Fallout 3
Artikel | -Dit artikel is geschreven door de gastschrijver Kevin Eyken. Kevin is een echte Fallout fan en was daarom een goede kandidaat om dit stuk te schrijven. Omdat hij een groot fan is, is dit stuk ook iets langer dan dat je normaal van ons gewend bent. Desondanks denken we dat dit stuk interessant genoeg is om helemaal door te lezen. Veel plezier dus!
Een postapocalyptische wereld die haar oorsprong vindt in de paranoïde angst voor de koude oorlog. Meng dat met originele RPG-systemen en ongelofelijk veel vrijheid, en je hebt Fallout. Het is een ware cult classic, onbekend bij velen, maar daarom niet minder goed. Sterker nog, het is één van de beste spellen die ik ooit gespeeld heb en er komt na tien jaar eindelijk een volwaardig derde deel! Hoera! … Hoera?
Fallout was apart, het was niet te vergelijken met andere spellen toentertijd en dat is het eigenlijk nog steeds niet. Een spel dat in de buurt komt qua sfeer en opzet is Bioshock, maar toch is dat op zijn beurt weer heel anders. Wat maakt Fallout dan zo apart? Nou, met name de ‘wild western’ sfeer van een gedoemde mensheid in een nucleair gesloopte wereld. Een wereld die zich op het gebied van wetenschap en politiek berust op de jaren ‘50, een tijdperk vol angst voor de koude oorlog. In deze wereld maakte je zelf een personage dat je qua vaardigheden en attributen helemaal zelf kon samenstellen, de opties waren schier oneindig. Je kwam uit een ondergrondse bunker (kluis, om precies te zijn) met geavanceerde technologie die jou en jouw voorouders al generaties lang tegen de buitenwereld en de radiatie beschermd heeft. Je moest wel naar buiten, de waterchip was kapot en zonder deze chip raakte het water in de kluis vervuild. Dus op naar de horizon, op naar een nieuwe waterchip zodat jij en de andere kluisbewoners hun veilige leven ondergronds voort kunnen zetten!
En zo werd je in de wereld van Fallout gedumpt: gewelddadig, meedogenloos en radioactief. Veel meer dan zand en een paar afbrokkelende gebouwen was er niet. Als speler wist je helemaal niet wat je te wachten stond, net zoals jouw personage. Hij was dan ook onbekend met de wereld, deze was gewend om ondergronds te leven in luxe. Bloeddorstige bandieten en reuzenschorpioenen van je afvechten was even een hele ommezwaai. Daarom was je één met je personage, er was een symbiose. Het was jíj die daar stond met zijn pootjes op de dorre vlakte, het was jíj die geld stal uit de zakken van nietsvermoedende junkies, het was jíj die mannen, vrouwen, kinderen en wezens een aantal kogelgaten rijker maakte. Zoals Fallout is er maar één… nou ja, op deel twee na dan.
Waarom ben ik dan niet totaal door het dolle heen om nu eindelijk, na al die jaren van gemorrel rond de franchise, te horen dat het vervolg écht in de maak is? Nou, noem me maar gemeen of wantrouwend, noem me maar een hardcore Fallout-fan, maar ik ben sceptisch. Bethesda lijkt me niet geschikt om de klus te klaren en tot op heden geven ze mij steeds meer reden om dit te denken. Ik zal het proberen uit te leggen.
http://www.insidegamer.nl/pc/fallout3/screenshots/104625http://www.insidegamer.nl/pc/fallout3/screenshots/104626
De Fallout-fanaten zijn over het algemeen niet erg tevreden met het werk van Bethesda, wat komt omdat hun spellen RPG’s totaal anders zijn dan de eerste twee Fallout-delen. Waar je in Fallout een personage maakt en speelt dat zich langzamerhand steeds meer gaat vormen en plaatsen in de wereld, bespeel je in Oblivion een anonieme krijger die nog geen hele zinnen spreekt. Het leuke aan de oude Fallout-games is dat juist jouw daden je achtervolgen, je bouwt een reputatie waar mensen steeds vaker op gaan reageren. In mijn geval was dat vaak iets in de trend van “Wait, I know you. You’re a killer… a relentless bastard. Stay away from me.” Dat kwam omdat ik nogal vrijgevig was met mijn kogels en andere vormen van ammunitie, vooral richting kinderen. Maar de gevolgen strekken verder, soms kom je iemand tegen die wraak wil nemen of die gewoon gelijk op jou begint te schieten. Ook bepaalt ‘wie jij bent’ met wie jij wel en niet om kan gaan. Als je een verkeerde persoon hebt neergeknald, dan kan het zijn dat bepaalde mensen je gewoon niet willen kennen. Wat stelt Oblivion hier tegenover? Dat jouw reputatie ervoor zorgt dat bewakers zeggen “I’ll keep an eye out for you.”
