BioShock: Arcadia

Precies veertig uur voordat ik naar de E3 af zou reizen, legde ik een ietwat bezwete Xbox 360-controller terug waar ik hem vond en was ik klaar met mijn nieuwste en tot nu toe meest indrukwekkende BioShock-speelsessie. Je zou het door de E3 namelijk bijna vergeten, maar BioShock komt er al bijna aan en diverse journalisten over de hele wereld krijgen enorm veel tijd om de game steeds beter te leren kennen. Nadat Jurian de eer had om het gebied Fisheries onder handen te nemen, kreeg ik een eerste blik op Arcadia, dat meteen na Fisheries begint. Mijn enige noemenswaardige minpunt uit mijn eerdere impressie, namelijk dat de variatie in omgevingen nog ontbrak, werd daarmee voorgoed van de tafel geveegd.

BioShock is een spel vol interessante elementen. Kijk op onderstaande links als je van deze tekst helemaal niets begrijpt:

Lees onze E3 2006-impressie;Lees onze eerste gespeeld impressie;Lees onze tweede gespeeld impressie;Bekijk onze tien minuten durende video-impressie.

Arcadia was vroeger namelijk een vakantieoord in Rapture. Net als je zelf zult ervaren, hadden ook de inwoners van Rapture af en toe een ingesloten gevoel door al het water en de eindeloze tunnels met uitzicht op de oceaan. Arcadia is daarom een botanische tuin waar je heerlijk tot rust kunt komen. Gemoedelijke watervalletjes, prachtige planten, een kunstmatige zon, een marktplaats waar je vroeger spulletjes kon kopen en een gigantische wijnkelder zijn zomaar een paar gebieden waar ik doorheen struinde. Uiteraard is ook hier alles weer fantastisch vormgegeven. Ik vond BioShock tijdens mijn eerste speelsessie visueel de meest aantrekkelijke game die ik ooit heb gezien en daar sta ik nu nog steeds achter. Dit ondanks mijn recente bezoek aan de E3.

Toen ik de controller in mijn handen had, was het gelijk even wennen. Ik stapte in met een andere savegame en ondertussen had de hoofdpersoon niet stil gezeten. Ik had meer wapens, meer plasmids (waaronder Winter Blast) en er was al een beetje aan mijn Passive Plasmids gesleuteld. Bij de eerste de beste automaat waarmee je die kunt bijwerken, moest ik even het overzicht terugvinden. Daarbij viel direct op dat het Plasmid-systeem, dat we eigenlijk ook wel het RPG-systeem van BioShock kunnen noemen, enorm uitgebreid is. Je kunt het zo gek niet verzinnen of er is een Passive Plasmid voor. Zo kun je een plasmid kopen om sterker te worden, een grotere levensbalk te hebben of om sneller te kunnen hacken.

Duidelijk is dat je als speler honderden combinaties uit kunt voeren om jouw personage helemaal in eigen stijl in te stellen. Het mooie hieraan is dat je dit niet per se hoeft te doen. De meer casual gamer kan gewoon met wapens tekeer gaan of zich met eerder vermelde Active Plasmids zoals Electrobolt uitleven. Wil je echter alles uit de game halen, of ben je gewoon een regelrechte RPG-liefhebber, dan zal het plasmid-systeem het grootste pluspunt aan BioShock zijn. De originaliteit in deze dingen is overigens ook fantastisch, voor mij stond een geweldige plasmid al ingesteld: als vijanden me van dichtbij raakten, stootte mijn personage een elektrische schok uit als automatische verdedigingstruc. Dat heeft me meerdere malen uit hachelijke situaties gered!

Hachelijke situaties kwam ik overigens voldoende tegen. Niet alleen waren er Splicers die als een ninja ineens verdwenen en achter me weer tevoorschijn kwamen, kriskras door de spelwereld liepen ook meer Big Daddy’s rond. Deze hebben niet altijd een Little Sister bij zich, maar als die er wel bij is, wil je de Big Daddy natuurlijk wat graag omleggen. Hierbij moet je rekening houden met diverse soorten Big Daddy’s. De ene is zwakker tegen kogels, de andere kun je met andere trucjes sneller doden. Je kunt deze sterke en zwakke punten achterhalen door met je fototoestel foto’s te nemen en research te plegen. Dit systeem had ik nog niet eerder gezien, maar het ziet er naar uit dat de achievement-hoeren onder ons volop kunnen genieten door overal foto’s van te maken. Een grappig extra element dus aan de gameplay.

