Resistance 2

Resistance: Fall of Man was één van de beste, zoniet dé beste launch-titel van de PlayStation 3. Een vette shooter met een tof verhaal, hele gave en vooral originele wapens en bovendien een zeer populaire multiplayer. Dat verhaal gaat nu verder waar het gebleven was. De Chimera hebben in de vorige game zware verliezen geleden in Engeland en het Europese vasteland en dus kiezen ze een nieuw doelwit: de Verenigde Staten. De game speelt zich af na 1945, een periode waarin de aarde in het echt aan het herstellen was van de Tweede Wereldoorlog. In de game is er nog geen tijd voor een adempauze. Wederom ga je met Nathan Hale de strijd aan, niet alleen tegen de Chimera zelf, maar ook tegen het Chimeriaanse virus dat in zijn lichaam woedt.

We zouden heel graag meer willen weten over dat verhaal, en vooral over die co-op voor acht personen die helemaal apart ontwikkeld wordt van de singleplayer. Maar dat zit er jammer genoeg niet in, tijdens de PlayStation Day in Londen kregen we namelijk alleen de versus-multiplayer te zien. En hoewel we dat eerst echt jammer vonden, dachten we daar na het zien van deze modus wel anders over. Insomniac Games heeft zijn eigen manier gevonden om de concurrentie aan te gaan met het bijna almachtige Call of Duty 4. Niet door te kopiëren wat die game doet, maar door ernaar te kijken, ervan te leren, een eigen draai eraan te geven en originele ideeën te bedenken.

Eén van die originele elementen zit hem in de enorme omvang. De game kan met zestig man gespeeld worden. In de modus die wij zagen betekent dat twee teams van dertig. Hoewel dat wel indruk maakt op technisch gebied, hoeft het zeker niet bijzonder te zijn op gameplay-gebied. Meer is niet altijd beter, meer zorgt waarschijnlijk vooral voor meer chaos. Insomniac lijkt daar echt heel goed over te hebben nagedacht en ze hebben me helemaal weten te overtuigen van de kracht van Resistance 2’s multiplayer. Ze verdelen de teams in maximaal zes squads van vijf man. Elk squad krijgt vervolgens zijn eigen doelen. Als jij op een bepaald doel wordt afgestuurd, dan zal er bij de tegenstander ook een squad zijn die naar dit doel moet. Dat squad is jouw rival squad, dat zijn de tegenstanders waartegen je het meest zult vechten. Als een squad een bepaald gebouw moet veroveren, dan zal het rival squad dat altijd moeten verdedigen.

Op deze manier vecht je kleinere gevechten uit binnen het grootschalige gevecht. Natuurlijk is het niet zo dat je alleen met vijf tegen vijf speelt, dan zou het nut van met zestig man spelen een beetje wegvallen. Als een andere squad het moeilijk heeft, dan kan het zomaar gebeuren dat je bij de huidige objective wordt weggeroepen om ze backup te geven. Het rival squad wordt daar natuurlijk van op de hoogte gesteld en gaat ook backup geven. Op deze manier kunnen gevechten dus zowel kleinschalig als grootschalig worden.

Om dit allemaal te laten werken moet je natuurlijk wel braaf het squad volgen en samen met hen zoveel mogelijk objectives voltooien. Dat vereist discipline, iets waar veel gamers veel te weinig van hebben. Op dit punt heeft Insomniac Games geleerd van Call of Duty 4: belonen helpt. En dus krijg je niet alleen punten voor elke doeltreffende kogel, maar ook voor alle doelen die je je squad helpt behalen. De manier waarop bonussen worden verdiend is daarbij behoorlijk vernieuwend. Spelers gaan niet omhoog in levels en krijgen geen nieuwe wapens. De bonussen zijn veel directer. Wanneer je genoeg punten hebt vergaard krijg je kleine verbeteringen zoals meer health of een verbeterde accuracy.

Op een gegeven moment kun je zelfs speciale Berserker-bonussen verdienen (wat trouwens nog een tijdelijke naam is). Eén van deze bonussen hebben we al gezien, een energieschild. Deze lijkt een beetje op het bubble shield uit Halo 3, maar dan is ie halfopen en beweegt hij met je mee. Deze beschermt je alleen tegen kogels, niet tegen granaten of een klap met een geweerkolf. Om het slagveld echter niet te scheef te trekken zijn die bonussen er alleen totdat je dood bent. Bij een respawn is alles weer weg. Bovendien is het zo dat de beste spelers ook de meeste vijanden achter zich aankrijgen. Een speler met een bonus krijgt namelijk een multiplier boven zijn hoofd. Deze geeft aan de tegenstanders aan hoeveel meer punten ze kunnen verdienen door hem te vermoorden.

Doordat de squads vrij klein zijn en je een vaste rival squad hebt, ken je tegenstanders vaak van naam en worden de gevechten persoonlijker. Wraak gaat dan natuurlijk een grote rol spelen, ook doordat de persoon die je vermoord heeft wordt gemarkeerd. Je bent bovendien weer snel in zijn buurt, omdat spelers altijd bij hun squad (en dus dicht bij de rival squad) gespawnd worden. Weer zo’n voorbeeld waaruit blijkt dat Insomniac Games goed heeft nagedacht over deze multiplayer. Het is enorm, maar toch heel erg gefocust door het squad/rival squad-systeem en biedt een vernieuwende kijk op het belonen van spelers. Resistance 2 moet dit najaar bijna wel een klapper worden op het PlayStation Network!

Geplaatst op 25 mei 2008 om 12:00 door Youri Dechesne