The Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena

Pitch Black is een relatief onbekende sciencefiction/horrorfilm die in 2000 uitkwam. De film deed bij vlagen denken aan de legendarische Alien-films, maar belangrijker is dat dit de geboorte was van een enorm stoere antiheld: Riddick. Deze ijskoude knakker met bijpassende over-the-top lage stem werd vertolkt door Vin Diesel en is wat mij betreft het tofste personage dat de acteur tot nu toe gespeeld heeft. In 2004 keerde Riddick terug naar het grote doek in de film The Chronicles of Riddick en daarnaast werd er een animatieserie geproduceerd, én een hele vette game voor de Xbox en PC die enorm hoge cijfers scoorde maar desondanks niet supergoed verkocht. The Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena is deels een remake van die game, maar bevat daarnaast tevens een compleet nieuwe verhaallijn.

Zoals gezegd begint de game net als het eerste deel wanneer Riddick gevangen wordt genomen en achter de tralies wordt gezet in Butcher Bay, een legendarische gevangenis voor de meest doorgewinterde criminelen. Riddick zal zich hieruit een weg moeten zien te banen, maar waar de vorige game afgelopen was na de ontsnapping gaat het verhaal in deze game verder. De Dark Athena is een huurlingenruimtestation waar Riddick op verzeild raakt. Het schip wordt gerund door Revas, een pittig wijfie dat zich bezighoudt met slavenhandel. Natuurlijk heeft ze geen idee wat ze zich op de hals haalt door Riddick aan boord te brengen, maar voor ons spelers natuurlijk een geweldige reden om eens flink huis te gaan houden.

Voor zowel de remake (Escape from Butcher Bay) als Assault on Dark Athena geldt dat ze bij Starbreeze Studios enorme verbeteringen hebben doorgevoerd op het gebied van graphics, gameplay en kunstmatige intelligentie. Dit werd meteen al duidelijk tijdens een cut scene (ingame!) waarin Riddick een gesprek voert met een jong meisje. De gezichtsanimaties en lipsynchronisatie waren van een belachelijk hoog niveau en zijn tot nu toe – samen met die van Heavy Rain – echt het beste wat ik in een game gezien heb. Ook de voice acting, inclusief Vin Diesels rauwe stem, was erg goed waardoor je als speler echt het idee krijgt alsof je naar een regelrechte filmscène zit te kijken.

De gameplay van het eerste deel staat nog steeds als een huis. Nog altijd is het verstandig de schaduwen op te zoeken en de vijand van achteren gruwelijk hard een schroevendraaier of mes door zijn kop te jassen. Gelukkig zijn er wel wat nieuwe mogelijkheden. Zo is het in de tweede helft van de game mogelijk om gebruik te maken van drone slaves. De slaven waar Revas namelijk in handelt zijn een soort zombie-, cyborgachtige wezens met een geweer aan hun arm bevestigd. Deze vijanden, die vrij rondlopen op de Dark Athena, komen in eerste instantie vrij hersenloos over. Er zijn echter speciale machines die vijandelijke soldaten de mogelijkheid geven om een drone slave te ‘besturen’. In deze vorm zijn de drone slaves ineens een stuk pittiger om te verslaan. Gelukkig kan Riddick dit truukje natuurlijk ook zelf uithalen en op deze manier moeten er soms zelfs kleine puzzels opgelost worden. Zo nam de speler de controle over een drone slave om enkele vijanden te vermoorden, maar een draaiende ventilator zat in de weg. Om deze tot stilstand te brengen liet de speler de drone simpelweg klemdraaien in de ventilator om vervolgens op zijn gemak verder te gaan met een nieuwe drone.

Als je het totaalbeeld tot nu toe bekijkt is er vooralsnog weinig reden tot zorgen. Het grote minpunt van het vorige deel (de korte spelduur) is weggewerkt door de toevoeging van een nieuwe verhaallijn en de game ziet er fantastisch uit. Wel ben ik heel erg benieuwd naar de multiplayer. Naar eigen zeggen hadden een aantal ontwikkelaars van Starbreeze daar leuke plannen mee, maar helaas mochten ze daar nog geen uitspraken over doen.