GC: Fallout 3

Halleluja, Fallout 3 komt op 31 oktober uit. Daarmee is het nog maar iets meer dan twee maanden wachten en komt hij mooi na de Tokyo Game Show. Ik zou het namelijk heel erg jammer vinden om de lancering van de game te missen. Fallout 3 is echt een game die je vanaf dag één wilt spelen. Het liefst schrap ik in het weekend dat de game verschijnt al mijn afspraken om de game de hele tijd te spelen. Fallout 3 verdient het en ik wil het!

Op de Games Convention kreeg ik voor de derde keer de kans de game te spelen. Eerder probeerde ik op de E3 in een half uur zover mogelijk te komen met mijn vechtvaardigheden en ging ik in Amsterdam proberen iets van het verhaal mee te krijgen (wat door een slechte, steeds vastlopende code niet lukte). Deze keer had ik maar liefst anderhalf uur de tijd om in de game te duiken. In deze speelsessie ging ik op onderzoek naar de vrijheid en de variatie.

En zoals verwacht is die groot. Ik heb in totaal drie keer Vault 101 verlaten en elke keer doe ik wat anders. Je kunt als je wilt de hoofdverhaallijn volgen, waarbij je gelijk afreist naar het plaatselijke dorpje. Maar als dat je niks boeit en veel liever de wijde wereld intrekt, dan is dat ook mogelijk. Aan de horizon zie je de voormalige hoofdstad van de Verenigde Staten, Washington, liggen. Veel van de vroegere glorie is er niet meer te vinden. Dankzij de nucleaire oorlog is Washington veranderd in een spookstad, die vooral bewoond wordt door mutanten en zogenaamde Raiders. Die laatste groep bleek het meest interessant te zijn, dankzij de uitrusting waarover zij beschikken. Die kun jij gebruiken in jouw avontuur en dankzij die gevechten kreeg ik de beschikking over toffe wapens als een shotgun, een rifle, een machinegeweer en zelfs een vlammenwerper. De variatie is goed en met elk wapen wilde ik weer zo snel mogelijk een nieuwe vijand dood maken.

Tof hiernaast is de mogelijkheid om het spel stil te zetten, de zwakke punten van de vijand uit te kiezen, om vervolgens met scherp te schieten en de ander keihard af te maken. Ledematen en hoofden, ze vlogen er allemaal af en het zag er fantastisch uit. Wat me alleen wel opviel, was de balans tussen het aantal vijanden en de kogels die je in de wereld vindt. Beestachtige vijanden laten geen kogels vallen, maar je hebt er wel kogels voor nodig om ze af te maken. Zo kwam ik tijdens mijn avontuur een klein jongetje tegen die mij vroeg te helpen zijn vader te zoeken. Hun huis was blijkbaar overvallen door gemuteerde mieren, die er van hielden om op mensenvlees te knagen. Bijkomend nadeel van de mutatie was dat ze vuur spuwden, die voor zeer veel schade aan jouw personage zorgde. Omdat het zo gevaarlijk was, moest je wel van een afstand een beroep te doen op jouw wapens en de bijbehorende kogels. Tien gemuteerde mieren schoot ik af en toen was ik door de kogels heen. Ik had geen andere keuze dan terug te gaan naar het plaatsje Megaton om daar spullen te verkopen en kogels te kopen.

In Megaton zijn er ook veel personages die jouw hulp nodig hebben. Een bareigenaar vroeg mij bijvoorbeeld om van een dievegge honderd caps (dopjes die in de wereld werken als ruilmiddel) terug te halen. Die quest heb ik op de E3 ook aangenomen, maar toen koos ik ervoor de dievegge zonder te aarzelen neer te schieten en de honderd caps haar afhandig te maken. Deze keer ging ik de discussie aan en kwam ik met haar overeen haar te laten gaan en de barman te vertellen dat ze weg was gevlucht. Daarbij hoopte ik de quest voldoende te hebben voltooid om door te gaan naar de volgende. Helaas was mijn woord en geweten niet goed genoeg voor de barman en moest ik op een andere manier aan de honderd caps zien te komen.

Een ander tof voorval beleefde ik in een voormalige villa. Hier kwam ik een soort Hugh Hefner-achtige gozer tegen, die met twee dames van lichte zeden zat te chillen. Het huis lag vol met lege whiskyflessen en alles wees op een wilde levensstijl. Ik vroeg de dames wat zij er precies deden en het was duidelijk dat ze daar alleen voor het geld zaten. Bovendien lieten ze mij weten dat ik maar geen ruzie met de heer des huizes moest maken, omdat hij zeer goed met wapens om kon gaan. Top, voor mij reden genoeg om de shotgun te pakken en zijn kop er keihard af te knallen. Dat was verstandig, want dankzij zijn dood had ik nu een mooi machinegeweer, terwijl de dames in paniek wegrenden. Dat vond ik irritant en met het afknallen van de benen van beide dames konden ze nergens meer heen.

Waarschijnlijk zou ik door die actie een bepaalde quest niet kunnen doen. Het bleek namelijk dat de dames onder hun nachtjapon een mes droegen. Het zou heel erg goed kunnen dat zij een dubbele agenda hadden, maar daar kwam ik nu natuurlijk nooit meer achter. Acties in Fallout hebben echte gevolgen en ik hou daar van.

Ook leek de game er een klein beetje beter uit te zien, waarbij vooral de lichteffecten waren verbeterd. Overdag scheen het zonnetje lekker fel en explosies bevatten meer details. Toch blijft de visuele kant het enige kleine probleemkindje, want dankzij de grootste, apocalyptische wereld, ziet alles er grauw en grijs uit. Maar zelfs dat weerhoudt de game er niet van om een topper te worden. Eind oktober, begin november, ben ik in elk geval niet aanspreekbaar en ik hoop dat ik niet de enige zal zijn!