Haze

Er zijn veel games die na de E3 MIA (Missing In Action) zijn gegaan. Games waar we gewoon nauwelijks meer iets nieuws van hebben gezien of die na een mooi optreden een beetje in de vergetelheid zijn geraakt. Ik denk zelf aan een Huxley, een Too Human of een Killzone 2 (die overigens het meest in nevelen is gehuld). Haze hoorde daar ook bij, maar de afgelopen weken verschenen er wat teasersites en filmpjes, waardoor je eigenlijk wist dat we er snel iets meer van zouden gaan horen. Afgelopen week was het dan zover: Free Radical liet op de Ubidays Haze voor de tweede keer aan de pers zien.

Op het eerste gezicht leek er sinds mijn E3-bezoekje niet te veel zijn veranderd. Visueel was het misschien hier en daar net iets mooier, maar het geeft me nou niet echt een ‘wauw’-gevoel. Het zou heel goed kunnen dat ik het kippenvelgevoel niet had, omdat we de laatste tijd zo verwend zijn met andere prachtige games, waarvan Crysis toch wel de kroon spant. Daar zit hem dan ook het probleem in: Crysis speelt zich grotendeels in de jungle af en het eerste level dat we van Haze te zien kregen ook. Als je beide games naast elkaar legt, dan druipt Haze met de staart tussen de benen af.

Ter verdediging van Haze kun je dan weer stellen dat die vergelijking eigenlijk weer nergens op slaat. Je moet bij elke game gewoon kijken wat het wél goed doet. Visueel is het allemaal wel oké, maar interessanter lijkt de mogelijkheid om de hele game met vier man te spelen. Dat kun je samen met vrienden op de bank doen, maar ook via het PlayStation Netwerk. Samenwerken is daarbij belangrijk, want als je dat niet doet, dan kom je vaak niet veel verder. Na het jungle-level kregen we namelijk een level te zien waarbij je met twee bepantserde auto’s door een ravijn scheurde. In elke auto was de één de bestuurder en de ander zat op het machinegeweer, waarmee hij de vijanden onder vuur nam.

Die vijanden zijn rebellen die niks van de Mantel Corporation moet hebben. Mantel is zeg maar het bedrijf dat zich met alles in de wereld bemoeit. Als je water drinkt, dan komt dat van Mantel. Ga je tanken, dan doe je dat bij een Mantel benzinestation en als er ergens oorlog uit breekt, dan worden de Mantel-troepen gestuurd om de vrede te bewaren. Mantel is dus zeg maar een soort ‘Big Brother’, maar al snel merk je dat het bedrijf ook wat smerige trekjes heeft. In Haze vecht je dus geen oorlog uit die zwart-wit is, maar een oorlog waarbij beide kanten eigenlijk iets slechts over zich hebben.

Waarschijnlijk zullen er een aantal keuzemomenten in Haze zitten, waarmee je invloed op het verhaal uitoefent. Een andere keuze die je meerdere keren kunt maken is of je gebruik maakt van Nectar. Nectar is een stof die er voor zorgt dat je bovennatuurlijke krachten krijgt. Denk daarbij een beetje aan de Feral-krachten uit Far Cry Instincts. Zo is het bijvoorbeeld mogelijk om vijanden in donkere bossen beter te zien of kun je snel ‘healen’. Wel is het in Haze zo dat als je teveel van deze Nectar gebruikt, je last krijgt van een overdosis. Het beeld begint dan flink te spacen en je kunt niet meer goed zien wie je vriend is en wie je vijand. Dit ziet er echt heel cool uit en heeft wel iets weg van een foute LSD-trip. (Jelle de ervaringsdeskundige!.. Jurian)

Deze keuzes en de volwassen verhaallijn hebben mijn interesse gewekt en op visueel gebied kan de game best goed meekomen. Bovendien komt Haze straks eerst op de PlayStation 3 uit (de andere versies zullen daarna heus wel komen) en juist die spelcomputer kan wel een leuke FPS gebruiken. Het enige dat ik nu nog graag wil weten is of de versus multiplayer-modus net zo vet gaat worden als in Timesplitters, maar daar zullen we waarschijnlijk nog even op moeten wachten.