Haze

Er zijn veel games die na de E3 MIA (Missing In Action) zijn gegaan. Games waar we gewoon nauwelijks meer iets nieuws van hebben gezien of die na een mooi optreden een beetje in de vergetelheid zijn geraakt. Ik denk zelf aan een Huxley, een Too Human of een Killzone 2 (die overigens het meest in nevelen is gehuld). Haze hoorde daar ook bij, maar de afgelopen weken verschenen er wat teasersites en filmpjes, waardoor je eigenlijk wist dat we er snel iets meer van zouden gaan horen. Afgelopen week was het dan zover: Free Radical liet op de Ubidays Haze voor de tweede keer aan de pers zien.

Op het eerste gezicht leek er sinds mijn E3-bezoekje niet te veel zijn veranderd. Visueel was het misschien hier en daar net iets mooier, maar het geeft me nou niet echt een ‘wauw’-gevoel. Het zou heel goed kunnen dat ik het kippenvelgevoel niet had, omdat we de laatste tijd zo verwend zijn met andere prachtige games, waarvan Crysis toch wel de kroon spant. Daar zit hem dan ook het probleem in: Crysis speelt zich grotendeels in de jungle af en het eerste level dat we van Haze te zien kregen ook. Als je beide games naast elkaar legt, dan druipt Haze met de staart tussen de benen af.

Ter verdediging van Haze kun je dan weer stellen dat die vergelijking eigenlijk weer nergens op slaat. Je moet bij elke game gewoon kijken wat het wél goed doet. Visueel is het allemaal wel oké, maar interessanter lijkt de mogelijkheid om de hele game met vier man te spelen. Dat kun je samen met vrienden op de bank doen, maar ook via het PlayStation Netwerk. Samenwerken is daarbij belangrijk, want als je dat niet doet, dan kom je vaak niet veel verder. Na het jungle-level kregen we namelijk een level te zien waarbij je met twee bepantserde auto’s door een ravijn scheurde. In elke auto was de één de bestuurder en de ander zat op het machinegeweer, waarmee hij de vijanden onder vuur nam.