Eternal Sonata

Blue Dragon bewees vorige maand dat de cellshading-techniek, die zijn entree maakte op de vorige generatie consoles, ook op de huidige generatie consoles prachtig uit de verf komt. Eternal Sonata is de tweede game die dat gaat bewijzen. Al sinds de eerste screenshots uitkwamen heb ik de game, die toen nog door het leven ging als Trusty Bell, in de gaten gehouden. Toen de eerste trailer online stond wisten de prachtige graphics mij alleen nog maar meer te boeien. En nu heb ik op kantoor eindelijk rustig een paar uurtjes met de game door kunnen brengen.

Hoewel de game vooral op visueel gebied opvalt, staat muziek eigenlijk centraal in de game. Niet in de eerste plaats vanwege de prachtige soundtrack, maar vooral ook omdat één van de hoofdrollen is weggelegd voor de echt bestaand bestaande componist Frédéric Chopin. Deze jongen heeft namelijk op jonge leeftijd een ziekte waardoor hij al dagen in haast comateuze toestand verkeert. In een ander universum zien we het lieftallige meisje Polka, die in een pittoresk dorpje op een heuvel woont. Zij kan magie gebruiken, en om die reden vermijden mensen haar, waardoor het haar maar niet lukt om vrienden te maken. Totdat ze Chopin tegenkomt. Hij vertelt haar dat zij, en de hele wereld rondom haar, allemaal één grote droom is; zijn eigen droom. Dan is er nog de arme maar heldhaftige Allegretto, die vastberaden is Polka te helpen.

Een punt waarin ik Eternal Sonata persoonlijk een stuk interessanter in vind dan Blue Dragon is het gevechtssysteem. De gevechten bevatten namelijk deels turn-based elementen, maar worden door de speler vooral realtime uitgevoerd. De verschillende teamleden en vijanden komen één voor één aan de beurt, en krijgen dan vijf seconden om te bewegen, aan te vallen en items te gebruiken. Doordat de tijdbalk stilstaat als jij ook stilstaat, heb je gelukkig wel tijd om goed te overdenken welke actie je wilt ondernemen. Ook belangrijk is het gebruik van de omgeving. Deze bestaat namelijk uit verlichte plekken, en plekken die in de schaduw gehuld zijn. De speciale aanval van je teamleden is namelijk afhankelijk van licht en donker. Ook de vijanden nemen andere vormen aan wanneer ze zich van licht naar donker gebied begeven. Op deze manier verandert een schattig pompoentje bijvoorbeeld in een reusachtig monster. Ook die (in mijn ogen) enorm vervelende random encounters zijn in deze RPG gelukkig niet aan de orde. Vijanden lopen netjes rond in het gebied en pas wanneer je ze aanraakt komt het gevechtsscherm tevoorschijn.

De wereld van Eternal Sonata is gevuld met prachtige omgevingen, kleurrijke personages en bijzondere wezens. Vooral de liefhebber van Japanse anime zal zijn ogen uitkijken tijdens de vele prachtige cutscenes, die hier en daar overigens wat lang kunnen duren, maar ook door te spoelen zijn. Overigens moet ik wel opmerken dat Eternal Sonata nog wel wat van die typische ‘RPG-trekjes’ heeft die we eigenlijk vanaf het ontstaan van het genre al kennen. Hiermee bedoel ik dat dorpen en steden uitpuilen van de personages die eigenlijk alleen als opvulling dienen en maar één ding te zeggen hebben. Ook het feit dat je bijna alle huizen in kunt lopen, maar dat er in de meeste niks te beleven valt, mag in RPG’s van deze generaties wel eens aangepakt worden. Overigens is en blijft het natuurlijk een herkenbaar element, dus je er echt aan ergeren zul je nu ook weer niet doen.

Een andere positieve mededeling is dat de Japanse stemmen gewoon in dit spel zitten. Hoewel de Engelse stemmen zeker niet slecht zijn, raad ik toch iedereen aan om gewoon voor de Japanse stemmen met Engelse ondertiteling te gaan. En dan die soundtrack, daar moet ik het echt nog even over hebben. De geweldige soundtrack van Motoi Sakuraba (bekend van o.a. Baten Kaitos en Golden Sun) en de prachtige composities van Frédéric Chopin maken in samenwerking met de beelden van Eternal Sonata een echt audiovisueel feestje voor de zintuigen. Op de website van de game kun je de soundtrack deels beluisteren.

Een regelrechte topper zal Eternal Sonata misschien niet worden, maar voor de mensen die wel van anime, muziek, een haast kinderlijk vrolijke stijl, èn van RPG’s houden, is deze game er absoluut één om nu al wat geld voor opzij te leggen.