Saints Row 2

Het was alsof de duivel ermee speelde. Ik had op de redactie nog niet geklaagd over het gebrek aan informatie over Saints Row 2 (dat waarschijnlijk in september al uitkomt), of er viel een uitnodiging op de mat om de game te bekijken in Londen. Met alle plezier reisde ik dus af naar Engeland, om daar de opvolger eindelijk te aanschouwen. Wanneer je te maken hebt met een game als Saints Row 2, dan is het bijna onvermijdelijk om niet het woord ‘GTA’ in je mond te nemen. Vergelijken is in mijn ogen zinloos, want de status van een GTA IV is voor bijna iedere game te hoog gegrepen. Toch blijft het interessant om de concurrentie in de gaten te houden, zeker wanneer ze zo vermakelijk zijn als Saints Row.

Het originele Saints Row was destijds eigenlijk de eerste ‘GTA’ op een next-gen console en wist dan ook op de Xbox 360 een grote groep fans te creëren. Wat vooral anders is aan Saints Row, is de benadering van de hele gangstercultuur. De manier waarop je te werk gaat is vaak een stuk serieuzer dan in GTA en de humor is meer te vinden in randzaken, dan daadwerkelijk in het verhaal zelf.

Saints Row 2 volgt vanaf begin af aan diezelfde lijn. Nadat het in deel één toch echt leek alsof je aan het einde dood ging, blijkt dat je de zware explosie hebt weten te overleven. Je ontwaakt zo’n tien tot vijftien jaar later uit een diepe coma, maar dat is niet echt een reden tot feesten. Na de explosie ben je namelijk ook ingerekend door de politie, waardoor je nu achter tralies zit in een zwaar beveiligde gevangenis. Je voelt je echter door alle perikelen uit deel één nog steeds verraden door de Saints en besluit om keihard wraak te nemen. Hiervoor moet je eerst op een Prison Break-achtige manier zien te ontsnappen.

Eenmaal uit de gevangenis herken je Stillwater, de stad waarin alles gebeurt, bijna niet meer terug. Zoals gezegd, speelt Saints Row 2 zich tien tot vijftien jaar later af, maar dan wel op een manier die je gewend bent uit bijvoorbeeld stripverhalen. De stad heeft namelijk een behoorlijke make-over gekregen en is drastisch veranderd. Het is niet alleen grauwer en grimmiger geworden, maar ook uitgegroeid tot een stad met zes verschillende districten. Qua gameplay-vrijheid betekent dit, dat je kunt rekenen op het free-roamen door een stad die 45% groter is dan in het eerste deel. Niet alleen de stad zelf is veranderd in Saints Row 2, maar ook de onderwereld van Stillwater. Zo zijn er drie nieuwe ‘gangs’ opgestaan, die ieder bepaalde delen van de stad in hun macht hebben. Zo is er de bende ‘The Sons of Samedi’: een groep gangster uit de Cariben, die de drugshandel in Stillwater volledig in handen lijken te hebben. Wat opvalt, is dat de gangsters er in Saints Row 2 wat herkenbaarder uitzien en op straat makkelijker te onderscheiden zijn van voorbijgangers.

Als tegenreactie op de opkomst van de nieuwe gangs, besluit je om de Saints weer opnieuw op te bouwen. De ‘oude’ Saints is namelijk uit elkaar gevallen door het verraad van de belangrijkste volgelingen. Dit keer ben jij dus de leider en bepaalt meteen wat of hoe. Zo ook bij het kiezen van goede huisvesting voor de criminele organisatie, want jouw ‘crib’ moet er natuurlijk wel goed uitzien. Dat is in het begin niet makkelijk zonder geld, maar naarmate je rekening volstroomt met zwart geld. zul je van alles kunnen kopen voor het huis. Grote plasmatelevisies, biljarttafels of een strippaal (inclusief stripper natuurlijk): noem het op en de visie van de Amerikaanse droom is opeens een stuk breder geworden.

