Super Smash Bros. Brawl

Videogames zijn naar mijn mening de meest volmaakte entertainmentvorm. Muziek, modellen, art, programmeren, netwerken, hoeveelheid content – zomaar een handjevol punten die ontwikkelaars samensmelten tot één product. Zelden vind je een game waarbij alles op perfect in elkaar steekt. Wat maar goed is ook wellicht, want bedolven worden onder een stortvloed van topgames valt natuurlijk niet te combineren met de alledaagse behoeften. Kwaliteit is in ieder geval zeldzaam, en dat geldt voor zo’n beetje van alles. Super Smash Bros. Brawl is zeldzaam, ontzettend zeldzaam zelfs in dit opzicht.

Partygames waren altijd al een beetje ondergewaardeerd ten opzichte van de agressieve schietgames of racegames. Super Smash Bros. Brawl is anders. Anders als in episch. Episch? Jawel, een epische partygame, hoe vaak zie je dat nou? Laten we beginnen met de muziek. De in het Latijn gezongen koorzangen uit het introfilmpje, de trompetten, violen, basgitaren de subtiele triangel. Het is bombastisch, groots en je voelt dat Brawl een game is van een ongekend kaliber. Er hebben 38 componisten meegewerkt aan Super Smash Bros. Brawl, de meeste games moeten het er met eentje doen…

Als we dan toch met cijfers gooien: Super Smash Bros. Brawl bevat 35 personages, waarvan twee niet afkomstig zijn uit het Nintendo-universum, namelijk Sonic the Hedgehog en Solid Snake. Het vechtsysteem blijft in de basis hetzelfde. Beuk, ram, knal de tegenstander zo ver mogelijk uit het speelveld zodat hij niet meer terug kan springen. Naast dit, onderscheidt Super Smash Bros. zich nog altijd van andere games middels de percentagemeter. In plaats van een levensbalk, heeft ieder personage een bepaald aantal procent aan schade (oplopend tot 999%). Hoe meer schade, hoe minder de zwaartekracht rekening met je houdt en hoe verder je dus van het speelveld wegschiet.

Wat veteranen van de Super Smash Bros.-serie direct opvalt is dat er meer dan ooit is gesleuteld aan de balans. Net als je dacht dat het vechtsysteem uit Super Smash Bros. Melee, een game van acht jaar geleden, niet meer verbeterd kon worden, speel je Super Smash Bros. Brawl om erachter te komen dat je fout zat. Allereerst heeft men de snelheid van het spel in vergelijking met het vorige deel omlaag gehaald. Dat is te merken aan onder andere het gegeven dat personages langer in de lucht blijven, en ze er iets langer over doen om aanvallen te ontwijken of om ze uit te voeren. Je zult je verbazen over hoe veel dit toevoegt aan het spel. Het is nu mogelijk drie, vier of vijf aanvallen uit te voeren terwijl je in de lucht blijft. Het zorgt voor de o’ zo spectaculaire acties waar de serie beroemd om is geworden.

Het spel is zo ontzettend gebalanceerd, terwijl ieder personage absurd verschilt van de ander, dat er waarschijnlijk niet snel – net als bij Super Smash Bros. Melee – een personage wordt gevonden wat echt sterker is dan de rest. Er is geen winnende formule, het zijn gewoon de vaardigheden die je hebt om te ontwijken, te timen met aanvallen, en te springen.De toevoeging van de Final Smashes leek op het eerst dubieus, aangezien dit de uitkomst wellicht oncontroleerbaar zou maken, maar blijkt een fantastisch spelelement te zijn. Wellicht niet om het effect – waarbij ieder personage een superaanval uitvoert – maar om de bal die deze aanval activeert. Zodra deze bal in beeld komt zullen spelers als bloedhonden op het item afgaan, omdat dit het verschil maakt tussen leven en dood. Het tilt het spel naar een nieuw competitief niveau

Ook zijn er geen klonen meer aanwezig, en heeft ontwikkelstudio Sora ieder personage zijn eigen vechtstijl, persoonlijkheid en verhaal in het Super Smash Bros.-universum meegegeven. Natuurlijk is het vechtsysteem belangrijk, maar iedereen die Super Smash Bros. kent weet dat er ongekend veel content aanwezig is, en ook hier is dat weer het geval. Niet alleen zit er ditmaal een volledig uitgewerkte verhaalmodus in, maar zijn er weer honderden trofeeën te verzamelen en zijn er personages, muziek, levels, stickers om je personage aan te passen in de verhaalmodus, en spelopties om te ontgrendelen. De onervaren zeurpieten zouden het standaard argument “Smash Bros. is gewoon een kale game waarbij je alles moet ontgrendelen.” gebruiken. Brawl is zonder alles ontgrendelt te hebben een game met bijna honderd items, veertien verschillende spelmodi, 29 stages, een level-editor, een online modus en 24 personages.

Er zijn letterlijk pagina’s nodig om alle content uit Super Smash Bros. op te sommen en te beschrijven. Ik bedoel, je kunt zelfs de kans instellen welk muzieknummer je eventueel wilt horen op welk level, noem mij een game waar dat kan. En ook heb ik het nog niet eens gehad over het visuele geweld in de game. Vergelijk Super Smash Bros. Brawl met haar voorganger, neem een willekeurige Wii-game, zelfs bepaalde Xbox 360-spellen.De mate van detail, het ontwerp van de levels, de stijlkeuze waarin wordt verwezen naar het oude Griekenland, de framerate die bijna nooit inzakt, de interactie en destructiemogelijkheden. Werkelijk een prestatie.

Het is, helaas, wachten tot en met 27 juni totdat Super Smash Bros. Brawl de kusten van Europa bereikt. Momenteel zijn er meer dan vijf miljoen exemplaren van het spel verkocht in Noord-Amerika en Japan – en dat is niet zonder reden. Deze ongekende samensmelting van Nintendo-spelseries waarborgt productiewaarden waar je U tegen mag zeggen. Vanaf 27 juni mag het woord “totaal” in de Dikke Van Dale een nieuw synoniem krijgen.