Haze - De multiplayer

Onlangs doken we in de singleplayer en coöp-modi van de first person shooter Haze. De game van ontwikkelaar Free Radical is inmiddels nog maar een maand van ons verwijderd en daarom is het tijd om ook een kijkje te nemen bij de multiplayer.

Naast een online coöperatieve spelmodus voor vier personen bevat Haze drie multiplayer-modi voor zestien man om mee aan de slag te gaan. Zo zijn er de standaard Deathmatch en Team Deathmatch-modi, maar zit er ook een Team Assault-modus in. De Team Assault-modus draait om objective based gameplay. Dat betekent dat je tijdens één potje aan meerdere opdrachten moet voldoen met je team om punten te scoren. Het neerknallen van tegenstanders uit het andere team is dus van ondergeschikt belang aan de overkoepelende missie. Het leuke van de missies in de Team Assault-modus is dat deze zich rond bepaalde onderdelen van het verhaal afspelen. Zo wordt er in de singleplayer kort aandacht besteed aan bepaalde dingen, die in Team Assault dan verder uitgediept worden. Hoe dat precies gaat werken is nog niet helemaal duidelijk, maar een dergelijke opzet is natuurlijk leuk voor mensen die na het voltooien van de singleplayer nog meer uit het verhaal willen halen.

Haze bevat dus ook de standaard Deatchmatch- en Team Deathmatch-onderdelen. De gameplay zelf is echter minder standaard dan je gewend bent in een shooter door de grote verschillen tussen de speelbare partijen. Zoals je in de singleplayer-impressie kon lezen kun je als Mantel Trooper gebruik maken van de technisch meest geavanceerde snufjes en natuurlijk het gele goedje Nectar, wat je prestaties aanzienlijk verbetert. Als rebel van Promise Hand heb je deze voordelen niet, maar moet je het hebben van inventief werken.

Zoals gezegd hebben de rebellen bijvoorbeeld de mogelijkheid te doen alsof ze dood zijn. Omdat Mantel Troopers geen dode lichamen kunnen zien, verdwijn je als rebel dan ook uit beeld van de Troopers wanneer je dit doet. Zulke mogelijkheden maken de multiplayer van Haze een nieuwe en bijzondere ervaring. Het kost echt tijd om te wennen aan de mogelijkheden van beide partijen. Zo speelde ik in het begin telkens met de rebellen, maar toen ik de switch maakte naar de Troopers bakte ik er opeens niets meer van en lag ik constant voor pampus (wat irritant is door de respawn-tijd van vijftien seconden in Deathmatch). Dit leverde in eerste instantie nogal wat frustratie op omdat het lijkt dat de Mantel Troopers een stuk minder krachtig zijn en sneller doodgaan. Wanneer je echter leert met de Nectar om te gaan merk je dat de game niet zo ongebalanceerd is als het lijkt. Toen ik hiernaar vroeg, noemde Derek Littlewoord van Free Radical het dan ook asymmetrie, in plaats van een ongelijke strijd.

Beide partijen hebben dus hun voor- en nadelen. De Mantel Troopers hebben, wanneer ze een Nectar-injectie hebben genomen, lichte auto-aim, sterke melee-aanvallen en ze zijn sneller. Misbruik van het goedje wordt echter bestraft, aangezien je door een overdosis steeds minder controle over je bewegingen hebt en iedereen om je heen oplicht, waardoor het verschil tussen vriend en vijand verdwijnt. Zie je een mede-Trooper wild in de rondte schieten dan kun je maar beter dekking zoeken. Zo’n Nectar-overdosis kan een tegenstander ook veroorzaken door op een Nectar-reservoir te mikken, een mes in te smeren met het goedje en deze op je tegenstander te gooien, of een granaat om te toveren in een Nectar-granaat en deze tot ontploffing te laten brengen in de buurt van je vijanden. Deze vindingrijkheid maakte dat ik een lichte voorkeur voor het spelen met de rebellen had, maar dat zal uiteindelijk voor iedere gamer weer anders zijn. Wanneer je speelt op een Deathmatch-server kan dit betekenen dat iedereen als rebel of iedereen als Trooper speelt, wat weer andere gameplay oplevert dan in de andere twee modi.

Ik had de mogelijkheid om op twee maps te spelen in Team Deathmatch. De één een stoffig verlaten stadje en de ander een zogenaamde Land Carrier. Het stadje is een combinatie van kleine ruimtes en een paar open plekken, wat een combinatie oplevert van snelle man-tegen-man gevechten en wat grotere gevechten tussen de twee teams. De Land Carrier is een groot soort vliegdekschip (waar je de singleplayer ook op begint), waarbij alle actie zich op het enorme dek voltrekt, met een paar hoge plekken aan de zijkant die een mooie plaats bieden voor snipers. Vooral de eerste map was erg leuk, omdat je vaker aangewezen bent op je één-tegen-één vaardigheden, terwijl er ook genoeg mogelijkheden zijn om hogere verdiepingen te beklimmen om lekker te gaan snipen.

De multiplayer-potjes die ik in Londen heb mogen spelen, bevielen tot nu toe goed, vooral door de variatie die ze wisten te bieden. Wat we van de rest van de maps kunnen verwachten is nog onduidelijk, maar de gameplay zelf is de grote fun-factor bij Haze. Wanneer je het onderspit lijkt te delven als Trooper neem je snel een shot Nectar om de overhand te krijgen, terwijl het aan de andere kant een vette kick geeft om als rebel een Trooper neer te slaan, zijn wapen af te pakken en hem direct met die gun neer te knallen. De multiplayer van Haze voelt dan ook aan als veel meer dan slechts een verplicht bijgevoegde mogelijkheid.

Geplaatst op 23 april 2008 om 20:34 door Arthur van Vliet