Red Faction: Guerilla

Zoals wel vaker het geval is, worden wij (Europeanen) weer eens flink achtergesteld als het gaat om games. Waar zo’n 25.000 mensen namelijk in de Verenigde Staten momenteel de bèta van Red Faction: Guerilla al kunnen spelen, moeten wij het hier in Nederland slechts doen met wat nieuwe beelden. Gelukkig kan ik je ook alles vertellen over de game; ik speelde een paar weken terug namelijk uitgebreid de single- en multiplayermodus.

Red Faction is niet zo’n hele bekende gameserie en dat komt met name doordat het laatste deel (Red Faction II) behoorlijk teleurstelde destijds. Dat is jammer, zeker omdat de eerste Red Faction, uit 2001 alweer, echt voor een gigantische doorbraak zorgde als het aankomt op dingen vernietigen in een spel. Je kon in deze First-Person Shooter namelijk gaten in muren maken, waardoor je zelf kon bepalen hoe je door een level heen wandelde. Door de jaren heen is dat natuurlijk bijna een vereiste geworden in een goede shooter, en dus moet het nieuwste deel, Red Faction: Guerilla, weer met iets bijzonders komen om echt op te willen vallen tussen al die actiegames.

Gelukkig doet Red Faction: Guerilla dat en niet zo’n klein beetje ook. Ik heb de afgelopen tijd veel games gespeeld waarin je ‘dingen kapot kunt maken’, maar de nieuwe Red Faction slaat echt alles. Als we kijken naar andere games, bijvoorbeeld Battlefield: Bad Company, dan zien we dat dingen eigenlijk heel gestructureerd ‘kapot gaan’. Je schiet met een granaatwerper op een huis, er komt opeens heel veel rook vrij en na het verdwijnen van de rook zie je dat er een gat in het huis gekomen. De logische conclusie die daaruit getrokken kan worden, is dat jij het gat hebt veroorzaakt. Toch is dat eigenlijk niet meer dan een grote wisseltruc, waarbij het ene model van een huis vervangen wordt door een ander model. Red Faction gebruikt geen wisseltrucs en is erin geslaagd om ‘dingen kapot maken in een game’ echt naar een volgend niveau te tillen. Dit klinkt misschien als een verdomd mooi promotiepraatje, maar neem nu maar van mij aan: dat is absoluut niet zo. Ik heb Red Faction: Guerilla nu al twee keer gespeeld en iedere keer dat ik een gebouw met de grond gelijk maakte, viel mijn bek steeds wagenwijd open. “Zien is geloven”, al zal ik in de volgende alinea proberen om je een kleine indruk te geven van wat je straks te wachten staat.

Stel je voor: je loopt over Mars (okay, dat inbeelden is misschien lastig) en je komt na het passeren van een brug plotseling een vijandelijke basis tegen. Over de radio krijg je te horen dat daar andere verzetsleden gevangen worden gehouden en “of je die niet even kunt bevrijden.” Je besluit te helpen en ziet dat midden in de basis hele grote schoorsteenpijpen staan. Je sluipt het kamp binnen, schakelt wat vijanden uit en detecteert waar de gevangenen precies zitten. Uit het niets verschijnen er echter hordes met vijanden, waardoor je genoodzaakt bent om alle tactiek te vergeten en de boel kapot te maken. Met wat mijnen blaas je de schoorsteenpijpen op, die vervolgens naar beneden stortten en waarbij een hoop vijanden dodelijk getroffen worden. Toch is er maar één mogelijkheid om te overleven en dat is: terugtrekken. Je vlucht uit het kamp en sprint terug naar de brug, maar de vijand gaat je achterna. Je rent over de brug naar de overkant en op het moment dat een grote groep tegenstanders zich op de brug bevinden, blaas jij de brug op met granaten. De brug stort in en al je vijanden zijn in één klap hartstikke dood.

Vernietiging is dus meer dan alleen een lust voor het oog; het is ook een tactisch middel om je uit lastige situaties te krijgen. Althans, in de singleplayer-modus. In de multiplayer geldt deze regel weer niet en draait het veel meer om snelheid en 'het schieten'. In de modus ‘Damage Control’ speel je een variant op het bekende principe van ‘Capture The Flag’. Twee teams strijden om drie gebouwen kapot te maken, om vervolgens dezelfde gebouwen weer te repareren (dit doe je door een speciaal wapen in te zetten en te richten op een gebouw). Voor iedere twee seconde dat een gebouw onder de controle van jouw team staat krijg je één punt. Leuk, maar als team zijnde wil je natuurlijk alle gebouwen in bezit krijgen. Hierin ligt dus vaak de keuze: stormen we meteen op een ander vijandelijk gebouw af of blijven we ons gebouw eerst keihard verdedigen? Hoewel ik moet toegeven dat de opzet van Damage Controle (gebouwen kapot maken en weer repareren met een wapen) een beetje geforceerd aanvoelt, is het wel onwijs leuk om te spelen. De constante dreiging van instortende gebouwen en het 'beroofd' worden van jouw gebouwen zorgt voor een tempo en dynamiek die net zo goed is als traditionele modi als Capture The Flag of Conquest.

Een andere modus is ‘Team Anarchy’, wat in feite gewoon een andere naam is voor 'Team Deathmatch'. Naast wapens liggen er in iedere map ook packs verstopt, die je kunt oppakken en op je rug kunt zetten. Deze 'rugzakken' zijn er in heel veel verschillende uitvoeringen en geven je allemaal weer andere extra krachten. Zo zijn er rugzakken die je Firepower (meer schade door kogels) geven, Concussion (een schokgolf die iedereen in de buurt wegsmijt), Rhino (hiermee kun je dwars door gebouwen heen stormen), Fleetfoot (harder rennen) en een Jetpack (waarmee je kort kunt vliegen). In de uiteindelijke versie van Red Faction: Guerilla zullen er waarschijnlijk nog veel meer 'packs' zitten en ik denk dat deze packs ervoor gaan zorgen dat de game ook op multiplayergebied groot wordt. Het is alleen te hopen dat sommige packs iets worden aangepast of dat er een betere balans komt tussen de verschillende packs. Zo ben je met een Jetpack best wel sterk, omdat je niet alleen in de lucht lastiger te raken bent, maar ook omdat je vanaf de bovenkant van gebouwen stiekem kunt gaan schieten. Ook de kracht waarmee je een schokgolf teweeg kunt brengen springt eruit, aangezien vijanden in de buurt hierna nog maar weinig kans maken.

Ik kan nog uren lang door gaan over Red Faction: Guerilla, maar dan nog zou het allemaal eigenlijk voor niets zijn. Deze game moet je gewoon zien, spelen en vooral beleven. Zowel om de singleplayer- als om de multiplayer-modus.

Geplaatst op 6 augustus 2008 om 13:00 door