TGS: Ninja Blade

Als je aan Japanse games denkt, dan kun je twee kanten op gaan. Of je denkt aan animé-meisjes die iets te vaak op de grond vallen waardoor het rokje net iets te hoog komt te zitten. Of je denkt aan echte hardcore games, waar je iedere liefhebber ’s nachts wakker voor kunt maken. In de laatste categorie zijn we de afgelopen twee jaar op onze wenken bediend. In 2006 stal Devil May Cry 4 de show en 2007 was het gruwelijke jaar van Ninja Gaiden II. De vraag was dan ook wie dit jaar de hack ‘n slash-award naar zich toe zou trekken.

De winnaar is uiteindelijk Ninja Blade geworden, wat stiekem komt door het gebrek aan concurrentie. Misschien hebben de Japanners de buik vol van gewelddadige ninja-games. Ik in elk geval niet en ik stortte mij op de demo. Als ninja bevind je je in het moderne Tokio wat blijkbaar is overspoeld door demonische monsters. Aan het begin van de demo spring je uit een helikopter, het gevaar tegemoet. Het eerste wat je in de game doet is het uitvoeren van een Quick Time Event en daarmee is de trend gelijk gezet. Ninja Blade wordt overspoeld door dit foefje. Wat echter irritanter is, is dat het totaal niet uitmaakt of je het verpest of niet. Na het foutief uitvoeren van de QTE kon je binnen letterlijk vijf seconden precies weer dezelfde QTE uitvoeren. Hierdoor voelt het helemaal aan als een nutteloze toevoeging.

De actie weet wel te overtuigen. Je ninja heeft beschikking over maar liefst vier wapens die hij door middel van het D-pad heel makkelijk kan wisselen (*insert random ‘Real Tme Weapon Change’-joke here*). Elk wapen zorgt weer voor andere combo’s en door ze af te wisselen kun je echt hele toffe dingen voor elkaar krijgen. Ook moeten de wapens tactisch worden ingezet. In het geval dat je oog in oog staat met een vijand met een enorm schild, dan heb je ook een enorm lomp wapen nodig om er doorheen te klieven. In veel gevallen is het echter veel handiger een snel wapen te hanteren waarmee je achter elkaar tikken uit kunt delen en zo de vijanden op afstand weet te houden.

Positief ben ik ook over de manier waarop de actie in beeld wordt gebracht. Over het algemeen weet ontwikkelaar From Software geen grote toppers te brengen, maar de twee Otogi-games mogen in positieve zin genoemd worden. Waarin Ninja Blade en Otogi overeenkomen is de snoeiharde actie en dat is dus een goede overeenkomst. In Ninja Blade spuit het groene bloed van de monsters alle kanten op en is het mogelijk om de ledematen er vanaf te hakken. Het detail is minder sterk als in Ninja Gaiden II, maar acceptabel is het zeker weten.

De demo eindigde met een baasgevecht, waarin er afgerekend mocht worden met een enorme spin. Hierbij krijgen we ook nog de ‘Ninja Sight’ gepresenteerd. Door dit aan te zetten gaat alles om jou heen een stuk langzamer en is het makkelijker om over obstakels te springen. Een leuk extra foefje in een game die de potentie in zich heeft om uit te groeien tot een goede game.