E3: Fallout 3

De aller, allereerste game die we deze E3 te zien kregen was Fallout 3 en toevalligerwijs is dat ook de game waar ik het meest naar uitkijk. Tijdens de Microsoft persconferentie liet Todd Howard, de grote man achter de game, zien hoe ver de game was gevorderd en lag de nadruk op de variatie van wapens en hetgeen je daar allemaal mee kunt doen. Hoogtepunt was daarbij de Fat Boy, een nucleair wapen waarmee je een enorme explosie teweeg brengt. Op mij maakte dit indruk en kon niet wachten om er meer van te zien. Donderdagochtend, de laatste dag op de E3 was het zover. Ik had een afspraak staan met Bethesda en zou nieuwe dingen te zien krijgen. Maar in plaats van een nieuwe presentatie waarbij de ontwikkelaar de game liet zien, kreeg ik een half uur lang de tijd om de game zelf te spelen.

Een half uur besteden aan een game die voor honderd uur avontuur staat is natuurlijk nooit genoeg om een volledig beeld te krijgen, maar wel zijn mij een paar dingen opgevallen. Zo is het moment dat je uit Vault 101 stapt nu al legendarisch. Nooit eerder heb je zonlicht gezien en daar moeten jouw ogen even aan wennen. Terwijl het felle licht steeds minder wordt, zie je de grote uitgestrekte wereld voor je liggen. In de game kun je gaan staan en gaan waar je wilt, maar om een lijn in het avontuur te brengen is er een main quest. Hierbij ga je op zoek naar jouw vader, die opeens de ondergrondse bunker (Vault) heeft verlaten. Het eerste wat je doet is een nabij gelegen dorpje bezoeken, waar de sporen van de nucleaire ramp duidelijk zichtbaar zijn. Het is een groot krottencomplex waar een paar mensen wonen. De sheriff is de eerste die je tegen komt en je waarschuwt dat hij geen gezeik wilt hebben. In een presentatie van vorig jaar zagen we dat je bij de sheriff een quest kon beginnen en vervolgens iemand anders tegenkwam die jou het tegenovergestelde van de sheriff vroeg en waarmee je de stad opblies. Het is een teken dat je lekker veel vrijheid in de game krijgt en in mijn speelsessie zag ik ook wat vrijheid.

Om informatie over het verblijf van de vader te krijgen moest ik van een burger buiten de stad geld halen. Eenmaal daar aangekomen kom je een hysterisch wijf tegen die helemaal niet van plan is het geld af te staan. De keuze was nu om een dialoog aan te gaan om haar toch te overtuigen dat jij het geld nodig hebt of je kiest ervoor om naar de wapens te grijpen en het vrouwtje af te knallen. Door het tijdgebrek lag de tweede keuze het meest voor de hand en werd ik geïntroduceerd aan het vechtsysteem.

In principe is Fallout 3 qua vechten gewoon een shooter, maar met het grote verschil dat je in Fallout 3 de actie stil kunt zetten, de vijand rustig bekijkt en jouw actiepunten inzet om verschillende lichaamsdelen van hem af te schieten. Afhankelijk van jouw vaardigheden en het lichaamsdeel waar je op richt, zie je een percentage van mogelijk succes. Het schieten op een hoofd is lastiger dan het schieten op het lichaam. Nadat de actiepunten zijn verdeeld schakelt de game weer over naar actie en zie je in slow motion hoe de kogels de vijand raken.

Ik was van te voren bang dat dit systeem de snelheid uit de game zou halen, maar in de praktijk valt dit heel erg mee. Nadat je een tijdje heb gespeeld ontstaat er een automatisme en weet je hoe je bepaalde vijanden moet aanpakken. Het gevolg hiervan is dat je niet langer dan twee seconden in deze modi zit en er een lekker tempo in zit. Bovendien is het erg tof om dit te gebruiken, want het visuele resultaat is enorm. Hoofden die uit elkaar spatten zijn een fantastisch aanzicht.

Hetzelfde mag gezegd worden over de rest van de wereld, waarbij vooral het uitzicht de adem kan wegnemen. Nadat ik het eerste stadje had verlaten om af te reizen naar Washington, kwam ik op een heuvel terecht. Vanuit hier zag ik hoe het Capitool en de Obeliks er verloren bij stonden. Je voelt echt dat er een nucleaire wereldoorlog heeft gewoed. Fallout 3 heeft dan ook enorm veel sfeer.

Na zo’n twintig minuten kwam ik in het oude metrostelsel terecht, dat vol zat met vijanden, waardoor ik eindelijk echt goed aan de bak mocht. Opvallend is dat elke vijand echt anders aanvoelt. Een rat is makkelijk af te maken met een kogel in zijn kop, maar rennende zombies zijn een ander verhaal. Zij bewegen zo snel dat het erg moeilijk wordt een headshot uit te delen. Verstandiger is het om met een machinegewee te gaan sproeien of een shotgun te pakken, zodat de kans groter is dat één van de kogels het monster raakt. Tussen de gevechten door kom je verschillende ruimtes tegen, die interessant zijn omdat er voorwerpen zijn te vinden. Denk daarbij aan medicijnen en geld, waarmee het dus duidelijk is dat er voor de avonturiers net als in Oblivion heel veel valt te beleven.

Ondanks een compleet andere setting zijn er veel positieve overeenkomsten tussen de twee. Naast de eerder genoemde vrijheid en visuele prestaties, zul je in Fallout 3 ook te maken krijgen met het uitbreiden van jouw personage. Bij elk level dat je omhoog gaat krijg je punten die je over jouw vaardigheden kunt verdelen. Denk daarbij aan het gebruik van verschillende wapens, maar ook zijn er vaardigheden waarmee je korting bedingt, beter kunt sluipen of verschillende personages op een andere gedachte kunt brengen.

Tevens zijn er weer heel veel wapens en armor die je van gevallen vijanden kunt stelen. Op een gegeven moment liep ik in mijn blote bassie rond, met alleen een soort schild aan de voorkant om kogels op te vangen. Het plaatje werd afgemaakt met een truckerspet en een hippe zonnebril, waardoor ik er vanuit het derdepersoonsperspectief als een malloot uit zag. Het laat echter wel zien dat er weer lekker veel mogelijkheden zijn en dat is tof.

En door al deze dingen was mijn Fallout 3-speelsessie een hoogtepunt van deze E3. Een half uur lang was ik in een andere wereld en ik had uiteindelijk geeneens door dat de grote Todd Howard achter mij stond. Het was leuk om uit zijn mond te horen dat hij onder de indruk was hoe ver ik in dertig minuten was gekomen en ik verzekerde hem dat hij door moest gaan met de weg die ze zijn ingeslagen. Fallout 3 was al een game die ik graag wilde spelen, maar na de E3 is het nog moeilijker om te wachten op deze game.