Don Mattrick

Peter Moore zal eind augustus Microsoft vaarwel wuiven om Electronic Arts te versterken en daar de EA Sports divisie te leiden. Aan de ene kant een gekke keuze als je naar de gamesgeschiedenis van Moore kijkt. Als president van Sega kreeg hij het aan de stok met Electronic Arts, dat de Dreamcast negeerde en vanuit zijn positie bij Microsoft duurde het tot en met 2004 voordat EA games met Xbox Live-ondersteuning uitbracht. Maar aan de andere kant is het een logische keuze. Moore is namelijk als sportleraar opgeleid en heeft iets met sport. Maar zijn vertrek laat wel een gat achter, dat gevuld moet worden door Don Mattrick. Een naam die jullie misschien nog niet al te veel zegt.

Mattrick is geen kleine jongen in de industrie. Mattrick begon zijn carrière begin jaren ’80 bij Distinctive Software. Dit bedrijf zegt ons vandaag de dag helemaal niks, maar heeft toch een aantal mooie titels op zijn naam staan, waaronder Stunts. Een game waarin je zelf stuntbanen kon bouwen en vervolgens overheen kon raggen. Een andere belangrijke game die Distinctive Software op de markt heeft gebracht is Test Drive. Verder werkte Mattrick en consorten in 1993 hard aan een nieuwe racegame, die later Need for Speed werd genoemd. De game kwam uiteindelijk in 1995 uit, maar toen was Distinctive Software al aan Electronic Arts verkocht en werd de studio omgedoopt in EA Canada. In EA Canada wordt vandaag de dag hard gewerkt aan titels als FIFA, Need for Speed, NBA Live, SSX en NHL. Zeker niet de minste studio dus.

Mattrick maakte vanaf de overname van Electronic Arts een mooie carrière mee, waarin hij het uiteindelijk tot president van Electronic Arts Worldwide schopte. Vanuit deze positie maakte we in 2004 met hem kennis op de persconferentie van Microsoft. Hier maakte hij op vrolijke wijze, samen met Robbie Bach, bekend dat Electronic Arts in datzelfde jaar al hun sportgames Xbox Live-ondersteuning zou geven. Deze aankondiging werd kracht bijgezet door verschillende helden uit verschillende sporten ook op het podium neer te zetten, waaronder Mohammed Ali.

Mattrick had het dus redelijk gemaakt bij Electronic Arts en werd gezien als de nieuwe CEO. Gek genoeg vertrok hij eind 2005 bij Electronic Arts, met als reden dat hij geen leiding wilde geven aan zo’n groot bedrijf en dat hij niet zo lang dezelfde baan wilde hebben.

Toch begon het weer te jeuken bij Mattrick en begin 2007 ging hij als adviseur bij Microsoft aan de slag. Hij bemoeide zich daar met J Allard’s Zune project, de groei van Xbox Live en de nieuwe games. Voor het publiek was hij vooral op de achtergrond bezig, maar voor Moore en consorten was het een mooie aanwinst. Op het moment dat Moore Microsoft verlaat zal Mattrick zijn taak overnemen. En het zal voor hem niet makkelijk zijn om in de voetsporen van diezelfde Moore te treden. Door sympathieke uitspraken over de concurrentie, zijn gekke tattoo’s en zijn zelfspot, heeft Moore de harten van een groot aantal gamers toch wel weten te veroveren. Mattrick kennen we daarentegen momenteel alleen als een gladde Amerikaan, die in 2004 met een Collgate-glimlach kwam vertellen hoe fantastisch hij het Xbox Live-netwerk wel niet vond. Misschien dat hij in de tussentijd is veranderd en geleerd heeft hier en daar een grapje te maken. Laten we het hopen, want voorlopig zal Mattrick het gezicht van de Xbox-divisie gaan worden en zullen we nog veel van hem horen.

Geplaatst op 18 juli 2007 om 10:15 door Jelle van Es