Warhammer 40,000: Dawn of War II

Het wordt druk op RTS-gebied. Red Alert 3, Tom Clancy’s EndWar, Empire: Total War, Halo Wars en StarCraft II zijn zomaar een paar grepen uit het assortiment wat je binnen afzienbare tijd in de winkels ziet liggen. Veel van deze series hebben zich al bewezen, iets wat een onmogelijke opgave leek voor het uit 2004 stammende Warhammer 40.000: Dawn of War. De serie heeft uitgever THQ uiteindelijk geen windeieren opgeleverd. De brute, unieke gevechten waarin je met specifieke troepen werkt (‘squads’) en de uitgebreide mogelijkheden om je basis’ te bouwen gecombineerd met de lugubere humor uit de serie, waren voor velen een reden om het spel uit te proberen.

Dan heb je het netjes voor elkaar als ontwikkelaar, en als doel ga je automatisch stellen dit enorme succes vast te houden. Dat gaat wat lastiger worden met de opkomende concurrentie, die ook één voor één uniek proberen te zijn. Relic Games weet zich toch te distantiëren van eerder genoemde games met Warhammer 40.000: Dawn of War II. De grootste verandering? Het hele idee van een basis bouwen, resources vergaren en constant de tegenstander belagen met nieuwe aanvalsgolven is weggehaald, foetsie. In plaats daarvan trekken spelers door het universum om met een groep elitesoldaten planeten te veroveren.

In wezen is het nog steeds een real-time strategy (RTS) spel, maar de focus ligt op één strijdmacht van de Space Marines. De reden hiervoor is volgens Relic Entertainment dat ze merkten dat spelers in het eerste deel op een gegeven moment veel waarde gingen hechten aan hun squads. Men wil nu dat de speler haar eigen squad het hele spel door ontwikkelt, waardoor het langzaam uitgroeit tot een voltallig leger.

Als speler ben je vrij in welke planeten je aanvalt, in welke volgorde en welk gebied. Pas als je alle missies op een planeet succesvol hebt afgesloten kun je hem claimen. Omdat je nu maar met een paar man op pad gaat, zijn de missies daar ook op afgestemd. De presentatie op de Games Convention liet zien hoe het team een gebied moest infiltreren waar het krioelde met het nieuwe insect-achtige ras de Tyrranids, en daar bepaalde broedplaatsen moest vernietigen. Allereerst valt op dat er veel tactischer omgegaan moet worden met de beschikbare eenheden die je hebt, want verloren is verloren. Naast de standaard Space Marines, ligt de nadruk op de commando’s. Deze zijn helemaal aan te passen naar je eigen smaak, je kunt ze nieuwe geweren geven, ander pantser, verschillende magische krachten en de mogelijkheid om bijvoorbeeld een bombardement op te roepen of een gigantische laserstraal uit de ruimte.

De omgevingen in Dawn of War II zijn bijzonder interactief. Niet alleen kun je net als in het vorige deel je squads dekking laten zoeken in kuilen, maar ook kun je ze netjes positioneren achter muren. Waar ik echt van onder de indruk ben, is de kunstmatige intelligentie van de tegenstanders met betrekking op de omgeving. Zo werd getoond hoe een squad zich positioneerde achter een muur waar de vijanden aan de andere kant stonden te wachten. Het is ontzettend spannend om te zien hoe je soldaten nog geen twee meter van de tot en met de tanden bewapende insecten af staa. Op het juiste moment geef je het teken aan je squad om een gigantische salvo van granaten over de muur heen te gooien en alles verandert in één grote bende, met rondvliegende lichaamsdelen, overal bloed, granaatscherven en kogels, heel veel kogels.

Sowieso is Dawn of War II een juweel van een spel als het op de visuele kant aankomt. Vooral de dynamische rookeffecten, waardoor het rook dus niet door muren heen gaat, en het kan worden weggeblazen door de wind, maakten indruk. Ook de vele hoeveelheid actie die tegelijkertijd op het scherm werd getoond was erg indrukwekkend. Aan de ene kant zie je een Space Marine een Orc doormidden zagen, terwijl je aan de andere kant een energiestraal ziet neerkomen vanuit de lucht die alle objecten wegblaast. Relic Entertainment verzekerde ons dat ze het spel op zoveel mogelijk systemen draaiende willen krijgen, maar ik betwijfel of iedereen die bijvoorbeeld het eerste deel nog kon draaien op zijn PC geen moeite krijgt met de opvolger. In ieder geval is Dawn of War II er absoluut één om in de gaten te houden, zeker omdat dit ook echt een ‘nieuwe’ game is, en het woordje ‘vervolg’ eigenlijk alleen slaat op de titel.