarmee je samen met een squad militairen door verschillende spelomgevingen trekt om ze te zuiveren van tegenstanders. Ondertussen trappen je teamleden, Call of Duty-stijl, deuren voor je in om progressie te boeken, zie je voor je ogen gebouwen, voertuigen en personages opgeblazen worden en bevind je je in massale vuurgevechten.

Net als in de voorgaande delen kun je dus ook maar twee wapens bij je dragen, exclusief het mes dat je sowieso altijd bij je draagt. De wapens, accessoires en andere uitrusting, alsmede de omgevingen, zijn gebaseerd op de werkelijkheid. Dat betekent dat je zult spelen in bestaande steden, met bestaande wapens en kledij die ook echt gedragen wordt door de Britse SAS en Amerikaanse Special Forces. In een presentatie van ontwikkelaar Infinity Ward werden een drietal missies gedemonstreerd. Bij de eerste missie nam je de rol aan van een SAS-specialist die boven een containerschip in een stormachtige zee wordt uitgezet. Het automatische geweer dat de speler bij zich droeg ratelde lekker op de tegenstanders los die je tijdens de infiltratie tegenkomt. Zo kom je langs de stuurkamer van het schip, waar opviel hoe de tegenstanders dekking zochten, om hulp riepen, naar geschikte wapens wisselden en proberen een hinderlaag te leggen door bijvoorbeeld een tweede squad op te roepen om je te verrassen.

Net als in voorgaande Call of Duty-games wordt gebeurtenis na gebeurtenis 'getriggerd', wat vooral goed naar voren kwam in de tweede missie met de Amerikanen in Bagdad. Hier werd de speler uitgezet in een open gebied waar hij eerst de omgeving moest beveiligen door de aanwezige tegenstanders om te leggen. Zodra de opdracht voltooid was kreeg je de missie een huizenblok binnen te dringen om de weg vrij te maken voor een aantal tanks die je daaropvolgend weer moest verdedigen tijdens hun rit door de straten van de in chaos verkerende stad.

Als Amerikaan kun je gebruik maken van rookgranaten, traangasgranaten, gifgranaten en meer. Een aardige arsenaal aan explosieven, maar eveneens een handig snufje is het 'Ghost Light' op je vizier, wat je niet moet verwarren met night vision. Hiermee kun je, als jij of de tegenstander een rookgranaat heeft gegooid, een infrarood vizier opzetten om te zien waar de tegenstanders zich bevinden. Of je dit vaak nodig zult hebben hangt natuurlijk deels van jezelf af, maar in Call of Duty 4: Modern Warfare kom je meermaals in lastige situaties terecht. Dat werd wel naar voren gedrukt toen Grant Collier, de producer van het spel, na vijf keer proberen op de op normale moeilijkheidsgraad nog niet verder kwam dan het begin van de derde missie. Om daar maar gelijk verder op in te gaan; als je te vaak geraakt wordt komt er een rode gloed om het beeld heen, en moet je dekking zoeken om weer op adem te komen waarna je zo goed als nieuw weer kunt doorvechten. Realistisch? Nee. Praktisch? Zeker.

Maar voordat we een slot aan deze reeks van drie impressies binden, mogen we de multiplayer natuurlijk absoluut niet vergeten want dat is wat Call of Duty altijd al een meer dan gemiddelde houdbaarheidsdatum heeft gegeven. Veel wil de ontwikkelaar er nog niet over kwijt, maar je kunt in ieder geval rekenen op de standaard spelmodi als 'Capture the Flag', 'Deathmatch' en 'Team Deathmatch'. Verder kan er online met maximaal 32 man gestreden op zowel de PC als de Xbox 360 en PlayStation 3. Een mogelijkheid om de Call of Duty 4-spelers van eerder genoemde platformen tegen elkaar te laten strijden, zoals het geval was bij Call of Duty 2: Big Red One, schittert door afwezigheid, maar is natuurlijk slechts een 'extra' als het er op aankomt. Maar met de opkomst van LIVE Anywhere is het natuurlijk wel een gemiste kans.

Ondanks het vernieuwde uiterlijk en een drastische aanpak van het verhaal weet Call of Duty 4: Modern Warfare nu al op veel fronten indruk te maken tussen de veelvoud aan shooters. Call of Duty is met Modern Warfare onder het mes gegaan, is strakgetrokken, heeft een voller -frisser- uiterlijk gekregen en heeft toch hetzelfde karakter behouden door dezelfde spelelementen aan te bieden die je gewend bent. Chapeau!