GC: Een goed gesprek met Blizzard

Wanneer je de hele dag over een gamebeurs loopt en ’s middags om 17.30 nog een interview hebt staan, dan is de kans groot dat je je daar iets minder druk over maakt. Dit gebeurde met mij toen ik op de donderdag van de Games Convention twee interviews aan het eind van de dag had staan.

De eerste was met de jongens van World of Warcraft: Wrath of the Lich King. Het was tof om te zien dat ik door ze herkend werd, aangezien ik een maand of drie geleden bij hen op kantoor langs mocht komen. Omdat ik momenteel bezig ben met de bèta van de game, waarover later meer, en eigenlijk wel goed op de hoogte ben van de laatste ontwikkeling, had ik eigenlijk niet veel zinnige vragen. Natuurlijk zou ik naar een releasedatum of de system requirements kunnen gissen, maar de ervaring leert mij dat je daarop een “no comment” op krijgt als antwoord.

Daarom gooide ik het over een andere boeg. Ik wilde weten hoe zij als mensen waren. Zo vroeg ik naar hun mening over Gold Farmers. Maakten zij zich daar nou de hele dag druk om of konden ze ook lachen. Uiteraard was het een groot issue voor ze en is het belangrijk voor hen dat het aangepakt wordt. Maar aan de andere kant lieten ze weten dat de actie waarbij honderden Gnomes al liggend de url toonden van een Gold Farmer-website voor gelach op kantoor zorgden. Precies zoals het hoort.

Iets minder blij waren ze met de werkdruk, waar het eigenlijk normaal is dat zij dagen van negen tot elf uur ’s avonds maken. Ze houden zich wel bezig met hun grootste passie, maar toch. Het geeft ze minder de kans om tijd door te brengen met vrienden en familie. Toch zouden ze bij een mogelijk toekomstig project weer precies hetzelfde doen.

Het zijn harde werkers die jongens van WOW en ik vond het leuk om een keer een andere kant te belichten. Het tweede interview wat twintig minuten daarna volgde, was met iemand van StarCraft II. Om de tijd te doden zocht ik de bar op. Daar bleek ik naast Frank Pierce te zitten, één van de hoge heren van Blizzard. Frank had een StarCraft II-shirt aan en het bleek dat ik met hem twintig minuten later een afspraak had.

Zo’n kans liet ik niet liggen en begon aan de bar alvast met hem over koetjes en kalfjes te praten. Hij had het dodelijk zwaar, na twee dagen lang interviews af te werken, waar alle standaardvragen tientallen keren werden herhaald. Hij zat er doorheen, maar bleef vrolijk. Zijn energie stak hij in het versieren van de bloedmooie bardames, met standaardopmerkingen als ‘wat heb jij mooie ogen’ en ‘jij bent de leukste’.

Maar natuurlijk wilde ik hem ook even spreken. Deze keer ging het weer over Chinezen, maar dan niet over Gold Farmers, maar om beeldenbouwers. Tijdens mijn bezoek aan de studio in mei werd duidelijk dat zij een bedrijf in China hadden ingehuurd om een vier meter hoog beeld van een Horde-krijger te bouwen. Dat zou eerst in maart komen, toen mei, vervolgens juli en het is er nog niet. Frank baalde daar als een stekker van, maar zei tegelijkertijd ook dat het een beetje bij Blizzard paste. Een game die door Blizzard niet ooit is uitgesteld, bestaat eigenlijk niet.

Hierna volgde een mooi gesprek over zijn en mijn baan. Hij was onder de indruk dat ik vier talen kon spreken (uiteraard gebrekkig), want hij kon alleen maar Engels. Verder baalde hij stiekem wel een beetje van Europa. Ooit moest hij in zeven dagen tijd maar liefst zeven steden bezoeken: Amsterdam, Hamburg, Munchen, Parijs, Antwerpen, Londen en Valencia. Dat vond hij een gekkenhuis. Ook snapte hij eerlijk gezegd niet precies wat hij in Leipzig deed, aangezien de code van StarCraft II precies dezelfde was als op de World Wide Invitational. Natuurlijk konden de Duitsers er nu mee aan de slag, maar waarom hij hier moest zijn om vragen te beantwoorden ontging hem.

Als we dan tot slot kijken naar pure informatie, dan ben ik eigenlijk twee echte dingen te weten gekomen. De game komt ‘no way’ in 2008 uit en de PC waarop je de game kunt draaien hoeft niet al te zwaar te zijn. Ook dat is niet al te denderend nieuws, maar op het einde van de dag kun je die jongens niet gaan gek maken met zware vragen. Bovendien is het denk ik gewoon belangrijker om te weten hoe het met de kwaliteit zit en daarop is een heel makkelijk antwoord te geven. Beide games kunnen met een gerust hart gekocht worden.