Een ander belangrijk verschil is vrijheid. Oblivion is een open-ended wereld, maar qua vrijheid houdt het daar eigenlijk wel op. De verhaallijn en de overige quests zijn allemaal uitgestippeld voor je, je hebt daar totaal geen vrijheid in. Je kunt enkel kiezen ‘hoe’ je vecht (met magie, grof geweld of meer stealthy), maar verder staat alles vrijwel vast. In de postapocalyptische wereld van Fallout kan je per situatie allerlei oplossingen aandragen. Het stadje Junktown: er zijn twee sleutelfiguren die het niet met elkaar kunnen vinden, een burgermeester en een casinobaas. Je kunt de burgermeester helpen om crimineel bewijs te vinden tegen de casinoknakker, je kunt dit doen en dan de burgermeester verraden, je kunt dit laatste doen en dan weer de casinobaas verraden óf je doet het allemaal en knalt uiteindelijk iedereen neer. Dat laatste deed ik meestal om bij de volgende stad te horen “Hey, you killed Killian and Gizmo right? We could use someone like you…” Dat soort momenten zijn er niet in Oblivion, het gevoel van een echt bestaand persoon te zijn mist een beetje. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het een leuk spel, al was het maar omdat je zo heerlijk kan niksen in de wereld van Cyrodiil (en omdat de Dark Brotherhood gewoon tof is). Maar toch, ik zou het een acht geven in plaats van de negens en tienen die recensenten weggeven, als RPG schiet het gewoon tekort naar mijn mening.
En dan het heden, wat doet Bethesda met de licentie? De teaser was voor de fans veelbelovend en elke scepticus kreeg toch stiekem het gevoel van “weet je… dit kan nog best eens heel goed worden.” Dat kwam door een aantal elementen. Het eerste was de muziek, de vijftiger jaren muziek gespeeld door The Ink Spots. In de originele Fallout hadden de makers het nummer ‘Maybe’ van The Ink Spots gebruikt omdat ze de licentie van een ander nummer niet konden krijgen. Dat nummer heet ‘I Don’t Want to Set the World on Fire’, veel fans raadde dit aan op het officiële forum van Bethesda als nieuw intronummer. Het is dit lied dat in de teaser gebruikt is. Daarnaast was ook de persoon in het harnas belangrijk, dit harnas was het zogehete ‘Power Armor’ van de Brotherhood of Steel, en het zag er gewoon tof uit. En als klap op de vuurpijl was er dé quote, gesproken door Ron Perlman:“War. War never changes.” Het was maar een teaser en je werd er eigenlijk niets wijzer door maar wauw… wat een teaser. Ze hadden de sfeer blijkbaar toch wel te pakken, dus ik ging er vanuit dat het in ieder geval wel een beetje goed kwam.
http://www.insidegamer.nl/pc/fallout3/screenshots/104624
De gelekte scans van het blad Game Informer verknalde dit ‘een beetje’ om het maar zacht uit te drukken. Door die teaser dacht ik toch echt dat het goed zou komen, maar nu ben ik weer zo sceptisch als ik begon. Wat gaat er dan allemaal mis? Als je het mij vraagt veel. Om te beginnen laten de developers weten dat het spel in first- of third-person te spelen. De sfeer van Fallout kwam zo goed tot zijn recht omdat je het van boven bekeek, daarbij komt dat het gevechtssysteem van het origineel de topdown view ook vereiste. Maar ook de manier van vechten wordt anders. Niet langer zal het draaien om je punten goed te doseren en de juiste acties te plegen op de juiste momenten, het is een nieuw systeem waarin ze realtime verwerkt hebben. Het oude systeem is vrijwel geheel verdwenen.
Wat ik helemaal niet om uit te staan vind, is de Super Mutant die te zien is op de scans, een soort Resident Evil-achtig ding dat niets wegheeft van de originele Super Mutant. Nu weet ik dat dit als miereneukerij klinkt, maar stel je voor, de Koopa’s bekend van de Mario-games worden ineens veranderd in mutant schildpadden met scherpe klauwen en biceps waar je u tegen zegt. En dat door een andere developer. Zo ligt het letterlijk, de Super Mutant is namelijk een ras uit de oude games die bepaalde eigenschappen en een zeker uiterlijk hadden, dat was helemaal uitgewerkt en daar waren zelfs hele in-game teksten over geschreven die je kon lezen. Dat alles wordt in één klap weggevaagd omdat het spel volgens de makers (blijkbaar) toe is aan vernieuwing. Ik hoop oprecht dat deze mutant een nieuw jasje krijgt, of beter gezegd, een oude maar hele mooie.
