Valkyria Chronicles

Japanse RPG’s kenmerken zich in hun visuele aankleding meer dan eens door een fantasierijke sprookjeswereld. Groene berggebieden, ijswerelden, vulkanen en donkere grotten worden vaak bevolkt door niet bestaande monstertjes waaronder slijmballetjes, kwaadaardige ridders, draken en toverfeeën. Niets van dit alles in Valkyria Chronicles. Deze game is namelijk geïnspireerd door de Tweede Wereldoorlog maar speelt zich af in een fictief Europa in de jaren dertig van de twintigste eeuw.

Het eerste dat me als rashollandse gamer opviel, was dat er een hoop Nederlandse steden in de game voorkomen. Heerenveen, Tereschelling (expres fout), Emmeloord en andere bekende namen staan allemaal op de fictieve landkaart van het spel. In dit fictieve Europa volg je Welkin, een jonge biologiestudent die verzeild raakt in een oorlog tussen de ‘Empire’ en ‘The Atlantic Federation’. De Empire, dat sterk doet denken aan het Derde Rijk maar dan met een anime-sausje, heeft zijn ogen laten vallen op het kleine staatje Gallia. Deze rustige agrarische streek bevat namelijk een hoop Ragnite, en laat dat nou net de brandstof zijn waar de grote oorlog tussen de Atlantic Federation en de Empire om begonnen is.

Valkyria Chronicles is een tactische RPG, maar niet zoals we die gewend zijn. De game werkt namelijk niet zoals zijn meeste genregenoten middels een vast raster van vakjes waarover je eenheden bewegen. De gevechten bestaan uit twee fasen. In de eerste ‘tactische fase’ krijg je een kaart te zien van het speelveld met daarop je verschillende eenheden en vijanden. Door Command Points te verbruiken kun je in deze fase verschillende eenheden over het speelveld bewegen. Hier kan de speler tactisch te werk gaan. Een tank kost bijvoorbeeld twee Command Points om te bewegen waar je voor een infanterie-eenheid maar één punt nodig hebt. Ook kun je meerdere punten aan één unit besteden, zodat deze in één beurt meerdere keren kan aanvallen. Zie je geen kans tot een geslaagde aanval, dan kun je ook je punten nog opsparen en gebruiken in de volgende beurt.

Zodra je een eenheid gekozen hebt in de tactische fase begint de actiefase, die als een soort third-person shooter speelt. Vanaf dat moment kun je het personage voor een bepaalde tijd (zolang je beweegt, loopt er een metertje leeg) vrij over het speelveld bewegen. Het bewegen over het speelveld en aanvallen van vijanden gebeurt bijna helemaal in realtime en het is een verademing om de strijd eens niet alleen maar van bovenaf te bekijken. Bovendien moet je als speler zelf richten bij het vuren van een geweer. Tijdens de actiefase kun je een eenheid dus verplaatsen en laten aanvallen, maar het tactische element gaat in deze fase gelukkig niet verloren. Zo is het belangrijk om zo veel mogelijk dekking te zoeken achter bijvoorbeeld zandzakken. Ook het schieten vereist een keuze van de speler. Ga je voor een headshot, die meer schade aanricht maar minder kans heeft om te raken, of kies je de veilige weg en richt je op de torso van de vijand?

De game bouwt rustig op en begint met enkele simpele missies die de gameplay uitleggen. Al snel krijg je echter de mogelijkheid om ook tanks te bedienen en een squad van twintig soldaten te creëren. De verschillende soldaten zijn onderverdeeld in verschillende klassen die uiteraard elk hun voor- en nadelen hebben. Opvallend is de aandacht die besteed is aan de verschillende personages. Hoewel eenheden van dezelfde klasse op elkaar lijken, hebben ze allemaal een eigen naam, achtergrond en bepaalde karaktereigenschappen.

Tussen de missies door wordt het verhaal uit de doeken gedaan middels een soort plaatjesboek, waarin verschillende cutscenes geselecteerd kunnen worden. Deze cutscenes, evenals de ingame graphics trouwens, zien er schitterend uit dankzij de cell shaded engine, maar het is voornamelijk de stijlkeuze die ik toejuich. Cell-shaded anime-personages hebben we vaak zat gezien in andere games, maar Valkyria Chronicles weet een mooie link te leggen tussen kleurrijke Japanse animatie en realisme. Een enkeling daargelaten hebben vrijwel alle personages bijvoorbeeld een realistische haarkleur, om maar wat te noemen. Ook wordt de harde realiteit van oorlog in deze game niet verbloemd. In oorlog vallen onschuldige doden, en dat wordt in deze game duidelijk in beeld getoond. Anime-puristen onder ons kunnen hun geluk niet op want in deze previewcode waren zowel de Engelse als de Japanse stemmen selecteerbaar.

Valkyria Chronicles voelt als een frisse wind binnen het tactische RPG-genre en weet de tactische gameplay op een innovatieve manier en met een hoop flair op je beeldscherm te toveren. Op dit moment valt er eigenlijk weinig negatiefs over de game te vertellen. De setting is goed, visueel zit het snor, de gameplay is fris doch vertrouwd en ook de soundtrack is prachtig. Wij kunnen in ieder geval niet wachten op de reviewversie van de game en het zijn dit soort games die mij persoonlijk doen balen dat ik nog steeds geen PS3 thuis heb staan.