Alone in the Dark: Central Park

Central Park is uniek, dat merk je meteen als je het park inloopt. Het is bijna een surrealistische ervaring wanneer je voor het eerst midden in dat park staat, en de drukte van New York kilometers ver weg lijkt. En dat terwijl je de wolkenkrabbers nog door de bladeren kunt zien. Central Park is wat dat betreft ook een heel logische locatie voor een game, door de mystieke sfeer die er hangt. Eden Games had dat in de gaten en zet het wereldberoemde park centraal in Alone in the Dark. En als je daar straks gaat verdwalen, dan is het misschien maar goed dat je weet waar je verdwaalt. Vandaar deze introductie van Central Park.

Central Park ligt midden in Manhattan, het rijkste gedeelte van New York. Het is 4100 meter lang bij 830 meter breed en is daarmee twee keer zo groot als Monaco en acht keer zo groot als Vaticaanstad. Opvallend aan Central Park is dat het door de ligging (midden in het duurste gedeelte van New York) verschrikkelijk veel geld zou opleveren als het verkocht zou worden. Volgens een schatting van enkele jaren geleden is de marktwaarde van de grond waar Central Park op gebouwd is, zo’n 345 miljard euro.

Waarom wordt het dan niet verkocht, kun je denken? Het zou het begrotingstekort van New York in een keer oplossen. Volgens de makers van Alone in the Dark blijft iedereen van het park af, omdat het iets verschrikkelijks herbergt. Als aannemers zouden gaan graven voor de bouw van enorme wolkenkrabbers, zou een demonische kracht kunnen vrijkomen. Dat is dus één van de verklaringen waarom Central Park blijft bestaan. Een andere is dat Central Park erg geliefd is bij toeristen en natuurlijk bij de inwoners van New York.

Om die liefde te verklaren gaan we even terug naar het ontstaan van Central Park. Tussen 1821 en 1855 verviervoudigt het inwonertal van New York. De inwoners voelen zich opgesloten in de drukke stad en hebben behoefte aan een plek om zich terug te trekken. Al in 1844 gaven de journalist William Cullen Bryant en landschapsarchitect Andrew Jackson Downing in verschillende publicaties aan dat New York behoefte had aan een park. In 1855 besloot de regering dat het Park er maar eens moest komen. Er werd 5 miljoen dollar neergeteld voor het land, 1600 mensen werden hun huis uitgeschopt om plaats te maken, en de bouw van een van de beroemdste parken ter wereld kon beginnen. Dat was in 1857 en zestien jaar later, in 1873, was het park klaar. In die tijd is er meer dan 14.000 kubieke meter grond van New Jersey naar het park gebracht samen met vier miljoen bomen, struiken en planten.

Tussen 1873 en nu heeft Central Park van alles meegemaakt. Het is een tijdlang flink verwaarloosd, om vervolgens weer opgeknapt te worden tot er weer een periode kwam van enorme verwaarlozing. Het park is dan ook een lange tijd een gevaarlijke plek geweest. Een plek waar moord, verkrachting en berovingen niet ongewoon waren. Die tijden liggen gelukkig wel achter ons, het park wordt goed onderhouden en is nu een van de veiligste stadsparken ter wereld. Desalniettemin raad ik het je niet aan om de slecht verlichte wandelpaadjes ’s nachts te bezoeken. In de kleine uurtjes kan Central Park, wanneer je niet op de grotere wegen loopt, behoorlijk naargeestig zijn.

Overdag is het echter erg gezellig in Central Park. Hoewel het nationale monument jaarlijks door wel 25 miljoen mensen wordt bezocht, zijn er nog genoeg rustige plekjes te vinden. Ga sporten op een van de grasvelden, loop langs een van de meren, ga schaatsen op een van de twee kunstijsbanen of jog over de tien kilometer lange weg die het park omringt. Verder zijn er theaters, restaurants, een roeivijver, een kasteel en vele ander bezienswaardigheden te vinden.

De natuurliefhebber kan genieten van de dierenwereld in Central Park. Dieren heb je in allerlei soorten en maten. Vogelaars komen veel in het park wegens de vele vogels die er rusten. Een kwart van alle vogelsoorten die in de Verenigde Staten zijn gesignaleerd, zijn gespot in Central Park. Verder stikt het er werkelijk van de eekhoorns en vind je exotische dieren in de Central Park Zoo. Deze begon in 1860 als een verzameling gedoneerde dieren en is inmiddels een volwaardige dierentuin met onder andere ijsberen, apen en slangen. In 1974 zorgde een krantenartikel over de dierentuin voor paniek onder de New Yorkers. In de invloedrijke krant de New-York Herald was er een grote uitbraak geweest. Er was een leeuw gezien in een kerk en er zat een neushoorn in het riool. De politie bevocht de dieren, maar al bijna vijftig mensen hadden de dood gevonden. Dit verhaal zorgde voor nogal wat paniek onder mensen die het artikel niet uitlazen. Onderaan de tekst was namelijk te lezen dat het hele artikel grote onzin was.

Daar houdt het niet op met de wondere dierenwereld van Central Park. In 2003 is er namelijk zelfs een compleet nieuw dier ontdekt, de Nannarrup hoffmani, een duizendpoot (met 82 poten). Goed, een duizendpoot is niet zo spannend als een Chupacabra of een Orang Pendek, maar toch is het leuk om te zien dat nieuwe wezens worden ontdekt in een stadspark.

En mocht je het toch wat flauw vinden dat een nieuwe duizendpoot en een nachtelijke zwerver het spannendste is dat je kunt vinden in Central Park, dan nodig ik je bij deze uit Alone in the Dark te gaan spelen. Wanneer je in de game het park binnengaat, dan zou je maar wat graag willen dat het een zwerver was die je tegenkwam. Zoals het hoort jaagt Alone je namelijk de stuipen op het lijf met nare en vaak smerige monsters. Maar daarover hoor je later deze week meer, in de recensie.

Geplaatst op 17 juni 2008 om 14:00 door Youri Dechesne