50 Cent: Blood on the Sand

Of je nu wél of geen fan bent van de rapper 50 Cent, niemand durft denk ik tegen te spreken dat Curtis James Jackson (zoals hij ‘echt’ heet) succesvol is. Zijn eerste albums Get Rich or Die Tryin’ en The Massacre behaalden beiden de platina-status en wereldwijd verkocht ‘Fiddy’ meer dan twintig miljoen cd’s en veertig miljoen singles. Verder haalt de rapper inkomsten uit een kledinglijn, platenlabel, televisieprogramma en hangt hij af en toe ook nog eens de acteur uit. Niet slecht dus.

Toch zullen de meeste gamers niet zo happig zijn op 50 Cent, wat dan ook vrijwel iedere keer te merken is aan reacties bij nieuws over hem op deze site. En dat is ook wel terecht, want 50’s allereerste videogame was (en blijft) natuurlijk een regelrecht drama. De game was amper speelbaar met een hele nare besturing, maar verkocht ondanks al die shit echt als een tierelier (in Amsterdam Bijlmer kampten winkels zelfs met tekorten bij de lancering van de game). Dat er een nieuwe game van 50 Cent-game aan zat te komen was dus niet zo’n wonder, al lag de game een paar maanden geleden nog in de prullenbak. Door een fusie van uitgevers Vivendi en Activision werd de game namelijk geschrapt uit de agenda en kwamen de rechten van de game opeens op straat te liggen. THQ had na Saints Row 2 kennelijk nog geen genoeg van gangstergames en was er als de kippen bij om de game alsnog op te kopen. En dus komt 50 Cent: Blood on the Sand nu in februari van 2009 alsnog uit en kon ik vorige maand stiekem al aan de slag met een versie die nagenoeg af is.

Leuke bij-informatie en geschiedenis natuurlijk, maar hoe zit het met de game zelf? Is die negatieve vibe rondom 50 Cent en games nog steeds terecht? Na mijn eerste speelsessie kan ik daar nu al een kleine ‘nee’ op antwoorden. 50 Cent: Blood on the Sand zal weliswaar geen topgame worden, maar lijkt in de verste verte niet meer op het eerste deel. Waar het wel op lijkt is Army of Two en The Club, twee games die het afgelopen jaar best redelijk scoorden (respectievelijk een 7,5 en een 7-). Aan de ene kant is de nieuwe 50 Cent-game namelijk een duidelijke game met een iets te hoog dekkingssysteemgehalte, terwijl het schieten in de game bijna net zo aanvoelt als in SEGA’s The Club. Hoewel 50 Cent eerder dit jaar zijn game omschreef als “Gears of 50”, komt de game daar dus bij lange na niet in de buurt en dat wist ik eigenlijk al meteen toen ik het begin van het verhaal van 50 Cent: Blood on the Sand hoorde en zag. Het heeft namelijk niets met 50 Cent’s overdreven ‘gangsterheid’ te maken (wat best cool zou kunnen zijn in een game). Het is eerder een parodie op een slecht script van een moderne Indiana Jones-film. ‘Ferrari F-50’ is namelijk voor een optreden in het Midden-Oosten waar hij na afloop wordt beduveld door de concertorganisatie: er blijkt namelijk helemaal geen geld te zijn om het honorarium van 50 Cent te kunnen betalen. Na wat verbaal en fysiek geweld van de kant van 50 blijkt één van de organisatoren te beschikken over een kostbaar diamanten schedel, waar 50 Cent uiteindelijk genoegen mee neemt. Wanneer hij echter het land wil verlaten, worden hij en zijn crew bruut beroofd van de diamanten schedel door terroristen, waarvan de belangrijkste een beeldschone chick blijkt te zijn. Je hoort het dus al, Blood on the Sand bevat een verhaal dat totaal niet bij de serieuze ondertoon van 50 Cent en zijn G-Unit past en dus ook bij menig fan de wenkbrauw zal doen fronzen.

Wat de gameplay betreft doet 50 Cent zoals gezegd erg denken aan Army of Two. Je speelt namelijk altijd met z’n tweeën, je moet veel dekking zoeken in de levels en je kunt soms ergens alleen verder komen door iets met z’n tweeën te verrichten, al zul je in de uiteindelijke versie alleen online co-op kunnen spelen. Offline speel je dus met een computergestuurd lid van G-Unit, waarbij te kiezen valt uit Tony Yayo, Lloyd Banks en DJ Whoo Kid. Gelijk in het begin merk je dat dit typisch een arcade schietgame is, waarbij alle tactiek eigenlijk overboord gegooid kan worden. Blood on the Sand draait namelijk puur om punten scoren door allerlei terroristen omver te knallen die in de buurt van 50 Cent komen. Daarbij zijn door combo’s te maken extra punten te verdienen en hier komt mijn vergelijking met The Club dan ook vandaan. 50 Cent: Blood on the Sand speelt weliswaar niet zo snel als The Club, maar heeft wel dezelfde soort wapens en manier van levels doorlopen. Ook de manier waarop het schieten aanvoelt is bijna identiek en net zo arcade, al is het om de één of andere reden niet mogelijk om met 50 Cent te rennen. Kennelijk is Fiddy zo enorm gespierd dat hij al dat gewicht van zijn spierballen niet mee kan dragen in een sprintje.

Naast een bekende rapper in de hoofdrol heeft 50 Cent: Blood on the Sand toch ook nog enkele andere ‘eigen’ features. Door genoeg punten te behalen en rake schoten af te leveren kan 50 Cent namelijk in de zogenaamde ‘Gangstermodus’ komen. In feite is dit niets anders dan dat het beeld in slowmotion gaat en je dus soms net iets meer tijd over hebt om die ene bad guy voor z’n kloten te schieten. Daarnaast zitten er, zoals je tegenwoordig bijna in iedere game standaard vindt, quick time events in de game die je kunt activeren door een knop een aantal keer in te drukken wanneer je dichtbij een vijand staat. Tenslotte worden de loop- en schietlevels van Blood on the Sand afgewisseld met racelevels, waarin je ervoor moet zorgen dat je voertuig niet aan gort wordt geknald voordat je een bepaald punt hebt bereikt. De nieuwe game van 50 Cent zal, zoals gezegd, geen hoogtepuntje worden in de geschiedenis van games en ontbeert iets teveel originaliteit en creativiteit. Dat uit zich ook in de levels, die veel op elkaar lijken en nooit echt voor kwijl bij de mondhoeken zorgen. 50 Cent en zijn kameraden van G-Unit zien er daarentegen wel akelig realistisch uit, al hadden de mannen misschien wel iets meer mimiek in hun gezicht mogen krijgen.

50 Cent: Blood on the Sand is een prima game, maar komt helaas net een paar jaar te laat. Als dit de eerste 50 Cent-game was geweest, die destijds op de PlayStation 2 en Xbox uitkwam, dan had 50 Cent waarschijnlijk nooit zoveel kwaad bloed gezet onder gamers. Blood on the Sand gaat dit probleem zeker niet oplossen, maar zal het in ieder geval niet nog erger gaan maken.