Waar je echter het meeste voor op moet passen zijn die verdomde beveiligingscamera’s. Je kunt ze zien door het rode zoeklicht dat langzaam over de grond beweegt, maar in al je haast en door andere gevechten kun je dat nog wel eens vergeten. Als je vervolgens te lang in het zoeklicht staat, gaat het alarm af en krijg je te maken met een heel leger zeer vervelende vliegende robotjes. Je kunt deze hacken en tegen elkaar uitzetten, de turrets die ook overal staan op ze af sturen of via een grote hendel alle robots uitschakelen. Natuurlijk kun je ook je brute shotgun pakken, maar kogels zijn zoals we eerder al eens vermeld hebben nogal schaars in Rapture. De actie werd door dit soort momenten nog chaotischer, zonder dat het onduidelijk werd, en ik kreeg regelmatig het gevoel een echte actiegame te spelen.

Dat is in deze speelsessie dan ook de tweede grote winst van BioShock, naast de toegevoegde variatie. Bovenstaande alinea’s bevatten nogal wat informatie die niet iedereen aan zal spreken, maar buiten al die kleine details is BioShock ook gewoon echt een filmische actietrip. De actiescènes worden continu in-game weergegeven, dus niet met tussenfilmpjes, en dat geeft een heel bijzonder gevoel. Andrew Ryan, stichter van Rapture en bad guy in deze game, heeft inmiddels door dat jij een lastpak bent en doet er alles aan om je tegen te houden. Als je in Arcadia belandt, heeft hij al maatregelen genomen om jou voorgoed op te sluiten. Hij laat gif binnen in deze botanische tuin, waardoor de bomen sterven en het gebied in quarantaine gezet wordt. Je kunt er dus niet uit, maar dat wil je natuurlijk wel.

Om de deuren naar buiten weer open te krijgen, ga je op zoek naar een mevrouw die de oplossing weet. Zij geeft je de opdracht wat voorwerpen te gaan zoeken. BioShock zou BioShock niet zijn als je niet zelf kon bepalen met welke voorwerpen je zou beginnen. Nadat je de voorwerpen hebt, kun je deze door een machine halen om zo het gif uit de lucht te halen. Maar BioShock zou ook BioShock niet zijn als dat niet even wat langer duurde en je tot die tijd enkele tientallen Splicers van je af moest zien te houden. Omdat er in mijn speelsessie ook nog een Big Daddy in dezelfde ruimte rondliep, eindigde deze scène in een geweldige climax. De Big Daddy viel enkele Splicers aan, terwijl ik olie in de brand zette, met Elektrobolt vijanden elektrocuteerde en ondertussen schreeuwde mijn hulpje Atlas allerlei waarschuwingen door de intercom. Dit was puntje van de stoel actie, nog meer dan ik tot nu toe heb meegemaakt in BioShock.

24 augustus is het zover, dan ligt BioShock eindelijk in de winkels. Ik kan niet wachten tot ik de game van begin tot eind kan spelen, want door nu steeds halverwege in te stappen, mis ik toch nog enkele details. Zo vond ik overal kleine voorwerpen die ik in speciale machines kon samenvoegen tot dingen waar ik écht wat aan had. Bovendien kon ik met een nieuwe Active Plasmid (Insect Swarm) bijen op de vijand afsturen, om ze daarna op mijn gemakje te ontwijken of in hun rug aan te vallen. De game wordt overspoeld door fijne details, mixt dat met harde actie en een geweldige verhaallijn. Het zegt dan ook wel genoeg dat van alles wat op de afgelopen E3 getoond is, BioShock eigenlijk nog steeds een van de interessantere titels is.