De humor van The Simpsons Game

Tekenfilms zijn voor kinderen. Dat was een feit. Nog steeds zien veel mensen dat als een waarheid, terwijl dat al lang niet meer zo is. Je wilt kinderen de zieke grappen uit South Park immers niet voorschotelen. Laat ze dan lekker kijken naar Totally Spies. The Simpsons is één van de allereerste tekenfilms die niet is bedoeld voor kinderen. De humor in The Simpsons is een combinatie van satire en ouderwetse mafheid.

Je moet er van houden, de satire, de woordgrappen en de dommigheid van Homer. En als je daarvan houdt dàn is The Simpsons Game een spel om in de gaten te houden. Want hoewel de recensie nog niet online staat kan ik al wel verklappen dat het juist die humor is die van The Simpsons Game een unieke game-ervaring maakt. De grappen in het spel draaien voor een groot deel om het afzeiken van de ongeïnspireerde games-industrie. Zo kom je vanzelf langs allerlei gamecliché’s. Er zijn er in totaal 45 om te vinden en elk worden ze aangestipt door Comic Book Guy, een verschrikkelijk droog personage uit The Simpsons. Onder die cliché’s bevinden zich klassiekers als de dubbele sprong en de onzichtbare muren die je in veel games tegenkomt. Maar ook als je een keer in het water valt en verzuipt speel je een cliché vrij; “don’t you know you never learn to swim until the sequel?”

Ook in de levels zelf wordt de gamesindustrie op meerdere manieren geparodieerd. Zo hebben we natuurlijk al de trailer gezien van Medal of Homer. Net als in MoH: Airborne begin je dat level zwevend. Bart laat zich langzaam uit de lucht zakken met behulp van zijn cape. Je kunt dan ook zelf bepalen waar je terechtkomt en jezelf een tactisch voordeel verschaffen. Nou goed, dan laatste dan niet echt, het enige doel van het vanuit de lucht starten is de associatie met Medal of Honor sterker maken (alsof de legersetting, de naam van het level en de beroemde Medal of Honor-muziek dat al niet genoeg doen). Het zijn trouwens de Fransen die het er in dit level flink van langs krijgen. Bart en Homer moeten in Medal of Homer voorkomen dat de Fransen capituleren. De wijndrinkende kaasliefhebbers hebben namelijk vele witte vlaggen uitgehangen om zich over te geven aan de Duitsers. Aan de speler om de vlaggen te verzamelen en de capitulatie te voorkomen. Onderweg maken de Fransen nog weet ik hoe vaak met vele opmerkingen duidelijk dat ze laffe klojo’s zijn.

Hieraan zie je dat The Simpsons uiteindelijk toch The Simpsons blijven. Er zit veel satire in het spel, maar dus niet alleen over games. Ook de maatschappij en verschillende films worden op de hak genomen. Toch is het gelukkig wel de gamesatire die de overhand heeft. Dat moet ook wel, want de familie Simpson krijgt in de game een kopie van The Simpsons Game in handen en gaan uitzoeken waarom ze nou alweer gelicenseerd zijn voor zo’n slecht spel. Op hun zoektocht komen ze onder andere langs The Game Engine. In deze fabriek worden games gemaakt en zie je onder andere grote containers met platformen en twee vaten met bloed (op het ene het plakkaat “blood” en op het andere “more blood”). Hier zie je onder andere een enorm hamsterrad met daarin een uitgebluste en compleet gedeprimeerde Sonic. Ook zit er een kabouter met een blauwe tuinbroek, een rode muts en Italiaanse stem aan de knoppen te draaien en wordt de professor ontvoerd door een enorme gorilla.

En zo stikt het van de subtiele en minder subtiele verwijzingen naar games. Wat dacht je van het turn-based RPG-gedeelte waarin je strijdt tegen de Sparklemon. Of het Space Invaders-achtige gevecht tegen de buitenaardse aanvallers (Homer: “E.T. die home!”). Of de exacte kopie van Frogger waarbij Lisa de rivier via verschillende objecten moet oversteken (Lisa: “how original”). Of wat dacht je van Mr. Sims, Will Wright, die zichzelf helemaal voor lul zet met quotes als “I’m Will Wright bitch” en “you’re not girls so I’m not afraid of you”. Of het Grand Theft Scratchy-level waarin Marge alle huizen in het getto wil ont-pimpen (Marge: “This is Extreme Makeover: Marge Edition”). Of de niet zo subtiele sneer naar Jack Thompson op een billboard met een foto van Tom Jackson: Game Hater. Dat zijn enkele van de vele verwijzingen naar de games-industrie.

Het stikt dus van de goede grappen in The Simpsons Game. De humor van The Simpsons kenmerkt zich niet alleen door goede grappen. Het is de constante stroom aan grappen die de game (en de serie trouwens ook) zo goed maken. De familie Simpson en alle tegenstanders zijn voortdurend bezig met het maken van grappen, zelfs de uitroepen van Homer tijdens zijn sprongen zijn hilarisch (“jump, double jump”). Het is ook die humor die The Simpsons Game boven de middelmaat uittilt, want het blijft verder natuurlijk een vrij standaard game. Zo standaard dat zelfs de Simpsons er zelf commentaar op hebben. Maar uiteindelijk zijn het niet de Simpsons die een oordeel mogen vellen over de game, maar ik wel. Verwacht zeer binnenkort dan ook de recensie.