GC: Brothers in Arms: Hell's Highway

Over ongeveer een maand komt de game uit waar ik zo’n twee jaar lang naar uitkeek: Brothers in Arms: Hell’s Highway. Ik zeg hierbij expres kéék, want de laatste tijd is mijn interesse gedaald. De game is inmiddels qua looks ingehaald door de tand des tijd en de demo’s die ik speelde op de Ubidays en de E3 maakte mij niet heel erg vrolijk.

Dat kwam vooral omdat de E3-demo zich in het donker afspeelde en mij weinig mogelijkheden gaf om de vijand te flanken. Hierdoor kwam de tactiek, waar de serie het van moest hebben, niet tot zijn recht. De Games Convention-demo was verrassend anders. Ik had eigenlijk een herhaling van de E3-demo verwacht.

Maar de andere demo pakt zeer goed uit voor BiA. Met een prachtig zonnetje bevonden Matt Baker en zijn mannen zich in een Nederlandse wei. Hun missie bestond uit het in contact komen met het Nederlandse verzet en erachter komen waar de Duitsers zich bevinden. Al snel loopt Matt een boer tegen het lijf, die toevallig de persoon is die Matt nodig heeft. De boer tovert een kaart uit zijn broekzak en vanaf dat moment weet je precies waar de vijand zich bevindt.

Wat volgt is een heerlijke Brothers in Arms-oorlogservaring, waarbij de vier F’s duidelijk naar voren komen. Eerst ga je op zoek naar de vijand (Find). Daarna klom ik in een molen en had ik een goed overzicht van het slagveld. Ik zag een aantal nietsvermoedende Duitsers en liet mijn kompanen stilletjes oprukken. Toen zij dicht genoeg waren genaderd besloot ik ze weten dat het menens was en belandde er een kogel tussen de oren van een Duitser.

De overige Duitsers raakten uiteraard in paniek en zochten snel dekking. Daarmee kom ik op de tweede F van BiA, de F van Fix. Mijn medesoldaten namen de Duitsers onder vuur, waarna ik mijn lieve molen verliet. Ik rukte via een schuur veilig op. Ik was bezig met de derde F, die van Flank. Flanken is zoals bekend heel belangrijk. De hele tijd houd je je aan deze tactiek, want alleen dan overleef je het. Over een open veld rennen terwijl de vijand niet vastgepind (of anders: ‘geFixt’) wordt, loopt dodelijk af. De laatste F is natuurlijk van Finish en dat deed ik met de Duitsers. Met de vinger op de rechtertrigger opende ik het vuur en vielen de Duitsers dood neer.

De complete vijftien minuten durende demo speelde ik op die manier door en het voelde gewoon goed aan. De gameplay is en blijft tof. Omdat je nu ook over muurtjes kunt springen, krijg je al spelend meer vrijheid. Ik genoot. Meer dan op de E3 en de Ubidays. Ik kreeg weer vertrouwen in het spel. Dat vertrouwen werd vergroot door een aantal toffe scènes. Het neermaaien van een tiental Duitsers met een enorm machinegeweer is daar een goed voorbeeld van. Een andere voorbeeld is het moment waarop ik in de lucht honderden parachutisten uit het vliegtuig zag springen.

Het enige wat mij tegenviel, waren de graphics. De game is gewoon niet meer zo indrukwekkend als twee jaar geleden. Soms kun je de pixels van een voorwerp tellen, zoals bij een neergestort zweefvliegtuig. Verder waren er nog steeds een aantal vervelende glitches die mij opvielen en zijn de sterfanimaties hier en daar wat overdreven.

Ik ben blij dat ik de game op de Games Convention heb gespeeld, want daardoor kreeg ik weer vertrouwen. Het is niet meer de game waar ik een moord voor zal doen, maar wanneer de game binnenkomt, maak ik waarschijnlijk wel een sprongetje. Verwacht een foto daarvan eind september. (Red: daar houden we je aan!)