Super Mario Deel 2

Een week of twee geleden hadden we al het eerste deel uit de Mario-serie. We waren toen van plan om deel twee vlak na de release van Mario Galaxy te plaatsen. Helaas wist een kapotte laptop, een gamebeurs en nog een paar andere smoesjes roet in het eten te gooien. Het heeft dus iets langer geduurd, maar de reis naar het Mario verleden is er niet minder om. We gaan verder met de SNES jaren en alles wat er daarna verscheen.

Super Mario World (1992)

Omdat Mario inmiddels is uitgegroeid tot het absolute boegbeeld van Nintendo, zorgt de Japanse grootmacht er natuurlijk voor dat Super Mario World aanwezig is bij de lancering van haar nieuwe spelcomputer. Mario ziet er op de Super Nintendo veel gedetailleerder uit en ook de levels zijn veel voller en kleurrijker dan voorheen. In Mario World maken we voor het eerst kennis met de groene dinoYoshi. Mario kan op Yoshi rijden en onderweg kun je met Yoshi’s kleeftong zo ongeveer alles opeten wat los en vast zit. Het landkaartsysteem uit Mario 3 maakt opnieuw zijn opwachting. Dit keer is er echter maar één grote wereldkaart waar steeds op in en uitgezoomd wordt.

Super Mario World is het eerste Mario-spel met een save functie. Omdat de Mario-spellen door de jaren heen steeds groter zijn geworden was het opslaan van de spelvoortgang eigenlijk noodzakelijk geworden. ‘World’ vormt in deze traditie geen uitzondering. Het spel kent maar liefst 96 levels en een aantal van deze levels heeft bovendien meerdere uitgangen. Om deze geheime uitgangen te gebruiken moet Mario een grote sleutel zien te vinden die elders in het level op een bijpassend slot past.

Yoshi’s Island (Super Mario World 2) (1995)

Yoshi’s Island heeft als subtitel Super Mario World 2 meegekregen, maar het spel lijkt in de verste vertes niet op het eerste MarioWorld-avontuur. Zo speel je bijvoorbeeld niet met Mario of Luigi, maar met Yoshi en is de grafische stijl van het spel compleet anders. Anders betekent in dit geval trouwens niet slechter. De schitterende pastel-achtige omgevingen geven het spel namelijk een unieke sfeer. Het spel wijkt zo af van de voorgaande Mario-spellen dat het haast lijkt alsof Nintendo het Mario Bros 2-trucje heeft herhaald.

De besturing van het spel verschilt ook behoorlijk van de voorgaande Mario-spellen. Dit komt vooral omdat je het spel speelt als Yoshi. Net als in Mario World kan deze nog steeds allerlei voorwerpen en vijanden opeten. Opgegeten vijanden worden direct omgezet in Yoshi eieren en hiermee kun je weer grotere vijanden (en eindbazen) bestoken. Je zult in het spel trouwens niet alleen moeten letten op vijanden en valkuilen, maar ook op de kleine Baby Mario. Als je hem te lang uit het oog verliest, zul je een leven verliezen. En als je er te veel verliest, kun je Baby Luigi niet meer redden uit de klauwen van Baby Bowser en tovenaar Kamek

Mario 64 (1997)

Mario 64 zorgt voor een ware revolutie in het platform-genre. Het is misschien niet het eerste 3d platform-spel, maar wel de eerste die zich zo goed laat besturen. Dit is natuurlijk mede te danken aan de analoge stick van de Nintendo 64-controller. Ook de dynamische camera van het spel wordt allom geroemd. Voor veel Mario-fans is het spel een droom die uitkomt. Eindelijk kunnen ze in echt 3d door het mushroom kingdom rennen en vliegen. Wees eerlijk, wie heeft tijdens zijn eerste speelsessie het kasteel van Peach met de bijbehorende tuinen nou niet als digitale speeltuin gebruikt?

Het kasteel speelt in het spel een belangrijke rol. Het neemt namelijk een beetje de plaats in van de landkaart uit de vorige avonturen. Van hieruit krijgt Mario toegang tot de levels van het spel. In deze levels moet Mario power stars (120 stuks in totaal) zien te verzamelen. Als hij hier genoeg van heeft verzameld, opent er ergens in het kasteel een deur naar een nog niet doorzochte ruimte. Net als in Super Mario World zijn sommige levels op meerdere manieren uit te spelen. Wat dus inhoudt dat er meerdere sterren per level zijn te verdienen. Mario 64 is ook het eerste spel waarin Mario zijn mond open doet om ons te verblijden met zijn vrolijke Italiaanse accentje.

Super Mario Sunshine (2002)

Het was voor Nintendo-fans een behoorlijke schok dat de GameCube gelanceerd werd zonder een Mario-spel. De fans wachtten al vijf jaar op een nieuw Mario-avontuur en hierdoor waren de verwachtingen hooggespannen. Super Mario Sunshine kreeg de ondankbare taak om Mario 64 te evenaren of misschien zelfs te overtreffen. Een schier onmogelijke opgave.

Super Mario Sunshine speelt zich af op het tropische vakantieparadijs Isle Delfino waar Mario en zijn vrienden hun vakantie willen vieren. De problemen beginnen echter al voordat het toestel van onze vrienden is geland. Niet lang daarna is Peach alweer gekidnapt en zit Mario achter de tralies op verdenking van het spuiten van graffity. De onschuldige Mario besluit maar te bekennen en moet voor straf het hele eiland schoonmaken. Al snel krijgt hij hierbij de hulp van een pratende watertank die de rest van het avontuur op Mario’s rug zal blijven zitten.

Naast het schoonspuiten van het eiland zorgt het watertankje voor een aantal nieuwe bewegingen. Mario kan bijvoorbeeld tijdelijk zweven als hij de waterstraal op de grond richt. Qua opzet lijkt Mario Sunshine behoorlijk op Mario 64. Zo is Delfino Plaza bijvoorbeeld wat het kasteel van Peach was voor Mario 64. Ook moet Mario opnieuw sterren (shines) verzamelen om op nieuwe locaties te komen. Sunshine krijgt overal prima kritieken, maar de echte Mario-fans vinden het geen waardige opvolger van Mario 64. Vooral omdat de tropische setting niet de typische Mario-sfeer uit zou ademen. Gelukkig is het gebleken dat het onlangs uitgekomen Super Mario Galaxy met slechts lovende kritieken alle verwachtingen waarmaakt en een waardig deel in de Mario-reeks is.

Geplaatst op 28 november 2007 om 10:00 door Voornaam Achternaam