God of War: Chains of Olympus

Nog iets meer dan een maand wachten.. Dan kunnen we eindelijk weer met antiheld Kratos hordes mythische beesten uit de Griekse oudheid af gaan slachten. En dit keer kan het zelfs in de trein, auto, in een park, of gewoon thuis natuurlijk. Wij gingen aan de slag met God of War: Chains of Olympus voor de PlayStation Portable om alvast te snuffelen aan deze nieuwe orgie van geweld.

De God of War-serie maakte zijn debuut in de laatste jaren van de PlayStation 2 en wist daardoor op elk gebied het uiterste uit die console te halen. De twee delen die zijn uitgebracht worden dan ook beide gerekend tot het beste wat de PS2 te bieden heeft. Met de aankondiging van een nieuw deel voor de PSP, waren de verwachtingen automatisch torenhoog. Zeker toen bekend werd dat ontwikkelaar Ready At Dawn achter het project zat. Zij waren eerder verantwoordelijk voor het veelgeprezen Daxter.

Denk je aan God of War, dan denk je aan vette actie, veel geweld, indrukwekkende eindbazen en vooral de grootsheid waarmee alles in beeld wordt gebracht. Vanaf het begin van Chains of Olympus is duidelijk dat ook dit deel al deze ingrediënten bevat. De game begint, net als de eerder vrijgegeven demo, in Attica, dat je moet beschermen tegen een invasie van de Perzen en al gauw neem je het op tegen tegen achtereenvolgens een enorme ‘basilisk’ en de koning en bevelhebber van het Perzische leger. Versla je deze dan speel je meteen de eerste magische aanval vrij, welke volledig nieuw is. Ik zal niet te veel verklappen, maar deze aanval is echt heel gruwelijk en komt meteen goed van pas wanneer je het even later weer op moet nemen tegen de basilisk.

Op de PSP speel je zonder de L2- en R2-knoppen, waardoor het systeem achter het gebruik van deze magie volledig veranderd is. Ditmaal hou je de R-knop ingedrukt en activeer je de aanval met één van de vier actieknoppen. Elke knop staat voor een magische aanval, waardoor je, wanneer vrijgespeeld, heel simpel toegang hebt tot alle verzamelde magie. Waar ik in God of War 1 en 2 nog wel eens per ongeluk de verkeerde aanval selecteerde, had ik daar hier geen moment last van en werkt het naar mijn gevoel zelfs beter dan op de PS2. Het gemis van de twee schouderknoppen wordt ook goed opgevangen wanneer je contextgevoelige acties uitvoert, zoals het openmaken van deuren en het overhalen van hendels. Waar dit vroeger via de schouderknoppen ging, doe je dit op de PSP gewoon met de O-knop, zonder dat het verder anders werkt.

Een ander gebrek van de PSP ten opzichte van de console is de afwezigheid van de rechter analoge stick. Deze gebruikte je in GoW altijd voor het snelle ontwijken van aanvallen, maar nu kan dat dus niet meer op die manier. Ready at Dawn heeft ook hier wat op gevonden. Nu ontwijk je door beide schouderknoppen in te drukken en dan te bewegen met de stick. Zo springt Kratos snel in de richting in welke je je stick beweegt en hoef je niet meer je duim te verplaatsen van de actieknoppen naar de rechterstick, waardoor het ontwijken sneller en directer gaat. Het is echt indrukwekkend hoe de ontwikkelaar zo de gameplay intact heeft weten te houden en tegelijk te optimaliseren voor de mogelijkheden die de PSP heeft.

Verder is er weinig veranderd ten opzichte van de eerste twee God of War-delen. De moves van Kratos zijn identiek aan die in God of War 2, een groot aantal bekende vijanden keren terug en je bezoekt weer een aantal locaties die qua schaal erg indrukwekkend zijn. Het verhaal speelt zich af voor de gebeurtenissen van God of War 1 en zo kom je als speler meer te weten over Kratos en hoe hij in bepaalde situaties terecht is gekomen in het eerste en tweede deel. Het duurt dus echter nog even voor we hier achter gaan komen aangezien God of War: Chains of Olympus pas op 28 maart hier uitkomt.