Medieval II: Total War Kingdoms

Medieval II: Total War was en is misschien wel het beste strategiespel dat ik ooit heb gespeeld. Tot op de dag van vandaag ben ik bezig met een langdurige campagne met Engeland, waarbij mijn macht overal voelbaar is, van Londen tot Rome en van de Russische vlaktes tot Cairo. Toch gaat zo’n game op een gegeven moment vervelen. Het uitbreidingspakket ‘Kingdoms’, waarin vier compleet nieuwe campagnes zitten, komt wat mij betreft dan ook geroepen.

Vier hele campagnes. Dan heb ik het dus over vier volledige games, want een campagne duurt bij mij al snel (minimaal) een uur of twintig. Duidelijk: dit is een van de grootste uitbreidingspakketen die ik ooit heb gezien, en dan heb ik het niet alleen over de Total War-serie zelf. Of je nu aan de slag gaat met de Britannia campagne, de Americas, de Teutonics of de Crudades: elke campagne gaat gewoon een flinke hap nemen uit je vrije tijd en dat is, zeker voor een add-on, bewonderenswaardig genoeg.

Elk van de vier campagnes is goed uitgewerkt. Natuurlijk gaat het hier nog om een preview code en zitten er nog behoorlijk wat bugs in de game, maar het spel gaf me al snel hetzelfde gevoel van macht als de originele game zelf vaak wist te doen. Elke campagne schotelt de speler een aparte map voor. In plaats van dat je heel Europa en een deel van Afrika voor je ziet, speel je steeds op een kleiner deel, zoals Groot-Brittannië, het centrale gedeelte van Europa (Teutonic) of de nieuwe wereld in de Americas campagne. In elk gebied zul je de vijanden tegenkomen die in die historische setting ook echt een rol speelden.

Daarmee is direct de grote kracht van deze uitbreiding genoemd. Het zijn namelijk stuk voor stuk interessante situaties waar je in terecht komt. Ik ben zelf wel fan van de de Americas campagne, waarin je behalve met de Spanjaarden ook met de Azteken of zelfs de Apache Indianen kunt spelen. Om dit soort volken te gebruiken in Total War is gewoon vet., niet in de laatste plaats omdat ze volledig voorzien zijn van eigen geloof en gewoonten. Maar ook de andere scenario’s hebben hun eigen verhoudingen, voor- en nadelen. In de Teutonic campagne is het bijvoorbeeld interessant wanneer Litouwen overstapt naar het Katholicisme. Op dat moment laten ze hun unieke, sterke units achter zich, maar krijgen ze er een aantal andere voordelen bij. Het moment van de switch is cruciaal in de game. Dat soort beslissingen zul je vaker tegenkomen.

Hoewel je vier nieuwe campagnes voorgeschoteld krijgt, verandert er inhoudelijk niet al teveel aan de game. Toch zijn er enkele kleine tweaks en wijzigingen die het geheel een stukje lekkerder speelbaar maken. Ik ben zelf erg te spreken over de mogelijkheid om waar je ook wilt een permanent fort te bouwen. Dat is belangrijk omdat je op die manier makkelijker strategische plaatsen kunt verdedigen. Zo zijn er meer van dat soort dingetjes – geen dingen die de game verschrikkelijk veranderen, maar gewoon lichte aanpassingen. Dat kan reden zijn om te vinden dat het echt alleen meer van hetzelfde is, maar eerlijk is eerlijk: dat is de bedoeling van een uitbreidingspakket.

De voorlopige conclusie is dan ook simpel; The Creative Assembly is weer hard op weg op een juweel van een uitbreiding af te leveren. Toegegeven: de vorige expansions (zoals Barbarian invasion voor Rome: Total War) brachten meer gameplay-vernieuwingen (denk aan gevechten bij nacht) en dat doet ‘Kingdoms’ nauwelijks. Maar weet je.. het kan me echt geen flikker schelen! Medieval II: Total War was een supervette strategiegame en met Kingdoms kan ik gewoon weer tachtig uur vooruit. Chaaaaarge!!!