Call of Duty: World at War: de multiplayer

Voor we morgen met de recensie van Call of Duty: World at War komen, bespreken we vandaag het gedeelte dat waarschijnlijk weer het meest gespeeld gaat worden: de multiplayer. In dit artikel lees je of de multiplayer van Call of Duty: World at War kan tippen aan de sublieme multiplayer van Modern Warfare. De multiplayer van Call of Duty: World at War leunt zwaar op die van Call of Duty 4. Hij maakt gebruik van dezelfde techniek, heeft grotendeels dezelfde mogelijkheden en ook het principe is hetzelfde. Je begint dus weer als groentje en met iedere kill die je maakt, sprokkel je experience points bij elkaar. Zo stijg je langzaam in rang en speel je wapens en perks vrij waarmee je eigen classes kunt aanmaken. Nagenoeg alle bekende perks en spelmodi uit Modern Warfare zijn ook in deze Call of Duty in de multiplayer aanwezig. Never change a winning team moeten ze bij Treyarch hebben gedacht.

Dat wil niet zeggen dat World at War helemaal niets nieuws te bieden heeft. Naast de oude nieuwe setting - terug naar de Tweede Wereldoorlog - zijn er een aantal nieuwe toeters en bellen waardoor Treyarch toch een eigen tintje meegeeft aan de game. Natuurlijk brengt alleen de andere periode al veranderingen met zich mee. Zo zijn de high-tech machinegeweren ingeruild voor met hout afgewerkte geweren. Ook de helikopter die je na een kill-streak kon verdienen is verdwenen en zijn ingewisseld voor honden. Wanneer je nu zeven vijanden achter elkaar uitschakelt zonder zelf dood te gaan kun je bloeddorstige honden loslaten die werkelijk overal opduiken.

Logischerwijs zijn ook de succesvolle perks op het thema afgesteld. Dus geen red-dot meer maar een flinke speer op de voorkant van je geweer - om maar iets te noemen. En zo zijn er nog meer toffe, nieuwe perks die de multiplayer weer meer dan uitdagend genoeg maken. Je kunt nu bijvoorbeeld een standaard vrijspelen voor je machinegeweer zodat je hem op de grond kunt neerzetten en zo over een mobiele turret beschikt. Verder zijn er gasgranaten waar je de vijand tijdelijk mee kunt verzwakken en molotov cocktails om vijanden mee in de fik te zetten.

De ultieme perk blijft echter de vlammenwerper. Dit is echt een vernietigend wapen waar het vooral een stuk makkelijker mee is om vijanden om te leggen. Normaal komt er veel precisie kijken bij het neerschieten van vijanden, maar de vlammenwerper heeft een heel breed bereik. In een paar seconden zet je de tegenstander in lichterlaaie. Om het ook weer niet té eenvoudig te maken kun je de vlammenwerper maar een paar seconden achter elkaar gebruiken omdat hij anders oververhit raak. En je moet er heel wat voor doen, want je speelt hem pas op level 65 vrij.

Je leest het goed, de multiplayer van World at War gaat niet tot level 55 maar tot level 65. En dus zul je nog beter je best moeten doen om alle wapens en perks te krijgen. Bovendien is hij net als de singleplayer een stukje pittiger dan Modern Warfare, doordat een aantal maps een stuk groter is en de omgevingen meer open zijn vanwege de toevoeging van tanks. Gelukkig staan er ook wel overal kapotgeschoten huizen, kerken en schuurtjes waar je dekking achter kunt zoeken. Maar kijk niet raar op als je in het begin achter elkaar dood gaat. Wat trouwens wel irritant is, is dat je in de kleinere levels vaak midden in een gevecht spawnt en daardoor niet eens de kans krijgt om een schot te lossen.

Verder zitten ook de vertrouwde spelmodi van Modern Warfare in World at War, maar boeiender om te noemen zijn die Treyarch heeft toegevoegd. De beste daarvan is ‘War’. Daarin nemen twee teams het tegen elkaar op en zijn er op de map vijf vlaggen te vinden. Het team dat ze als eerste alle vijf heeft veroverd en weet vast te houden, wint het potje. Tof aan deze modus is dat de strijd meestal rond een punt wordt gevoerd en het daar dus echt een groot gevecht is. Zodra je begint met het capturen van een vlag probeert de tegenstander dit meteen te verhinderen en omgekeerd.

Over die keuze om terug te gaan naar de Tweede Wereldoorlog is niet iedereen positief. Smaken verschillen, maar feit blijft wel dat sommige wapens wat langzamer zijn in vergelijking met het ultra-moderne arsenaal van Modern Warfare. Hierdoor wordt af en toe een beetje het tempo uit het spel gehaald en dat is jammer aangezien juist die watervlugge gameplay de potjes zo fris hielden. Hetzelfde geldt voor de toevoeging van voertuigen. Je kunt bijvoorbeeld met z’n tweeën in een tank plaatsnemen, waarin de één de tank bestuurt en de kanonnen afvuurt, terwijl de ander bovenop een machinegeweer kan bedienen. De tanks voegen dan misschien wat toe aan de sfeer, ze zijn vooral log en sloom en passen om die reden dus eigenlijk niet in de multiplayer. Ook niet nadat je de voertuigen-perks voor je tank hebt vrijgespeeld waarmee je sneller kunt schieten en je machinegeweer minder snel oververhit raakt.

Ondanks dat Treyarch weinig spectaculair veel nieuws introduceert en niet al hun toevoegingen even goed uitpakken, is de multiplayer zeker zo verslavend en uitdagend als Modern Warfare. Het is allemaal misschien wat minder indrukwekkend omdat we het meeste al in Call of Duty 4 zagen, maar danzkij de andere setting en wat nieuwe mogelijkheden is ook deze multiplayer weer heel erg goed. Je kunt bovendien levellen naar niveau 65 waardoor je er nog langer mee vooruit kunt en alles ziet er weer net een stukje scherper uit. We hadden het misschien niet verwacht, maar tenzij je écht geen Duitser in de Tweede Wereldoorlog meer kunt zien, is dit wel de multiplayer waar we op hadden gehoopt.