GC: Guitar Hero: World Tour

De shock die je krijgt wanneer verteld wordt dat jouw eerste afspraak op de Games Convention al om negen uur ’s ochtends is, wordt een stuk kleiner wanneer blijkt dat die afspraak voor Guitar Hero: World Tour is. Twee weken geleden stond ik Rock Band nog te spelen op kantoor en iedereen weet dat die game in Nederland natuurlijk veel en veel te laat is uitgekomen. Mede daardoor waren we achter de gesloten deuren van Activision dan ook laaiend enthousiast omdat de nieuwe Guitar Hero gewoonweg bárst van de vernieuwing!

Voordat ik daar echter over begin, eerst even wat over de nieuwe tracklist, die ditmaal 85 nieuwe nummers bevat. Een aantal daarvan, zoals ‘Beat It’ van Michael Jackson en ‘Are You Gonna Go My Way’ van Lenny Kravitz waren instant favoriet bij de redactie. Ook de rest van de lijst bevat weer een hoop bekende namen zoals Jimi Hendrix, Ozzy Osbourne, Bon Jovi en de Foo Fighters. Daarnaast zit de game vol met bekende personages om mee te spelen, en maken een aantal oude personages uit eerdere delen, zoals Clive Winston en Johnny Knox, hun opwachting.

Van deze personages zul je overigens weinig gebruik maken, want één van de vetste toevoegingen in World Tour is het creëren van je eigen rock(st)er. Dit gaat echt een stuk dieper dan je zou verwachten van een game waarin het eigenlijk puur om de gameplay draait en het aanzicht van je personage het grootste deel van de tijd aan je voorbij gaat. Toch is de customization van je personage zeker zo uitgebreid als die in Mass Effect bijvoorbeeld. Je begint met het geven van een bepaalde stijl (punk, metal, glamrock, enz.) aan je character, waarna je het gezicht en kapsel naar hartenlust kunt aanpassen. Vervolgens kleed je hem of haar aan met tal van kledingstukken en accessoires die je ook nog eens kunt voorzien van je eigen gemaakte graphics. Diezelfde graphics kun je terug laten komen in tattoo’s, op facepaint, op je gitaar, je drumstel en zelfs de albumhoesjes van je eigen gemaakte nummers. “Wacht even, eigen gemaakte nummers?” Ja, eigen. gemaakte. nummers.

Nieuw in dit vierde deel is namelijk de Guitar Hero Studio; dé natte droom van menig Guitar Hero-fan en waarschijnlijk de meest ambitieuze innovatie binnen de serie sinds het eerste deel. Deze modus bestaat eigenlijk uit twee delen: de studio zelf waar je je eigen nummers kunt creëren, en GHTunes, waar je jouw nummers via het internet kunt delen met anderen. Tijdens de presentatie toonde één van de ontwikkelaars van World Tour ons dat je in de studio met een aantal vrienden in eerste instantie gewoon lekker kon gaan jammen. Dat is leuk en aardig, maar voor de mensen die in real life óók muzikaal aangelegd zijn, blijft dat niet echt lang boeien. Langzamerhand liet hij ons de ene na de andere feature zien waarmee je je eigen songs op een echt ziek uitgebreide manier kunt samenstellen. Drumkits in elk genre, toonladders, talloze effecten voor de gitaar, verschillende soorten keyboards (die je inspeelt met de gitaar), drumloops van electro tot jazz en ga zo maar door. Eerlijk is eerlijk, wil je hier echt tof klinkende nummers mee maken, dan verwacht ik wel dat je daar enig verstand van muziek voor moet hebben en er bovendien behoorlijk wat tijd in moet steken. Ben je bereid dat te doen dan zijn de mogelijkheden - zeker voor een consolegame - echt enorm. De enige domper is dat het niet mogelijk is om je eigen zangpartij op te nemen vanwege problemen die dat op kan leveren met auteursrechten (denk aan mensen die de microfoon naast hun stereo houden om zo bestaande nummers via de zangpartij op te nemen).

Heb je eindelijk een vet nummer in elkaar geknutseld, dan kun je deze via GHTunes online delen met anderen. Je geeft uiteraard een titel aan je track en kunt dankzij de eerder genoemde customization zelfs je eigen albumhoesjes aanpassen. Op die manier kunnen spelers over de hele wereld jouw creaties spelen. Ik ben ervan overtuigd dat het wat tijd gaat kosten voordat dit fenomeen echt gaat rollen, maar alleen het idee al van een enorme database met door spelers gemaakte nummers doet me kwijlen van geluk.

De instrumenten tot slot zien er super uit en met name het drumstel is echt indrukwekkend. Het gebruik van de twee bekkens die boven de drums hangen geven het drummen net wat meer realisme mee, en het feit dat je het voetpedaal overal los kunt neerleggen zal heel wat rugpijn en beenkrampen voorkomen. Bovendien maakt het apparaat een stuk minder herrie dan zijn Rock Band-broertje, waardoor wij geen enkel moment last hadden van Pim die zijn drumsolo’s er op expert-niveau uitknalt. De nieuwe gitaren zien er slick uit en voelen vertrouwd aan maar zijn nu voorzien van een soort touchscreen onderaan de neck, die vergelijkbaar is met de onderste knoppen op de Rock Band-gitaar. En tsja, de microfoon doet logischerwijs wat je er van mag verwachten.

Ik heb geprobeerd deze impressie met ‘gematigd enthousiasme’ te schrijven, maar na de vijf à zes speelsessies die ik op de beurs gehad heb is het gewoon verdraaid lastig om niet als een losgeslagen fanboy te ratelen over alle toffe features. Ik heb nog altijd respect voor Rock Band, dat het spelen in een band als eerste introduceerde, maar de ervaring die Guitar Hero: World Tour je biedt gaat er gewoon DIK overheen.