Race Driver: GRID

Stel je de volgende situatie voor: Je zit in een enorm snelle auto vlak voor de start van een belangrijke wedstrijd. Je bent gekwalificeerd voor de vijfde plaats, maar weet dat er meer in zit. De lichten springen van een naar vijf rode lichten en op het moment dat het vijfde licht aanspringt, trap je op het gaspedaal. Snel schakel je op naar de tweede versnelling, de derde en dan is er daar die gevreesde bocht. Samen met de rest van het veld trap je op de rem. Links van je zie je dat een van jouw concurrenten te laat remt en keihard tegen de auto waar jij achter zit knalt. Met een soepele beweging pak je een stukje gras mee en ontloop je het ongeluk, maar de race is nog maar net begonnen.

Dit was wat ik meemaakte in de eerste race uit Race Driver: GRID. GRID is een compleet andere racegame dan Forza of Gran Turismo. Codemasters vindt realisme in een racegame nog steeds vreselijk belangrijk, maar begrijpt tegelijkertijd dat gamers soms ook spektakel willen. De tegenstanders in de game doen er alles aan om hun positie te verdedigen of juist een volgende positie te veroveren. Het krampachtig vasthouden van de ideale lijn, zoals in Gran Turismo, is er in deze game niet bij. Het is echt de survival of de fittest en vooral in het begin is dat wennen. Op het moment dat je een beetje gek remt, dan zit er een andere auto op jouw achterklep en wanneer je teveel ruimte vrijlaat in een bocht, dan kun je er de donder opzeggen dat er iemand in de bocht jou voorbij knalt. Bij elke race die ik speelde bleef ik op deze manier op het puntje van mijn stoel zitten en genoot ik van de actie.

Met de agressie van de tegenstander is het erg fijn dat er een rewind-functie in zit. Hier had ik al overgeschreven in een eerste gespeeld impressie en toen twijfelde ik nog over het nut van deze functie. Zou het niet te makkelijk gaan worden door na een fout terug te spoelen en de fout zo in een tweede poging te herstellen? De praktijk leert ons dat dat wel meevalt. In de races die ik kon spelen waren er per race slechts drie rewind-mogelijkheden. Een perfect aantal, omdat je vooral in lange races wel eens een foutje maakt, misschien door je eigen domheid, misschien door de dolheid van de tegenstander. Bovendien hangt er een boete aan het gebruik van de rewind-functie. Door hem te gebruiken verklein je de te ontvangen bonus aan het eind van de race en wordt de tijd van de race natuurlijk niet gebruikt in de wereld-rankings.

Reputatie loopt als een rode draad door de game. Je hebt reputatie nodig om nieuwe classes vrij te spelen of om een team op te zetten (waar overigens ook geld mee gemoeid gaat). In de preview-code hebben we hier helaas nog niet veel van gezien, want de verschillende nieuwe classes waren voor ons nog gesloten. Wel is het goed om te zien dat je meer reputatie verdient wanneer je de moeilijkheidsgraad opkrikt en de racehulpen uitzet. Dit maakt de game een stuk pittiger, maar de uitdaging natuurlijk ook groter.

Er waren in totaal een stuk of zes races aanwezig in de preview-code, met in elke race nieuwe auto’s, die echt heel anders aanvoelden. Op dit moment geniet ik vooral van de wat langzamere auto’s over de echte racecircuits, omdat je daarbij uitgebreid de mogelijkheid krijgt om de bochten perfect aan te snijden en de tegenstander vanuit de slipstream in te halen. Met de hoge snelheden over de krappe stratencircuits is het vooral een kwestie van overleven, maar stiekem heeft dat ook wel iets.

Ik kijk uit naar de uiteindelijke versie van Race Driver: GRID, omdat ik echt zin heb om een uitgebreide carrière op te starten en online de uitdaging aan te gaan. En zelfs zonder die twee modi heb ik een fantastisch gevoel aan GRID overgehouden. Het is een visueel spektakel, biedt een nieuw soort racegevoel en heeft misschien wel de beste crashes die we ooit in een racegame gezien hebben.