Overigens is het aanpassen van dingen in Saints Row 2 over het algemeen helemaal een stuk belangrijker en uitgebreider geworden. Zo was er in het eerste deel al de mogelijkheid om zelf een hoofdpersonage te boetseren en helemaal aan te kleden, maar deze opties verbleken bij de alle mogelijkheden in deel twee. Deze keer is het bijvoorbeeld mogelijk om met een vrouw spelen en haar voorzien van alle ronde vormen die in jouw ogen nodig zijn. Indrukwekkender is de keuze om personages ouder te maken: met één schuifbeweging naar rechts krijgen gezichten opeens hele diepe rimpels en hangende wallen.

Het meest heftig is echter de mogelijkheid om de gangsters een zogenaamde taunt mee te geven. Een taunt is ongeveer hetzelfde als een provocerende beweging maken, iets wat bijvoorbeeld veel worstelaars doen wanneer ze eenmaal in de ring staan. Pas je deze taunts toe op de gangstercultuur, dan krijgt de speler opeens hele bizarre en vooral enorm grappige animaties te zien. Steek de middelvinger keihard in de lucht, om aan te geven dat je het er totaal niet mee eens bent. Of wijs je hand in iemand zijn gezicht, beter bekend als de ‘Talk-to-the-Hand’ beweging. Seksueel geladen taunts zijn er gelukkig ook, zoals de ‘Ride That Donkey!’-move, waarbij je één vuist in de lucht opsteekt en met de andere hand doet alsof je op iemands achterste loopt te slaan. Dat het nog erger kan, bewijst de taunt ‘Spankie!’ waar je plotseling stilstaat en bukt, terwijl je met je hand langzaam wrijft over je eigen kontje. Brrrr...grappig, maar wel vies!

Er zit op voorhand dus al genoeg in Saints Row 2 om jezelf uit te leven, maar belangrijker om te weten is natuurlijk hoe het zit met de gameplay. Hiervan heb ik al een aantal dingen gezien, waaronder het nieuwe schietsysteem. Veel mensen stoorden zich misschien in het eerste deel aan de oppervlakkige manier van schieten, iets wat in Saints Row 2 vernieuwd is. Tenzij je vroeger wel eens The Punisher hebt gespeeld, want dan zal de vergelijking met die game snel opvallen (wat ook niet heel gek is, aangezien de ontwikkelaar van Saints Row dezelfde is als die filmgame). Op de eerste plaats kun je Saints Row 2 veranderen van camerapunt, waarbij er een kijkpunt wordt aangenomen die net over de schouder heen hangt. Zo zie je duidelijker welk wapen je gebruikt en is er een beter zicht op wie je allemaal afschiet.

Zo’n nieuw camerastandpunt is leuk, maar valt in het niet bij de nieuwe mogelijkheid om mensen te gebruiken als ‘Human Shield’. Iedereen in de game kun je bij de strot grijpen en vervolgens voor je houden, om zo een gijzeling te beginnen. Politie houdt hiermee rekening en in zo’n situatie stoppen zij met schieten. Gangsters hechten weinig waarde aan levens en schieten dwars door jouw menselijk schild heen. Je gijzelaar kun je bovendien op ieder moment ook zelf door zijn of haar kop schieten, wat ook nog eens beloond wordt in Saints Row 2. Deze zogenaamde ‘Fancy Kills’ zullen, net als bijvoorbeeld het ‘oppimpen’ van je huizen, de hoeveelheid respect voor jou vergroten. Smerige moorden plegen is dus zeker de moeite waard en hierbij is het handig dat er dit keer ook veel meer interactie is met de omgeving en objecten. Zo is er de mogelijkheid om vrijwel alle objecten op te pakken en deze te gebruiken als moordwapen.

Bij elkaar opgeteld, vallen er dus eigenlijk twee échte dingen op aan Saints Row 2: de mogelijkheid om dingen aan te passen en het nieuwe schietsysteem. Of dit genoeg is om de eerste Saints Row naar een nieuw level te brengen is nog maar de vraag. Verwacht hoe dan ook volgende maand nog veel meer uitgebreide informatie over Saints Row 2, na een uitvoerige speelsessie tijdens de THQ Gamers Day in San Francisco.

Geplaatst op 5 maart 2008 om 12:00 door