Spider-Man: Web of Shadows

"Spider-Man, Spider-Man, does whatever a spider can." En dat klopt wel zo’n beetje voor de games met Spidey in de hoofdrol. Met allemaal zesjes, zevens en een uitspringer van een zeven en een half zijn de games nooit echt spectaculair, maar wel vermakelijk. Spider-Man: Web of Shadows zal hier waarschijnlijk niet echt een uitzondering op zijn, behalve dat dit deel waarschijnlijk wel een van de betere gaat worden. Na een korte speelsessie is de webslingeraar in mij namelijk toch wakker geworden door de vele toffe vernieuwingen van Peter Parker’s alter ego.

De belangrijkste vernieuwing is natuurlijk dat je voortaan kunt wisselen tussen het rood/blauwe- en het zwarte Spider-Man-pak. De houding die de webslingeraar aanneemt bij de verschillende pakken, geeft al aan wat de gevolgen zijn voor de gameplay. Met het rode pak aan loopt Parker rechtop en heeft hij een sympathieke uitstraling. Wissel je naar het zwarte pak, dan druipt het schurkcharisma er van af door zijn kromme houding en handen die in klauwen zijn veranderd. Mensen op straat merken dat ook op, loop je in het zwarte pak dan maakt iedereen zich uit de voeten. Andersom zijn ze juist opgelucht als ze het roodblauwe pak zien opdoemen.

De moves die je uit kunt halen per verschillende outfit zijn ook anders. De goede Spidey gebruikt meer spinrag (bijvoorbeeld netten afschieten en spinragballen afvuren) en de slechte maakt juist meer gebruik van brute kracht. Het vechten is overigens een stuk spectaculairder geworden. Het webslingeren is namelijk geïntegreerd in de knokpartijen. Je schiet bijvoorbeeld een draad op een vijand af en slingert recht met je vuist in zijn maag of je zwiept ze met hun bakkes vol tegen een wolkenkrabber aan. Als ze dan nog opstaan, kun je altijd nog een auto oppakken en deze tussen zijn ogen parkeren. Daarnaast zijn de gevechten aan de zijkant van wolkenkrabbers ook een stuk vetter. Nu kan Peter Parker namelijk met een druk op de knop blijven plakken aan een gebouw en gewoon rechtop gaan staan en verder knokken. De gevechten ogen hierdoor veel spectaculairder en je voelt je bijna echt een superheld.

Jammer genoeg is New York nogal een saaie stad in Web of Shadows. Je krijgt niet echt het gevoel dat de stad leeft en dat is toch wel een gemis. Het moet namelijk een freeroamer voorstellen, maar het is niet echt boeiend om door een tamme stad heen te slingeren. Gelukkig voor ons wordt de lege stad aangevallen door buitenaardse symbioten (kort door de bocht een zwarte levende brij die levende wezens overneemt) en dat zorgt ervoor dat genoeg slechteriken in elkaar zijn te beuken. Het is uiteraard aan Spidey de buitenaardse krachten en een aantal superschurken á la Kingpin te verslaan. Leuk detail hierbij is dat Parker ook de degens kruist met een symbiotenversie van Wolverine. Er lopen namelijk een hoop andere Marvel-helden rond in the Big Apple. Het geheel blijft uiteraard allemaal lekker luchtig mede dankzij de nog altijd even sarcastische Peter Parker. Om de haverklap vliegen nog steeds de meest bijdehante opmerkingen rond de oren van zijn aartsvijanden.

Spider-Man: Web of Shadows wordt een leuke actiegame, maar verwacht geen topper. Het is in ieder geval een goed teken dat de Spidey-spellen (in tegenstelling tot alle superheldenfilms) er met elk vervolg in ieder geval iets beter op worden. Het lijkt er op dat de ontwikkelaars voorlopig ook nog geen zin hebben er de brui aan te geven, dus wie weet kunnen we over een aantal jaar eindelijk een échte top Spider-Man-game spelen. Tot die tijd kunnen we gelukkig New York onveilig maken met de rechtvaardige én vooral de duistere kant van Peter Parker.