In de Game Informer valt verder te lezen dat het overleven meer op de voorgrond komt te staan in deel 3. Dit klonk mij dan weer als muziek in de oren, “een beetje vernieuwing kan geen kwaad zolang dit het oude concept niet schaadt.” Goed voedsel en drinken zoeken zou belangrijk worden, maar veel is uiteraard vergiftigd door de radiatie, dus moet je goed afwegen wat je wel en niet eet. Klonk goed, totdat ze begonnen over wc-potten. Daar zou je dan ook uit kunnen drinken, met de kennis dat het water ietwat vervuild zou zijn. Tip: uit eeuwenoude wc-potten drinken is nooit slim aangezien het water nogal stilstaat wat dodelijke ziektes oplevert. Lijkt mij niet handig als je wilt ‘overleven’. En over survival gesproken, er werd trots een nieuw wapen getoond: The Fatman. Het is een draagbare nucleaire katapult. Ik maak geen geintje, een nucleaire katapult. Dus het ene moment lullen we over radiatie vermijden en overleven, het volgende pakken we er een kraterknaller bij om de omgeving een nieuwe look te geven.
hhttp://www.insidegamer.nl/pc/fallout3/screenshots/104627http://www.insidegamer.nl/pc/fallout3/screenshots/104628
Verder werd bekend gemaakt dat de wereld kleiner zal zijn dan die van Oblivion, maar dat ze dit doen om de personages meer diepgang te geven en om de wereld volledig weer te kunnen geven. Ook dit vind ik jammer, ik had liever het oude systeem gezien van een wereldkaart waarop je reist om bij de bestemming zelf de prachtige locaties te zien. Het gevoel van reizen en onderweg zijn was erg belangrijk voor Fallout. En ook las ik iets waarvan ik hoop dat het echt goed komt: geweld. Bethesda vertelde trots dat headshots en uit elkaar knallende koppen in slowmotion vertoond worden. Maar wat kinderen betreft zijn ze er nog niet helemaal uit. Ze zullen er wel zijn, maar of ze vermoord konden worden wisten ze nog niet zeker. In het origineel waren er geen grenzen. Ik knalde prostituees dood na de daad om zo mijn geld weer terug te jatten. Ik stak C4 in de broek van een kind om het tien tellen later uit elkaar te zien spatten. Fallout kende geen enkele vorm van censuur: drugs, sex, alcohol, elke vorm van geweld, het zat erin. Dat maakte het zo grimmig en beladen met morele vraagstukken. Ik wil geen censuur op een titel die draait om vrijheid en mogelijkheden.
Natuurlijk zijn er ook goede berichten. Bethesda benadrukt dat het vooral om sfeer en personages gaat. De wereld wordt kleiner omdat de mensen erin dan meer diepgang zullen krijgen, dus hun intentie is zeker goed. En ze hebben het origineel in ieder geval wel begrepen qua moraal en ethiek, dat was er eigenlijk niet. Goed en slecht betekende niets, alles was één grijze waas en ook daar legt Bethesda de nadruk op. Alleen spreken zij over deze elementen alsof ze fantastische features zijn die medailles verdienen, terwijl het gewoon de Fallout-standaard is. Natúúrlijk hebben de personages diepgang, natúúrlijk is er geen goed of kwaad, natúúrlijk is het een gewelddadige wereld… anders is het ook geen Fallout.
De meerderheid van de Fallout-fans is niet blij tot dusver. De hekel gaat zelfs zover dat een grote groep fans begonnen is aan een eigen game dat zij het 'werkelijke vervolg' noemen. Bethesda legt met hun bijzondere wapens en slowmotion sterfscènes de nadruk erg op actie, wat zeker niet een kenmerkend facet was van Fallout. Met de teaser hebben ze laten zien dat ze de sfeer zeker wel tot leven kunnen brengen, ik hoop daarom dat er meer geluisterd wordt naar de fans zodat ze deze kwaliteit ook in hun game kunnen verwezenlijken. Herfst 2008 is nog ver weg…
Registreer nu!