Midnight Club: LA: de Multiplayermodi

In je eentje door de straten van Los Angeles scheuren is leuk. Lekker langs de beroemde gebouwen razen en je ogen uitkijken op de vele vette bolides. Samen met een vriend is dat natuurlijk leuker. Tijd voor site seeing is er in de multiplayer-modus nauwelijks. Alles moet uit de motor worden getrokken om de race te winnen en dat zorgt voor een groot aantal leuke potjes.

Net als in de singleplayer staat het free roaming-aspect ook in de multiplayer centraal.

Rustig rijd je door de stad totdat iemand een race opstart en je daaraan deelneemt. Keuze uit modi is er genoeg. De meest voor de handliggende optie is een simpele race. Hierbij begin je met zijn allen aan de start en is het de bedoeling een aantal rondes te rijden. De weg die je daarbij aflegt kun je gedeeltelijk zelf bepalen, zolang er maar door de verschillende checkpoints wordt gereden. Dankzij deze gedeeltelijke vrijheid loont het om van te voren de stad te verkennen en zodoende kennis te maken met de verschillende shortcuts die Los Angeles rijk is.

Tijdens de race zijn er naast de checkpoints nog een paar dingen waar rekening mee gehouden moet worden. Zo is het nooit rustig in Los Angeles, altijd rijdt er verkeer rond en in het geval van een botsing gaat er veel snelheid verloren. Ook moet je goed omgaan met de Nitro boosts. Zet je ze vroeg in, dan bouw je gelijk een mooie voorsprong op, maar is er niks meer om op terug te vallen in het geval een blunder. Ook is het zeer verstandig om gebruik te maken van het slipstreamen. Door vlak achter een tegenstander te gaan rijden bouw je een slipstreamboost op. Wanneer deze vol is, activeer je hem en knalt jouw bolide langs de tegenstander. Dit is voornamelijk erg leuk om te doen tegen het einde van de race.

Naast de racevariant, die ik persoonlijk het leukst vind, zijn er meer modi in de game te vinden.

Daarbij is goed gekeken naar hetgeen in schietspellen populair is. Een voorbeeld daarvan is een soort capture the flag-variant. Met een aantal tegenstanders begin je in een basis en is het de bedoeling om een object ergens in de stad te veroveren en vervolgens terug te brengen naar de basis. Jouw tegenstanders hebben uiteraard hetzelfde doel en wat volgt is een spannende strijd. Met de verschillende power-ups in het level maak je het de concurrentie moeilijk en door tegen de vlaggendrager te beuken neem je de vlag over. Het levert een chaotisch zooitje op, wat voor een aantal lachsalvo’s kan zorgen, maar persoonlijk vind ik het een iets te groot zooitje.

Mij maak je gelukkiger met de ‘Cops and Robbers’-variant. Hierin is één speler zeg maar de ‘boef’ en moeten de anderen achter hem aan scheuren en hem beuken. Wie dat lukt krijgt drie seconden de tijd om zich uit de voeten te maken, want hij verandert dan in de boef. De winnaar is degene die aan het einde van het spel het langst de boef is geweest. Makkelijk is dat allerminst, want als boef ben je minder snel dan jouw achtervolgers. Bovendien zijn het er meer dan één die achter je aan zitten en moet je echt van goeden huize komen om ze te ontwijken. Spannend en vermakelijk is dat wel en deze modi heb ik dan ook een hele tijd gespeeld.

Al met al is de multiplayermodus een goede aanvulling op de toch al enorm lange singleplayer. Bovendien verdien je ook in de multiplayermodus geld en respect, die vervolgens weer te gebruiken zijn om nieuwe wagens vrij te spelen en aan te schaffen.