Brothers in Arms: Hell's Highway

Sinds de E3-presentatie in 2006 volg ik Brothers in Arms: Hell’s Highway op de voet. Helaas is de game keer op keer uitgesteld, zonder dat we echt nieuwe dingen te zien kregen of de mogelijkheid om de game aan de tand te voelen. Op de Ubidays was de game net als vorig jaar aanwezig, maar gelukkig dit keer in speelbare vorm. Een half uur lang dook ik in de wereld van BiA: HH en zag een hoop dingen die mij bevielen.

Maar voordat ik start met de positieve punten is het goed om even twee dingen te noemen die nog niet goed waren. Zo waren er in de demo heel wat bugs te vinden. Wanneer ik tegen de muur van een gebouw aanleunde, dan werd dat gebouw onzichtbaar en keek je er doorheen. Ook zag ik hoe mijn soldaten na een commando om achter een auto te schuilen niet verder dan een paaltje kwamen. Daar bleven ze achter haken en werden ze hapklaar kanonnenvoer voor de Duitsters.

De game komt echter eind augustus uit en in de laatste maanden van de ontwikkeling worden deze bugs vast weggewerkt. Zelfs als ze dat niet lukt zijn er nog genoeg elementen om als gamer verliefd op te worden. Als chauvinistische Hollander vind ik bijvoorbeeld de setting fantastisch. We zagen in vorige demonstraties al beelden uit Son en Eindhoven en deze keer was ik aan het strijden in Veghel. In een nachtelijke setting met de regen die uit de lucht op de grond kletterde werd ik met mijn manschappen op een aantal Duitsers losgelaten. De regen zette een zeer grauwe, innemende sfeer neer. Maar veel tijd om te genieten van de regen is er niet, want al snel vliegen de kogels om de oren en is het aan mij om de troepen aan te sturen. Dat gaat via de typische Brothers in Arms-gameplay: Find, Flank, Fire and Finish. Nog altijd is het zaak de vijand onder druk te zetten met ‘surpressing fire’ om vervolgens om te lopen en ze vanuit de rug af te schieten.

Nieuw is de mogelijkheid om over muurtjes te springen en dat zorgt er voor dat hoofdpersoon Matt Baker veel meer mogelijkheden krijgt om de vijanden te flanken. Op een gegeven moment kwam ik in het regenachtige Veghel terecht op een hoofdweg die naar de kerk leidde. Bij de ‘oude’ BiA-games was het dan een kwestie om van de ene naar de andere beschutte plaats te rennen en te hopen op een dodelijk schot. In Hell’s Highway zijn er zijsteegjes, die de speler naar fantastische flank-plaatsen brengen. Het geeft een groter gevoel van vrijheid en het biedt meer mogelijkheden om echt als tactisch brein aan de slag te gaan.

Hell’s Highway is ook een stuk spectaculairder geworden. Wanneer je een ‘mooie’ actie uitvoert, zoals het maken van een headshot of het laten ontploffen van een succesvol geplaatste granaat, wordt de actie vertraagd en krijg je alles in slow-motion te zien. Twee headshots wist ik in de speelsessie te maken en beide gaven een heerlijk gevoel. Voldoening zou de betere beschrijving zijn. De intelligentie van de tegenstander viel ook in positieve zin op. De Duitsers houden jouw acties nauwlettend in de gaten en anticiperen er op. Wanneer Matt Baker zijn manschappen vanuit de linker flank op laat marcheren, dan gaan de Duitsers nieuwe beschutting zoeken aan de rechterkant. Het is eigenlijk iets heel onbenulligs als je het zo terugleest, maar het biedt veel meer uitdaging dan voorheen.

Tot slot wil ik nog even iets kwijt over het verhaal. We hebben uiteraard al een paar prachtige cineastische trailers voorbij zien komen, waar de vriendschap van de soldaten en de strijd tegen de Nazi’s centraal staat. Toch is niet alles koek en ei tussen de manschappen. Vlak voordat de missie begon zag ik een tussenstuk waarbij er onenigheid was onder de geallieerde soldaten en waarbij er bijna een onderling gevecht uitbrak. Het past allemaal goed bij de sfeer die er toen gehangen moet hebben. Men dacht voor de kerst Berlijn binnen te vallen, maar dat ging allemaal iets minder snel dan gepland.

Er is weinig aan te merken op Brothers in Arms: Hell’s Highway. Wellicht is de game visueel minder imposant in vergelijking met vorig jaar, omdat de lat simpelweg hoger is komen te liggen. Misschien is het jammer dat we nog niks hebben gezien of gehoord over een mogelijke multiplayermodus. Wanneer je de game echter daadwerkelijk speelt, dan verdwijnen die zorgen als sneeuw voor de zon. De toekomst ziet er goed uit en ik heb er vertrouwen in dat Hell’s Highway in augustus de warme zomeravonden alleen maar warmer maakt.